Ook dat is oud worden, natuurlijk: het was april en er was nog een eeuwigheid tot half september, maar nu is het half augustus en er is géén tijd meer.

Een mens rekent en telt, denkt na over marges en zet daar dan nog eens tijd extra bij, maar toch glipt alles weg en is er geen tijd meer.

Ik had een droom vannacht, ’t is te zeggen een nachtmerrie. Ik had om de één of andere reden een slagerij op de markt overgeërfd: zo’n aanhangwagen met frigo’s en koeltogen en alles. Geen grote, want er was geen personeel en ik moest het allemaal zelf doen.

Het moet zijn dat ik voor de vorige eigenaar werkte of zo, want ik wist wel wat gedaan. En dan was het de tweede dag ergens ’s morgens en in de koeltoog lag nog vlees van de vorige waar ik iets mee moest gedaan hebben, en het kraam ging waarschijnlijk open gaan en ik had de hele nacht moeten slaatjes maken en vlees preppen en watnog maar ik had het niet gedaan.

Maar ik had het niet gedaan and I was fucked.

Ik weet nu al dat dat gevoel mij het hele weekend gaat blijven achtervolgen.