Tales of Drudgery & Boredom.
Men neme:
Met combinere de ingrediënten, en men steke ze in de juiste volgorde tussen zo’n griltoasterwafelbakijzermachine.
En dan, zeer belangrijk: men vergete niet dat die dingen tussen die griltoasterwafelbakijzermachine zitten.
‘t Is allemaal gelukkig opgekuist geraakt, maar toch.
⁂
Het was vandaag het examen ballet. Het is goed gegaan, zegt Zelie, al was ze wel soms vergeten te lachen.
De kinderen moesten twee aan twee binnengaan, en dan een half uur dansen.
De pianospeler sprak alleen Frans, en de examinator was een dame die helemaal uit Cork gekomen was, en die sprak enkel Engels.
Niemand mocht er bij zijn, noch de lerares, noch ik. Ik heb dan maar mezelf overwonnen en met mama van het meisje dat met Zelie binnengegaan is, gebabbeld. En met de lerares van Zelie.
Ongelooflijk, eigenlijk, dat balletexamen: blijkbaar is er niemand anders in heel België die het Imperial Classical Ballet-examen mag, of kan, afnemen.
‘t Is wel een gezonde houding, denk ik: ze gaan ervan uit dat het niet is omdat je een goede danseres bent, dat je ook noodzakelijk een goede lerares bent. En zo moest de lerares van Zelie, die heel haar leven al danst en lesgeeft, onlangs nog een thesis schrijven, en scripties, en examens afleggen — of anders was ze geen CDE — certified dance educator — meer.
…maar Zelie kan nu wel over de hele wereld terecht met haar kennis, en met haar examenresultaten zit ze meteen in de juiste graad, en ze weet genoeg om overal ter wereld mee te zijn.
Ze heeft haar woordenschat onder de knie: net zoals ze van letters woorden en van woorden zinnen kan maken, net zoals ze van noten muziek kan maken, kan ze van een esoterische mengeling van Engels en Frans, zonder nadenken, een dansroutine maken.
two passé en avant / one en arrière
two walk en avant and one posé first arabesque
two polkas to the side and four jetés ordinaires
three glissades derrière and one assemblé under
two soubresauts and one échappé sauté
sixteen changements
three pas de chat and one assemblé over
four pas de basque glissé
⁂
Morgen is het brunch! En dus was het vanavond kookavond!
Zuiver toevallig, wat mij betreft, want ik was niet van de brunchplannen op de hoogte gebracht, maar ik was wél al een tijd van plan om dit weekend een cheesecake te maken.
Zoveel websites zoveel recepten, en ook evenveel recepte als kookboeken in huis, dus een beetje at random dat van Nigella Lawson genomen. Met een beetje aanpassingen.
Gemakkelijk als wat, maar geen enkel idee of het eigenlijk wel lekker is.
Ingrediënten
Materiaal
Voorbereiding
De springvorm open doen, een heel ruim groot genoege dubbele laag zilverpapier op de bodem leggen, de ring er weer op doen, en het overschot zilverpapier naar boven plooien.
En dan nog een tweede laag zilverpapier romdomrond: het doel is dat de springvorm in de braadslee kan, en dat er water bij gegoten kan worden in die braadslee zonder dat het water aan de binnenkant van de springvorm kan.
Oven voorverwarmen; normaal gezien 180 graden, maar onze over is een heteluchtoven en 150–160 was ruim genoeg.
Werkwijze
Wie graag een maagdelijk blanke cheesecake heeft, veronderstel ik, legt er best een extra vel zilverpapier over.
Mij kon het niet zoveel schelen; na anderhalf uur ongeveer zag het er zo uit toen ik het nét uit de over haalde:
Daarna is het nog een beetje ingezakt tot het mooi plat was, en nu ziet het er inderdaad gestold uit maar niet vast.
Om te snijden, naar het schijnt, best een warm mes gebruiken én een taartschep, want het is blijkbaar nogal een broos ding.
We zullen morgen zien, denk ik.
Oh, en ik heb ook nog hespenmousse gemaakt, maar ik weet niet of ik daar het recept en de bereidingswijze van mag geven want misschien is het een familiegeheim van Sandra.
⁂
⁂
Tsss.
Blijkbaar is heel Wikipedia geblokkeerd als malware, ergens bij een centrale server.
Of nee, blijkbaar heeft Google het hele internet als malware geclasseerd, ’t is niet alleen Wikipedia. Heh.
update …en ’t is weer opgelost. Wereldwijd zijn de bezoekersaantallen van websites afgriebelijk veel gedaald, gedurende drie of zo kwartier. Ik vraag me af of we een uitleg gaan krijgen.
⁂
Happy anniversary, zei mijn madam toen ze daarnet naar boven kwam, en ik had geen flauw idee waar het over ging.
En toen wel, plots: dat we een rond aantal jaren samen zijn. Zeventien, meer bepaald.
Zeventien jaar. Gho.
⁂
Oh, ’t was nog eens een heel oude aflevering van Rab C Nesbitt, en ik was weer helemaal terug in de vorige eeuw. De aflevering, meer specifiek, waar Rab uit de gevangenis komt nadat hij er wegens allerlei in verzeild geraakt was, nadat Jamesie met zijn vrouw gevogeld had.
En ’t was allemaal komer en kwel, en triestig en schrijnend en toch grappig en emotie tegelijk:
Death… it touches the elbow like a long-lost friend.
Parels, parels van tekst. La condition humaine, meneer.
Ella is from Mars… I am from penis… our marriage is death on a plate… what looks like tolerance is actually oozing indifference.
Ah, en dan komen Rab, Mary, Jamesie en Ella weer overeen, min of meer, afijn, zo veel als ze altijd al overeen kwamen.
There’s nothing like cheap working class sentimentality to disguise the fact that our lives are bleak and meaningless.
En ’t loopt allemaal goed af, nu ja, min of meer, zoals al atijd.
⁂
⁂
Zonet in de mailbox:
800 jobs bij Walibi? Wohohow! Allen daarheen!
…meh:
⁂
Old skool gunderphonics. Yiha!
⁂
Hugh Laurie, toen hij nog A Bit of Fry and Laurie deed en niet House:
Gezongen in de traditie van het zingen aan de piano met een zijden dasje in een open hemd en een vies snorretje, zoals Eric Idle alhier:
De geest van Noel Coward waart over alles, natuurlijk:
⁂
Ik moest vandaag aan de Sterre zijn voor een vergadering aan de Universiteit. Ik moest er zijn om 13u. Ik had me vergist en ik dacht 12u30, en toen moest ik nog om mijn fiets aan de Dampoort, en uiteindelijk was ik er na drie kwartier reizen om 12u35 en heb ik nog een klein halfuurtje op collega Koen gewacht en toen zijn we eraan begonnen.
(in de vergaderzaal met de bijna perfect vergadertafel: een verzonken projector met een spiegeldeksel, voldoende aansluitingen voor laptops met een elegante oplossing voor netwerk, stroom, aanluiting in op projectie en geluid, en uit-ste-ken-de stoelen. het zou helemaal perfect zijn als er voldoende beenruimte was onder de tafel)
Ik had drie kwartier moeten reizen omdat ik onnoemelijk traag heb gefietst, zonder naar televisie te kijken of niets. En na de vergadering ben ik naar huis gefietst, ook op mijn dooie gemak en zonder naar televisie te kijken op de fiets, want ik was eigenlijk wel een beetje bang.
Als ik niet heel erg actief oplette en voortdurend bijstuurde, draaide ik telkens rechts weg tegen de bordure.
OK, mijn achterwiel doet wat wonky, maar ik heb hetzelfde als ik wandel: mijn evenwicht doet raar. Concentratie ook niet echt in orde, het draait allemaal wat. En ik blijf best niet te lang zonder steun rechtstaan.
’t Is al van gisteren dat ik bonkende hoofdpijn heb, en steken in mijn linkeroor. En ’t is al van zondag dat mijn ogen opgezwollen zijn. Oh, en dat ik vooral in mijn rechteroog steken heb. En dat het vermoeiend is om ze te bewegen. Ik ben gevaccineerd tegen griep, dus, euh, dat zal het wel niet zijn, maar het is wel vervelend.
Weird stuff. (aan de positieve kant: zo heeft de hypochonder in mij weer eens wat te doen)
⁂
⁂
Nog eventjes grimlachen, nu het nog kan.
Met B. Hussein Obama zal het allemaal zo grappig niet zijn.
⁂
⁂
