Ik was daar vroeger bang van, maar ’t is denk ik nu bij hetgeen ik het liefste doe, spreekbeurten.

Doen alsof het improvisatie is als het géén improvisatie is, en soms ook omgekeerd. Een Chinees ballet soms, en dansen op een SONCAS-koord. Mogelijks mensen van gedacht kunnen veranderen, of iets van inzicht geven, of eens kunnen nadenken.

Een lichtpuntje hier en daar, spreekbeurten, soms.