Ik heb vanavond tot diep in de nacht gewerkt aan een geloofwaardige manier waarop een groep mensen van zeer zeer lang geleden zou kunnen omgegaan zijn met het overleveren van hun collectief geheugen, in een wereld waar er geen schrift is en waar de groep uit zijn aard zelf zowel heterogeen als extreem syncretisch is.

Ik ben redelijk content over de oplossing. Het is ook een ding dat moest ingebed worden in een veel uitgebreider universum, en dus is het een soort wave function collapse waar ik mijzelf niet mag vastrijden.

Impro-achtig en al.