-
Boxing has Mike Tyson, music has Michael Jackson, pro football has rapists and drug dealers, the world of business has Enron? and bodybuilding has Gregg Valentino. Gregg has the biggest arms the world has ever seen. People want to learn about the freaks.
-
A year ago I first noticed a new trend in science fiction which I called SciFi Strange. Since then I've been compiling a list of SciFi Strange stories. Hence this online "anthology." Please enjoy.
-
⁂
-
Het moet niet altijd ingewikkeld zijn om een fijne clip te zijn:
De andere helft van Gnarls Barkley, Cee-Lo Green. Myep.
⁂
-
Ik betaal voor mijn Google Apps.
Is het echt teveel gevraagd dat ik ook Google Reader kan krijgen in die Google Apps? Na nu toch wel al een paar jaar?
En als we toch bezig zijn, dat ik bijvoorbeeld accounts kan mergen? Ik heb een halve account als michel@zog.org (op mijn zog.org Google Apps ding), een halve account als mvuijlst@gmail.com, en –grr– een halve account als michel@zog.org die niet michel@zog.org van Google Apps is maar een andere michel@zog.org.
Kch.
⁂
-
-
Prachtig: lampjes die er als paddestoelen uitzien. DOWANT.
⁂
-
-
Voor zowat elk soort project zijn er enorm veel schakeringen tussen “bijna klaar” en “helemaal klaar”. Die regels die in alle projectmanagementboeken staan — van planningen en dat de laatste 20% van het werk 80% van de tijd innemen en dingen.
Ik was een tijd geleden aan het kijken naar een ding dat ontwikkeld werd en dat “bijna helemaal klaar” was.
En oh wat had ik flashbacks naar tien jaar geleden, toen we dingen moesten maken — zoals in, dingen van nul af aan maken, complexe dingen. Waar precies dat ook gebeurde. Werk dat “bijna helemaal klaar” was, waar de klant alsmaar kleine of grote opmerkingen had, en dat het eindeloos lang bleef aanslepen.
Het “ah ja maar ik dícht dat dit zó zou werken”-syndroom. Of nog, het “het is allemaal in orde hoor, alleen nog dit klein dingetje”-syndroom, waarbij dat klein dingetje inderdaad heel erg klein lijkt, maar eigenlijk iets verschrikkelijk lastig is.
Nu is er gratis open source-gerief, dat zaken doet waar tien jaar geleden geen enkel zelfs commercieel pakket voor kon gevonden worden. Het was anders dan het nu is, maar tegelijk is er niets veranderd. Een mens krijgt wel eens het verwijt om consultantees te spreken, maar hey: scope management en expectation management en dergelijke zijn vlaggen die echt wel ladingen dekken.
*
* *Ik was ook een tijd geleden bij mensen aan het kijken naar een ding dat jaren geleden ontwikkeld werd en waar ze niet honderd procent tevreden van waren.
En oh wat had ik opnieuw flashbacks naar tien jaar geleden. Van die situaties waarbij er aan de ene kant mensen staan die niet weten wat ze willen, of beter, die het wel weten maar het niet gecommuniceerd kregen. En aan de andere kant mensen die denken begrepen te hebben wat de klant wil, en die denken duidelijk gemaakt te hebben wat de klant mag verwachten, maar het eigenlijk niet begrepen hebben, en het eigenlijk niet duidelijk gemaakt hebben.
Waar alle betrokken partijen wel snappen dat er iets niet klopt, maar er de vinger niet op willen of durven leggen, en hopen dat het allemaal nog min of meer goed af zal lopen, maar waar het natuurlijk niet goed afloopt.
*
* *Wat een gemak soms, om zo als consultant binnen te kunnen komen, de situatie te overschouwen, uit een zak ervaring (en/of uit een doos boeken, naargelang) een oplossing tevoorschijn te toveren (of een begin van oplossing, of een voorstel van oplossing, of een poging tot begin van voorstel, naargelang), en dan weer naar huis te kunnen gaan.
Wat een gemak om alleen bij het begin van een project aanwezig te moeten zijn en niet van vóór het begin tot het bittere eind te moeten blijven. Of, naargelang: alleen op het einde van een project / alleen maar in één van de fasen van het project / alleen maar bij één aspect van het project.
⁂
-
Er zijn een stapel van die best practices over hoe men een community kan in gang duwen, hoe men er kan in slagen om een constructieve dialoog, of toch minstens een respectvolle conversatie, of toch minstens beleefde reacties te krijgen en te houden.
Ik blijf het fascinerend vinden hoe ze daar bij Clint gewoon hun voeten aan vegen.
Dag na dag na dag blijven de mails toekomen in mijn brievenbus, en ik weiger me uit te schrijven. Niet omdat het mij interesseert — hun dingen blijven een mengeling van zaken die dagen eerder al elders te zien waren, non-verhalen en zwakke pogingen-tot — maar omdat ik wil zien hoe ver ze het kunnen drijven voor ze het daar bij Think Media voor bekeken houden.
Neem een verhaal over Sandrine vandaag. Ik vind die al van in de tijd van Idool eigenlijk echt wel goed zingen, en vooral: ik vind ze een bij momenten Vlaanderen-overstijgende uitstraling hebben.
Sandrine dus, die is van plan een jaar naar de VS te verkassen, en te zien of ze daar iets kan gedaan krijgen. In tegenstelling tot de schrijverder van dienst bij Clint (“Bang voor de eenzaamheid heeft ze niet”) probeert ze tenminste zich uit de Vlaamse klei te trekken. Al het beste gewenst, denk ik dan. Nee?
Neen, volgens de meerderheid van het zootje ongeregeld dat zich — veelal als “anoniem” — in de commentaren ophoudt, daar bij Clint. De eerste reactie zet al meteen de toon:
Grappig, ze verkoopt in België met moeite vijf platen, ze schrijft geen enkel nummer zelf, heeft met moeite optredens, heeft haar ontslag aangeboden als VRT présentatrice, MAAR ZE GAAT HET MAKEN IN DE VS, yea, right! Net zo’n grote loser als haar broer.
Maar Sandrine, ge moogt me altijd eens goe afzuigen met die dikke zaadlippen van u!
De tweede reactie doet het gedeeltelijk in het Engels, toch wel mooi dat het aangepast is het onderwerp:
I will make her gag with my dick, en dan mag ze al het slijm oplikken!
We hadden al bekrompen jaloezie, we hadden al gefrustreerde pseudo-macho, wat ontbreekt er nog in de Clint-commentaarders-top drie? Juist:
goed nu morgen er nog 10.000 volgen
Drie reacties ver en we hebben onze eerste racist! (alhoewel, “dikke zaadlippen”, dat telde misschien ook al)
En dan gaat het verder op dat elan. Niet de minste poging om in te grijpen, niet één iemand van een redactie die de moeite doet om die mestvaalt een beetje in toom te houden. En als het nu eens gríppig zou zijn, maar nee. Altijd dezelfde twintig reacties:
Tes een redelijk lelijk wijf die ik dus niet zal missen.
Dat ze maar naar de VS gaat, daar zijn er zwarte genoeg, zal ze minder opvallen
Eeks, Gunther Van Handenhoven met een pruik op, haha! Komaan Sandrine, pijpen!!!
Die eindigt dus ook in de porno-industrie, zoals veel van die naieve wanna-be hoeren die het eens effe gaan maken in de States. Cum bath whore!
zwijg, laat ze vertrekken, weer een profiteur minder.
Als er iemand voorzichtig zegt dat de reactie niets ter zake doend en vulgair zijn, komt er wel reactie op. Ene “anoniem” (verrassing, verrassing):
hou uw kankerkop! freedom of speech you know? En verdwijn nu, voor ik je een nekschot kom geven.
Freedom of speech al wat een mens wil, maar ik blijf me écht oprecht afvragen of de dame van de “adverteren op Clint.be”-pagina nooit eens klachten krijgt van de adverteerders. Als ik de Sandrine-pagina een paar keer ververs, zie ik advertenties van Axa en Belgacom-Proximus staan — willen die écht geassocieerd worden met dit soort website-inhoud?
Is er ergens een website waarop kan gegokt worden hoe lang Clint het op deze manier nog uitzingt?
⁂
-
-
The Ancient City of Rome under Augustus shown over modern day gent, be
-
Justin Bieber is fantastiek. Op deze manier, toch.
⁂
-
-
’t Is al een paar maand dat ik de beelden van de Sony NEX-3 en NEX-5 zie: wegens bij Sony gewerkt te hebben en ze daar in de webpaginaontwerpen te zien staan hebben, en zo.
Het zag een leutig ding uit, zo uit de verte. Waarschijnlijk te duur voor mij, dacht ik, zonder eigenlijk enige informatie er zake. Maar tegelijkertijd ook: wohow, ik denk dat ik er zo een wil.
Ik heb er vandaag eentje gekregen om een week mee te spelen — deze gemaakt op, denk ik, automatische piloot, tijdens een conference call: Bart, Freya, Joke.
Het ding doet allerlei geavanceerde zaken. Ik heb een week om te testen. Ik laat het u weten.
⁂
-
-
Speelt dan keer een riedelken gitaar.
⁂
-
Whee!
Tijd om mijn Kaosillator nog eens uit te halen, denk ik.
⁂
-
-
What the languages of prehistoric Europe might have been like has recently become a focus of renewed interest. Most people seem to assume that we can do no better than speculate. But we can do better, because all the historical sciences, including historical linguistics, have a basic tool for investigating the unobservable past: the Uniformitarian Principle (UP).
-
Quick brown fox jumps over the lazy dog
⁂
-
-
Serieus:
⁂
-
Ich bin es so satt. Ik wil een boek doornemen, en ik weet honderd procent zeker dat ik dat boek gekocht heb — ik ben er zelfs bijna van overtuigd dat ik het al twéé keer gekocht heb, maar ik kan het niet vinden.
In normale omstandigheden zou het boek in mijn bibliotheek zitten, in de afdeling Vakliteratuur (naast de afdelingen Fictie en Non-Fictie), alfabetisch op naam van de auteur, onder de M van McConnell. Ik weet ook hoe de rug eruitziet, ik zou het er meteen kunnen uithalen.
Maar dit zijn geen normale omstandigheden. Het zijn al meer dan tien jaar geen normale omstandigheden: mijn boeken zitten in een hele kamer vol dozen. En ik word er nijdig van, dat ik mijn boeken niet kan terugvinden.
Ik. Wil. Een. Bibliotheek.
“Ah, koop dan een paar boekenrekken”? Neen, niet echt: we willen een bibliotheek die past in de living, en een bibliotheek die past in het achterhuis. We willen daar een redelijk bedrag voor betalen: naast de keuken is de bibliotheek voor mij het hart van het huis.
En in een oud huis met scheve muren en vreemde trapgaten, waar er relatief veel boeken moeten in ondergebracht worden, is het niet evident om zelf wat planken tegen de muur te zetten.
Ik had het gedaan hoor, voorlopig, een meter of zeventig of zo boekenrekken. Die hebben er een paar jaar gehangen, maar ze zijn weer weggehaald toen we onze vloer legden boven. Wegens dat we er van overtuigd waren dat we meteen na de keuken de boeken zouden aanpakken.
En toen liep het mis met de mensen die de keuken deden. Sla mij dood, ik weet niet wat er gebeurd is, wij zijn doodcontent van de keuken en we zouden niet liever willen dat diezelfde mensen ook de rest van het huis zouden doen, we zouden ze aan iedereen aanraden, er waren geen discussies of zo: er was plots er een onverklaarbaar haar in de boter.
En sindsdien vinden we niemand die de bibliotheken wil doen.
We hebben denk ik ondertussen al bijna een jaar geleden drie verschillende schrijnwerkers gezien: één beginnende jongen, één die er al een tijd mee bezig was, één dame die een inschatting kwam maken voor een grotere firma.
En van geen van de drie hebben we ooit nog iets teruggehoord. Ze beloofden alledrie dat ze een offerte zouden maken — en tussen ons gezegd en elders gezwegen, het zou een obsceen hoog bedrag worden, dat wisten we en daar hielden we rekening mee — maar we hebben niet één offerte gezien. Zelfs geen emailtje meer om contact op te nemen.
Ik kan me inbeelden dat stielmannen liever geen moeilijke projecten aanpakken, absoluut. Dat ze liever een platte muur hebben waar ze een paar rechtopstaande planken tegen kunnen zetten, en daar dan wat horizontale planken tussen kunnen plakken. En dat onze living-bibliotheek-trap-hoek niet is wat ze als eenvoudig bestempelen.
Nu ziet het er niet uit, het is zowat de vuilbak van de living geworden, maar dit is het, waar een bibliotheek moet komen:
De mensen die de keuken gedaan hebben, hadden het allemaal al uitgetekend: aan de linkerkant moet ook nog een koker zitten waar buizen en draden door lopen, het moet aansluiten op het trapgat dat naar beneden gaat, er moet een leuning komen aan de trap, de trap moet afgesloten kunnen worden, achteraan komt het vol boeken, rechts moet er een bureau(tje) komen dat in de boekenkast ingewerkt zit.
En dan moet het ook nog verder lopen aan die rechterkant, voorbij de haard en tot aan de venster, met een zitbank-met-opbergruimte.
Nee, niet eenvoudig, ook al omdat er trappen in de hoek zitten en dat de balken lastig zitten, en dat de muren niet volledig vlak zijn en de hoeken niet 90 °, en allerlei.
Maar het valt toch serieus tegen dat er geen enkele schrijnwerker te vinden is.
Als er één is die dit zou lezen: laat iets weten hé. Als dit gedaan is, is er nog een achterhuis te doen (zie alhier).
⁂
-
-
An excerpt from the 1958 Disneyland TV Show episode entitled Magic Highway USA. In this last part of the show, an exploration into possible future Transportation technologies is m
-
This is supposed to be a blog about books, but something went wrong…
-
Valley Girl + HP Lovecraft = The Most Concise Summary Ever!
-
Designing and writing the instructions that are part of the UI design is both an art and science, involving copywriting and design skills as well as an understanding of how people use mental models. Designing and writing the instructions that are part of the UI design is both an art and science, involving copywriting and design skills as well as an understanding of how people use mental models.
⁂
-
Dames en heren: als ik er als een blonde adonis uitzag zoals deze mens, dan zou dit net zo goed in onze keuken kunnen gefilmd zijn.
Behalve dan misschien dat zelfs de jongste na de eerste keer met haar ogen zou aan het rollen geweest zijn:
⁂