Al een tijdje oud, maar toch: prachtig mooi, deze pdf waarin creationisten lik op stuk gegeven worden door middel van annotaties in PDF op een door henzelf geproduceerde folder.
-
⁂
-
Weet iemand wat voor geschut dit is?
Het is in ieder geval Engels, en door de Duitsers bemachtigd tijdens de eerste wereldoorlog.
Over oorlog gesproken: kijkt iedereen evenveel uit als ik naar Tarantino’s Inglourious Basterds?
⁂
-
Stap één: neem wat foto’s van sterren.
Stap twee: zet foto’s op Flickr.
Stap drie: gooi ze in de Astrometry groep.
Stap vier: oooooh kijk:
Hello, this is the blind astrometry solver. Your results are:
(RA, Dec) center:(299.269326715, 49.9613566333) degrees
(RA, Dec) center (H:M:S, D:M:S):(19:57:4.638, +49:57:40.884)
Orientation:-135.58 deg E of NPixel scale:88.60 arcsec/pixel
Parity:Reverse (“Left-handed”)
Field size :74.03 x 49.22 degreesYour field contains:
The star Vega (αLyr)
The star Deneb (αCyg)
The star Eltanin (γDra)
The star Sadr (γCyg)
The star Gienah (εCyg)
The star Alderamin (αCep)
The star ηDra
The star Rastaban (βDra)
The star δCyg
The star Altais (δDra)
IC 1311
IC 1318 / gamma Cyg nebula
NGC 6960 / Filamentary nebula / Lace-work nebula / Veil nebula
IC 5068
IC 5070 / Pelican nebula
NGC 6992 / Network nebula / Veil nebula
NGC 7000 / North America nebula
IC 1396Allemaal mooi geannoteerd op de foto zelf.
⁂
-
Ooooh zo wijs:
[lees]
⁂
-
Zelie is met drie vriendinnen naar opnames bij Ketnet, en Sandra is mee. Louis en Jan zijn met vriendjes naar de dinosaurussen in Brussel.
En dus zit ik alleen met Anna thuis.
We hebben naar films van poezen gekeken op Youtube, en we hebben met Dora gespeeld, en dan zijn we gaan eten op de Vrijdagsmarkt:
En dan zijn we naar huis gegaan, want Anna had zin in een ijsje met banaan en chocolade.
Oh en trouwens: met een beetje hulp van derden (ahem), zijn we uit de kleurenkeuze voor de keuken geraakt: geen groen meer, enkel nog wit en aubergine. Dat er nu op aan het gezet worden is.
En het huis is trouwens toch wel echt leeg, zo met maar één kind:
⁂
-
Ik zou zo goed in Siberië kunnen zitten zonder internetverbinding: GMail is dood.
Fuck.
⁂
-
We hebben van dat keukengerief dat al heel ons samenlevend leven meegaat, of zelfs nog ouder is. Keukengerief dat dus tussen vijftien en twintig jaar oud is.
Vandaag hebben we twee kookpotten weggegooid: één van Sandra, die zij op haar kot had, en toevallig ook één van mij, die ik op mijn kot had.
Sandra’s pot was er één uit de Provincial Bouquet-reeks die, als ik me niet vergis, Delhaize op het einde van de jaren 80 in een actie aan de man bracht. Sandra had er bestek van, en borden, en koffietassen, en dus een paar potten en pannen.
De schielijk heen gegane was de grote pot, doormeter 28 cm, waar jaren aan een stuk allerlei in klaargemaakt werd: kip, spaghetti, vanalles. De grote pot die we gebruikten als we iets middelgroots moesten klaarmaken (echt grote dingen gaan in de grote Creuset).
Eén oor was er al af, het andere was half verkoold, de bodem was ongeveer helemaal afgeschraapt en alles wat we erin maakten, brandde aan.
Knoop doorgehakt, daarnet, dus.
Exit, met op de eerste foto de doorslaggevende reden waarom (totaal aangebrande osso bucco):
Pot weg is pot nieuw, en het is deze geworden:
We blijven bij ons motto: liever niets kopen dan dingen kopen die we niet graag zien. Als we nieuwe poten kopen, dan moeten het meteen goeie potten zijn, en potten die we graag zien.
Nu ja, dat tweede kon mij minder schelen dan Sandra: als het twee keer zo duur is voor een designversie, dan hoeft het voor mij niet echt. Bleek dat deze maar vijftien euro duurder was dan de standaardversie van de pot, en dus is het deze geworden. Een Demeyere, en wel een Demeyere met 28 centimeter doormeter, ontworpen door John Pawson.
Strikes a mighty fine figure op ons vuur, vind ik:
De tweede pot die overleden is, is een steelpannetje van 18 cm. In illo tempore was het een Tefalpan waarin ik voornamelijk rijst maakte, nu is het vrees ik een health hazard, helemaal geblutst, met een loszittend handvat en een bolle bodem.
Morgen passeer ik nog eens langs de winkel, denk ik.
⁂
-
Oh, zo’n programma hebben en vrij associërend muziek rond een thema mogen opleggen…
Neem nu Elvis, waar Henk (andere Henk) het over had. Ik moest meteen denken aan Mojo Nixon:
Mojo Nixon heeft zooo lang op mijn cd-speler gelegen ten tijde van dit liedje, in de begindagen dat MTV hier te lande op de kabel zat… memories.
Wie Elvis zegt, zegt in mijn hoofd ook altijd meteen The King and Eye. The Residents: ontdekt tijdens mijn denk ik eerste bezoek aan de plaatotheek van de stadsbibliotheek ergens midden jaren 80, en sindsdien alles van gekocht, gezocht, gekopieerd, beluisterd en herbeluisterd.
The King and Eye gaat over Elvis, en zijn relatie met zijn moeder, en ook wel over zijn bij de geboorte overleden tweelingbroer.
Sinister figuur, eigenlijk, op een bepaalde manier, Elvis. En niemand die dat zo mooi verwoordt als Nick Cave en zijn Slecht Zaad — Elvis en le roi pêcheur in één:
O go to sleep lil children
The sandman’s on his way
But the lil children know
They listen to the beating of their blood
The sandman’s mud!
And the black rain come down
Water, water, everywhere
Where no bird can fly no fish can swim
No fish can swim
Until the king is born!
In Tupelo! Tupelo!
Til the king is born in Tupelo!Ook over Elvis, maar dan wel veel minder sinister, is Alannah Myles’ Black Velvet. Velvet, wegens Elvis’ stem, of wegens de talloze portretten van Elvis op fluweel, of wegens de haarkleuring (Sullivan’s Black Velvet Hair Dye) waarmee Elvis zijn bruin haar zwart maakte.
Ik vond het prachtig, de eerste keer dat ik het hoorde. En toen speelden ze het een keer of drie per uur, elke dag, en toen was ik het hartsgrondig beu.
Maar nu, bij herbeluistering: welmja.
Oh, en ook: geen uitzending zonder Klaus Nomi, zou mijn motto misschien wel kunnen zijn. Toeval! Nomi’s eerste singeltje was een cover van Can’t Help Falling in Love (dat zelf al eigenlijk een versie van Plaisir d’amour is):
…ah, en om te besluiten, waarom niet Frank Zappa, met het wel zeer toepasselijke Elvis has just left the building:
Zouden ze het spelen, Zappa Plays Zappa, in mei? Benieuwd.
⁂
-
-
And then came the line that would come to stand in for the whole interview: "Everyone should be abstinent or whatever, but it's not realistic at all."
-
This web page is dedicated to providing Pac-Man players of all skill levels with the most complete and detailed study of the game possible. New discoveries found during the research for this page in December 2008 have allowed for the clearest view yet of the actual ghost behavior and pathfinding logic used by the game.
-
Just a quick note to all the new visitors
I just want everyone to know that although she is a very outspoken critic of my artwork, my daughter is really a delightful and well behaved girl!
⁂
-
-
Er is een nieuwe Standaard op komst!
(’t Is te zeggen: het hing al een tijdje in de lucht, ik ben al meer dan één mens tegengekomen die eraan werkt/gewerkt heeft/zal werken, maar ik heb er nu pas net een blik op geworpen.)
Mijn eerste indruk: kijk nu, New York Times Light.
Leutig.
Ha, ik zou eigenlijk moeten zeggen dat ik heel graag feedback geef, en dat ze Namahn even contacteren voor de tarieven en een planning… maar ik doe dit veel te graag. Commentaar geven op dingen: ik zou het gratis doen, hele dagen aan een stuk.
Hmmm… come to think of it: ik doe dat gewoon al hele dagen aan een stuk.
Morgen eens kijken. Of vannacht.
⁂
-
Ik was er ongemakkelijk van, zaterdag. Zo’n afgrijselijk slechte episode. Zondag niet meer bekeken, vandaag nog eens proberen herbekijken, maar ‘t is mislukt.
Er waren nog maar vijf episodes te gaan tot het einde! En dat mens Espenson maakt er dit van?!
Bah. Bah, bah, bah.
⁂
-
Lachen met rijke mensen!
⁂
-
Rare mensen, op den buiten.
Een koterij met een Alarm System! plakkaat erop:
Een tuinkabouter met een gat in zijn hoofd:
Of iemand met Mephisto in zijn tuin:
Of kijk! Wilde Beesten! In het openbaar! Die kinderhanden proberen opvreten!
Ik wist trouwens niet dat dat hier in België rondliep, tamponbeesten. Aardig, maat.
Oh, en van die rare kangoeroes met vier poten in plaats van twee:
⁂
-
In chinaland is het tegenwoordig ook niet zo leutig meer. Ze hebben er dit jaar maar 8% groei in de economie, en het gevolg is er naar:
As China’s main external markets plunge into recession and export orders shrink, layoffs have multiplied in the country’s big manufacturing regions.
In Shandong alone, nearly 700,000 people have lost their jobs this year.
In southern Guangdong, tens of thousands of firms have closed, sparking off reverse migration to the countryside by redundant workers.
…maar tegenwoordig moeten fabrieken officiële toestemming vragen als ze meer dan 40 mensen aan de deur willen zetten. Gelukkig is er een alternatief: loonmatiging.
“The factories are not getting enough orders, so some workers have nothing to do,” Chinese media quote a Shandong factory manager as saying.
“I have been thinking of getting rid of some of them to cut costs. But if the government doesn’t agree to my layoff plans, what can I do? I can’t afford to pay them all.”
The alternative may be drastic wage cuts.
In one factory in Guangdong, salaries have been reduced by up to 75%.
Ahem, ja. [bron]
⁂
-
Het is een Chocolate cloud cake geworden van Nigella, en een citroenméringue van, euh, eigen recept.
Ze zijn allebei nog niet klaar, wegens dat het voor allebei in twee keer te doen is.
Voor de chocolate cloud cake is de bodem (chocolate) al gemaakt, en moet morgen de versiering (cloud) erop; voor de citroenmérginque is de lemon curd al gemaakt, morgen de taartbodem en de méringue.
Kijk, chocoladetaart voor…
tijdens…
…en na:
En kijk, lemon curd:
We hebben ondertussen denk ik min of meer alles in huis dat we nodig zouden kunnen hebben om te moeten koken, ‘t is echt een gemak.
Het enige dat ik écht nog wil, en die dingen zouden tegenwoordig toch ondertussen ook in België te krijgen moeten zijn, is zo’n Microplane-rasp. Grr.
⁂
