Ik had het gezegd, het is zo geworden. Ik loop met een krop die van mijn keel tot aan mijn maag gaat — een ongedefinieerd wee soort gevoel van wanhoop. Het is zaterdag en ik ben tot laat in mijn bed blijven liggen en dus is het weekend al bijna voorbij!!

Experiment gedaan: telefoon in mijn bed laten liggen, in de hoop dat ik dan de rest van de dag productief zou zijn. Iets gaan eten buitenshuis. Teruggekeerd en een boek gelezen.

Experiment mislukt: de dag was voorbij op een ik en een gij, ik ben in mijn boek geraakt tot pakweg 80% dus morgen is het uit, maar het was voor de rest een dag met een krop in de maag.

Hopelijk morgen beter.