Ik heb ondertussen nog meer Crimson Desert gespeeld:

Ik ben ondertussen ook wel gezond bezig geweest, in de zin van “mijn uurwerk zegt mij dingen te doen en ik doe die dan ook en ik ben nu drie of vier dagen in de week stijd van de spierpijn”.

En ik heb ondertussen ook een paar dingen gemaakt op het internet die niemand behalve ik ooit nog gaat bekijken.

Vandaag ben ik nog aan zoiets begonnen. Moeilijker dan een aantal andere dingen die ik al gedaan heb, in die zin zelfs dat ik niet weet of het zal lukken zonder er écht veel tijd in te steken.

Ik denk dat ik een soort olympische hoogten aan het bereiken ben in procrastinatie.

Ik ga zo goed zijn op pensioen. (Behalve dan natuurlijk dat ik dan nog meer het eeuwige en voortdurende schuldgevoel zal hebben dat ik zo enorm veel nuttige dingen zou kunnen aan het doen zijn, maar dan wel met de bijkomende twist dat ik mijn bijna verstreken levenstijd aan het verdoen ben aan nonsens.)