Twee workshops van een halve dag elk vandaag.

Noz Urbina, Content Design and AI. Zeer zeker interessant, maaarrrrr. De man zei het al in het begin: hij had nog nooit deze workshop voor zo veel mensen tegelijkertijd gedaan. En als er dan een enorm heterogeen publiek zit, wordt het nóg wat ingewikkelder — iemand, die trouwens ook gisteren in het leadership ding zat om mij onbekende redenen, had nog nooit met AI gewerkt voor het werk, en aan de andere kant zaten er dan weer mensen die eigenlijk alles wat getoond wordt, al gedaan hadden of deden.

(Wél niet altijd voor het werk, zei hij naar zichzelf wijzende.)

Kwam daar nog eens bij dat het internet zeer traag was, én dat een aantal connectoren van Claude net deze voormiddag uitgekozen hadden om plat te gaan. We zijn min of meer tot aan de helft van de agenda geraakt, denk ik. Daarvan is schat ik een groot stuk boven het hoofd van een derde van de deelnemers gegaan. Spijtig, maar zelfs al heb ik niet enorm veel nieuw geleerd — weinig, zelfs — ik neem toch mee: wat meer dingen met AI doen op het werk. Samenvattingen van zaken, eenvormige deliverables. Werk maken van skills bouwen en verdelen en (laten) gebruiken.

En ook: toch eens vragen naar een door het werk betaalde Claude.

(As opposed to een door mezelf betaalde zoals ik nu al veel te lang heb.)

Sylvie Abookire, From Systems Thinking to Systems Doing / A Practical Approach for Experience Designers. Hmja. Goed begonnen, met de insteek “het is allemaal zo moeilijk niet” (waar ik het mee eens ben), maar vrees ik redelijk snel toch wel wat de mist ingegaan. Ik was er naartoe gegaan met het idee: ik ga een praktische manier vinden om systemic design in te passen in het UX-werk. Het bleek helaas een soort systemic design-light te zijn, die mogelijk werkt als smaakmaker om eens een workshop of twee van een halve dag te doen met een aantal stakeholders zodat die ook een soort van ergens notie hebben van wat systeemdenken eventueel zou kunnen betekenen — maar zelfs dan zou ik het nog anders aanpakken.

Dit spande de kar voor het paard, gooide redelijk wat concepten en fases door mekaar, en maakt het denk ik uiteindelijk méér verwarrend dan een gewoon degelijk gestructureerde aanpak zou doen.

Spijtig.