Ik was echt ernstig van plan om te schrijven, daarnet, dat ik het fantastisch vond dat de generatie van onze kinderen de eerste zou zijn sinds lang die het niet aberrant zouden vinden dat jongens op jongens zijn of meisjes op meisjes.

‘t Valt toch minder mee dan ik dacht, blijkens reportage in Koppen.

Brr.

Laat mij even in mijn archieven bladeren…

Mevrouw de voorzitter: slapen is voor homo’s.

Belarus is voor homo’s. Ik kijk naar Wit-Rusland op de BRT, niet naar Belarus op één.

Spijsverteringstelsels zijn voor homo’s.

Inloopperiodes zijn voor homo’s.

In bed liggen is voor homo’s.

It was hard to program so it should be hard to read, en commentaar is voor homo’s.

Ho! Food! Steak met frieten. Nauwelijks toegeschroeid. En geen groenten. Groenten zijn voor homo’s.

Huhu. Ik zeg het de laatste tijd niet zo vaak meer, maar ik heb dat jííííren aan een stuk gezegd.

Waarbij ik dan steevast zei dat ik “homo’s” gebruikte in dezelfde zin als “pipo’s” of “mongolen” of “debielen” of “Hollanders”: niet als respectievelijk Mensen De Griekse Beginselen Aangedaan of getrisomieerden of andersverstandelijken of Hollanders, maar eerder als een soort, euh, algemeen, dinges, weetwel.

En toen werd dat eigenlijk alsmaar moeilijker te verdedigen, want hoe moet een mens gaan uitleggen dat hij “homo” niet als een specifiek scheldwoord of zo maar als een algemene ironiserend bedoelde derogatieve term gebruikt?

Niet, dus. Of zeer moeilijk. Want het leidt onvermijdelijk tot opmerkingen als deze van Steven, op een post waar Pieter het over hetzelfde heeft:

Het woord is niet het probleem, het gebruik ervan en het gebrek aan respect voor de privacy van anderen wel.
één woord kan je alvast leren en daarna ook gebruiken, publiek en in een post: ‘excuus’.
nog een woord: ‘respect’.

Azijnpissers en mensen die spijkers op laag water zoeken zullen er altijd wel een probleem mee hebben, maar dat is geen reden om het woord in die context te vermijden. Net zoals ik me niet ga inhouden om iets een kutopmerking te noemen zelfs al was er ooit eens een juffrouw die dood– en dood-geaffronteerd door die term (“wat zoudt g’ervan denken als men zou zeggen ‘wat een lulopmerking’, vrouwelijke genitalia worden zo gediscrimineerd, boehoe” — reactie: “wat een lullige manier om de zaken te bekijken”).

Nee, de enige reden is omdat het te moeilijk is om telkens de hele context te moeten uitleggen.

Ik beperkt mijn gebruik van die vergelijking sinds een hele tijd tot privégebruik, met vrienden en familie. Die dan nog al dan niet homo kunnen zijn.

Als ik me niet vergis, dan post ik deze dingen om de zes of zo maand eens.

Max Raabe en zijn Palast Orchester:

Dick Cheese:

Dread Zeppelin (met Tortelvis aan de zang):

My kinda music.

Het volledige werk van mijnheer Gainsbourg op de iPod gezet, samen met Mad Men, Anthony Bourdain en Volume 4 van de 8 van Oorlog en Vrede.

Morgen een halve dag studeren en een halve dag expert review, en dan nog een statusvergadering. Overmorgen een interne brainstormworkshop in de voormiddag, en ontwerpwerk in de namiddag.

Oh, en tussendoor, vrjdagnamiddag, misschien wel de belangrijkste vergadering in het leven van onze kinderen tot nog toe.

Ik kijk er niet naar uit, maar ik kijk er wel naar uit. Uweetwel, zo van knopen en doorhakken en zo. Meer nieuws, als er meer nieuws te geven is, ten laatste eind volgende week.

Oh, en ook: morgen bellen naar de neurochirurg. Pijn in mijn rug komt en gaat (meer komen dan gaan, ah ha ha), maar ik houd het knersen en knirpen van de loszittende stukken metaal niet meer uit.

378 van 392 Gainsbourg-tracks gecopieerd… 386… 392.

Naar bed.

Er zijn van die dingen die een mens één keer leest, en dan nog eens, en nog eens.

En waar zelfs bij een vierde keer lezen de genialiteit overeind blijft. Hoe moeten we alle mogelijke problemen in België oplossen?

Op deze manier, volgens “traveller”, één van de vaste commentariaatsmeubels bij LVB:

Gewwon VB [Vlaams Blok] stemmen en de onafhankelijkheid uitroepen zonder Brussel, de 19 gemeenten, die komen nadien zelf bedelen.

Alle administraties in een nieuwe administratieve stad in Limburg of de Kempen, en uittrede uit Europa.

Gedaan met regeltjes en eindelijk beginnen werken.

Zo simpel is dat.

We hebben geen buitenlandse propaganda nodig,alleen werkende Vlamingen.

De enige conservatieve staat in Europa met ALLE benodigde infrastructuur.

Nieuwe financiele en bankstructuur is wel nodig.

Vlaktaks.

Eigen ontwikkelingen op universitair en privaat R&D niveau.

Ik droom er van.

Zo eenvoudig is dat. Mooi, toch?

Ah, ‘t is weer die tijd van het jaar: zeven of daaromtrent maand tot mijn verjaardag, tijd om cadeau-ideeën bij elkaar te zoeken.

Spoel voorwaarts naar 3 minuten om de voornaamste reden te zien waarom ik er zo één wil.

Dat is dus, noteer mee, een microKORG XL. Word to the wise (wijsvinger aan neusvleugel).

Antwoorden, en nieuwe vragen.

Daniel? Zeven? Mhu? Het ruikt naar retcon, maar misschien moet ik het allemaal eens herbekijken.

En for the record: ik begrijp helemaal wat John zei.