In de jaren toen, als het allemaal nog zeer onschuldig gefröbel met “wat als?” en Atlantis en goden als astronauten was, heb ik denk ik alles van de man gelezen. En van een stapel andere, even onschuldige, pseudowetenschappers.

Tegenwoordig is het niet meer om te lachen, die hele pseudoarcheologie. Spijtig. Von Däniken e tutti quanti waren denk ik voor veel mensen een toegangspoort tot écht wetenschappelijk denken.

In een wereld waar maanlandingen en de niet-platheid van de Aarde ernstig in vraag gesteld worden, tot de hoogste echelons van de maatschappij, is het allemaal niet meer zo grappig.

Ik wist tenandere niet dat de man tot gisteren nog in leven was.