-
Nostalgie!
-
Belgium 'joker' creche killer snorted with laughter in police interrogation: Belgium's suspected 'joker' killer snorted with laughter when interrogated by police about a frenzied knife attack that left a woman and two babies, aged six months and nine months, dead.
-
as much as crystal skulls were the year's most prominent "artifacts," we're more likely to remember 2008 as the Year of the Earliest North American Coprolites (ancient human feces), or perhaps the Year of the Imperial Roman Marble Heads (two were unearthed in central Turkey). Both stories made our list of the most important discoveries of 2008
-
⁂
-
Zaterdagen zijn normaal gezien druk, maar vandaag heeft Zelie zowaar twee keer opgetreden in publiek.
Eerst was er generale repetitie, met ouders aanwezig, van het balletexamen.
Het was de eerste keer dat ik Zelie zag balletdansen in het echt, buiten de pasjes die ze hier in de living voor de spiegel oefent.
Dat is dus redelijk indrukwekkend: gaat de lerares zonder enige waarschuwing van arabesque, pas de chat, pas de chat, plié, relevé, entrechat, grand jeté, jeté, jeté, chassé — en dan proberen al die kinderen dat één keer, zegt de lerares eventueel nog links en rechts van “opletten met dat voetje Zelie” of “rechte schouders Maureen”, en dan hopla, ze doen dat gewoon, op muziek en alles.
Ze hebben dus gewoon zo’n hele woordenschat met bewegingen, en ‘t is gelijk muziek lezen: ze moeten gewoon horen wat ze moeten doen, en dan doen ze dat allemaal tesamen zonder voortonen of niet, op de maat en alles.
Oh, en er was ook één verplicht dansje met een boek bij. I don’t like homework. Hieronder: Zelie in het oude, roze, verkeerde pakje (haar nieuwe ding was nog niet toegekomen, ze zou het zéker moeten hebben tegen het examen volgende week) en Yanthe in het juiste kostuum.
Grappig trouwens: het examen zal afgenomen worden door een ballerina uit Londen, en dus was alles in het Engels te doen.
Meer dan twee uur aan een stuk, de ene na de andere oefening, voorbereide dingen en onvoorbereide, springen en doen en dingen, soms tot huilens toe.
En dan was het gedaan, en zijn we naar huis gefietst.
En toen we thuiskwamen, was het muziekfestival in de wijk: allemaal mensen die muziek spelen in onze wijk, die optredens deden in huizen in de wijk zelf.
Zelie is niet zoals mij in dergelijke zaken: never mind dat ze nog maar een maand of twee saxofoon speelt, ze zag het helemaal zitten om ook op te treden.
…en zo heeft ze dus vandaag twee keer in publiek opgetreden.
Tsss.
⁂
-
De muur aan de kant van het vuur is nog niet geverfd, maar hij heeft wel al zijn grondlaag gekregen. En dus mocht de beschermplastiek van het werkblad.
…maar wélk een gemak, voldoende werkvlakken hebben!
We hadden al een vliegdekschip in het midden van de keuken staan, nu hebben we in hetzelfde materiaal nog een eind bij.
En dat komt dus enooorm van pas. Vanavond bijvoorbeeld: pizza gemaakt. Alle ingrediënten en de bodems naast elkaar gelegd, en aan de slag:
Trouwens, trouwens: op de foto’s hierboven verscholen ook mijn twee laatste aankopen. Want let’s face it, wasmachines en droogkasten en dringen, da’s de was en de plas voor moeder de vrouw.
Echte mannen kopen wel ander gerief in de electrohandel slash kookgeriefwinkel.
…maar dus ten overvloede: wélk een enorm gemak, en wat voor een hoerenchance hebben wij dat wij de Keuken Onzer Dromen hebben kunnen (laten) zetten, zonder eigenlijk veel compromissen.
Ik kan het eigenlijk zelf nauwelijks geloven.
⁂
-
⁂
-
The Midnight Special. 1981.
⁂
-
Wij zijn deze namiddag naar de winkel geweest en wij hebben gekocht:
- Een AEG F50871 vaatwasmachine. Automatische programma’s, automatische deuren, halogeenverlichting vanbinnen, eventueel aan te zetten via een timer, fluisterstil en op de benedenverdieping kan alles platgelegd worden zodat er zelfs mega-grote potten in kunne.
- Een Miele W 5825 WPS wasmachine. Tot zeven kilo was, bijna compleet geruisloos, automatische vanalles, allerlei beveiligingssystemen, zuinig en alles. En zelfs een speciale functie om kledij waterdicht te maken, blijkbaar.
- Een Miele T 9747 WP EcoComfort droogkast. Ook tot zeven kilo was, ook allerlei beveiligingssystemen, ook zo zuinig als maar kan zijn, relatief gezien. En zelfs een speciale functie voor hoofdkussens. En licht vanbinnen.
Slik.
Dat was dus véél geld. Niet dat we er onderuit konden: de wasmachine was al een tijd kapot, de afwasmachine had het vorige week finaal begeven, en de droogkast moesten we vervangen wegens alsdat de oude als een stoomboot deed telkens ze in werking trad, en dat dat nogal funest zou geweest zijn voor de kast waar ze nu in staat.
Probleem is dat met zes mensen in huis, het écht geen luxe is om degelijk materiaal te kopen.
Al met al hebben we nog geluk gehad, met onze toestellen: twintig jaar is een mooie leeftijd, in deze tijden van planned obsolescence.
Te hopen dat deze het ook twintig of dertig jaar uithouden.
⁂
-
Mijn eigen telefoon, zei ik al, is een Nokia N95. Dat ding doet alles wat ik ervan verwacht, en doet dat allemaal op een degelijke manier: ik luister niet naar muziek op mijn GSM, ik speel er geen spelletjes mee, en ik kijk er geen videofilms mee. Wat ik dan wel doe, telefoneren, op het internet gaan met gprs/umts/3(.5)g/whatever, links en rechts een foto of een filmpje nemen, GPS: daar is het ding ideaal voor.
Ach, nee, natuurlijk niét ideaal. Het zou ideaal zijn als de GPS nog beter zou werken, als de camera een echt goeie camera zou zijn, als de batterij langer zou meegaan en als het allemaal wat meer gestroomlijnd zou zijn.
Enter de N85. Waarschuwing op voorhand: ik ben géén GSM-mens. Ik laat mijn GSM soms dagen aan een stuk zonder batterij in het GSM-zakje van mijn rugzak zitten, ik kan de keren dat ik telefoneer per week op de vingers van één hand tellen, ik weiger pertinent dat SMS-taaltje te gebruiken, ik heb denk ik nog nooit van die call forwarding of dergelijke gedaan, ik ben algerisch aan voicemail, en ik heb het al een tijd opgegeven om mijn agenda en contacten en zo te synchroniseren met mijn GSM.
Oh, en ik volg het ook helemaal niet. Ik hoor vage echo’s van de nieuwe Palm, van Blackberries die allerlei maneuvers doen, ik weet ongeveer wat een HTC en zo is, en ik weet natuurlijk hoe een iPhone eruit ziet en werkt. Maar ik heb geen moment gekeken op het internet wat die N85 nu eigenlijk is en wat de rest van de wereld ervan denkt.
De manier waarop Nokia zijn telefoons nummer en namen geeft is me altijd al een mysterie geweest. Ik dacht in eerste instantie dan ook dat de N85 een budget-versie van de N95 was. Ik weet niet wat de strategie ervan is, het doelpubliek, hell, ik weet niet eens hoeveel het ding kost, op geen 300 euro na.
En het allereerste dat ik dacht toen het uit de doos kwam, was, “oh, een mooi telefoontje”.
Nee serieus, een mooi telefoontje. De voorkant is blinkend zwart, de achterkant blinkend donkerbronsmetalliekachtig met een subtiel streepje erin. De telefoon voelt kwaliteitsvol zwaar in de hand, niet boterhamdoos zwaar. In vergelijking met de N95 is het een wereld van gesofisticeerd verschil: geen opstaande randen meer, scherm en omhulsel vormen één geheel, de camera aan de achterkant is een openschuivend luikje, geen opendraaiende patrijspoort meer, en de manier waarop de telefoon openschuift is minder clunky en meer smooth.
Tot zover het goede nieuws. Oh ja, de SIM en de batterij geraakten er ook gemakkelijk in.
Het eerste slechte nieuws was bij het aanzetten en mijn eerste stappen in de interface. iPhone it ain’t, that’s fer sure.
Het is de oude N95-interface. Helaas. Een doolhof van allerlei door elkaar, waar ik nooit helemaal zeker ben of iets onder Tools dan wel onder Applications dan wel onder zijn eigen ding staat ergens.
Onder Applications > Media staat bijvoorbeeld Recorder, RealPlayer, Gallery, Camera, Share Online, Print Online en Licenses. En dan staat er nog eens “Photos” en “Music” op hetzelfde niveau als Applications. Als ik op “Photos” klik, ga ik naar een applicatie met Captured (recente foto’s?), Months (’t zelfde maar per maand?), Albums (’t zelfde maar in albums?), Tags (’t zelfde maar per tag?), Downloads (gedownloade foto’s? of alle downloads?), “All” (waar mysterieusgewijs meer in staat dan in de rest samen) en Share Online, dat hetzelfde is als onder Applications > Media. En onder “Music” staat Music Player, Music Store, Podcasting, Radio en FM Transmit. Oh, en in Tools > Settings > Applications staan er allerlei instellingen, voor Camera, RealPlayer, Voice Recorder (niet meer “Recorder” zoals in Applications > Media), FM Radio (niet meer “Radio”), Video Centre (tiens, is dat dan Gallery? of nog iets anders?), Media Sync (tiens, is dat dan Share Online? of nog iets anders?).
Nee, een rommelig boeltje. Helaas. Vanalles door elkaar, dat linkt maar door en over elkaar, een kat verliest er haar jongen in. Een mens kan dan regelmatig “back” en “cancel” en “exit” doen, maar het is nooit echt duidelijk wat wat doet, en de helft van de tijd blijven er overal applicaties en tools en dingen in de achtergrond draaien en (vermoed ik) electriciteit en snelheid vampiriseren.
En wacht, het wordt nog minder goed.
Ik geef meteen toe dat ik er langer dan drie dagen mee moet spelen, maar in eerste instantie staan de knoppen me niet aan. Het kan zijn dat het een kwestie van gewoonte is, dat het allemaal nog betert, maar na een paar dagen tijd vergis ik me nog elke keer.
Als de GSM dichtgeklapt is, is het een zwart blinkend monolietje, dat wel wat op een klein iPhonetje lijkt. Maar eigenlijk is het een monolietje met onderaan een zilver afgerond vierkantje (dat in feite een directional pad is met een grote knop in het midden), rechts ervan een zilveren knopje, helemaal links een langwerpige dunne groene knop, helemaal rechts een langwerpige dunne rode knop. Dat zijn, even tellen, acht verschillende knoppen.
En het is niet gedaan, want die acht knoppen staan in een zwart vlak dat, als de telefoon aan staat nog eens oplicht met vier lichtende symbolen in de vier hoeken. Dat maakt twaalf knoppen onder het scherm als de telefoon uitgeklapt is.
Ik vertik het om de handleiding te lezen, en ik weet dan ook nog altijd niet wat een paar van die knoppen doen. En wat erger is: knoppen die ik voortdurend moet gebruiken, de zwarte ruimte rechtsboven en linksboven, die hebben geen enkele aanduiding van “hier zit een knop”, wat betekent dat ik er voortdurend naast zit, te hard moet duwen, twee keer duw in plaats van één, enfin: miserie.
Het moet zijn dat ze het bij Nokia gewaar geworden zijn, denk ik: de standaardmanier om een gelocked keyboard te unlocken is “linksbovenaan, rechtsbovenaan”. En dat lukt me misschien één keer op drie. Vandaar, denk ik, dat ze tegenwoordig een bijzonder handige lock-unlock-slider aan de zijkant van de foon voorzien hebben.
Een laatste negatief, op hetzelfde elan: om met de N95 een foto te trekken, was het een soort luikje dat over de lens zit open- en toedoen, door een soort hendeltje naar beneden en naar boven te trekken. Daar was houvast aan, en dat lukte redelijk goed. De N85 heeft een horizontaal schuivend luikje dat rechtstreeks bepoteld moet worden, en dat lukt niét redelijk goed. Opentrekken gaat, maar bij het dichtduwen is er –vind ik– niet genoeg houvast, zodat ik steeds dreig met met vingers op de lens te zitten.
Lastigheden en irritaties, tot zover. Volgende keer wat ik er wél goed aan vind.
⁂
-
Gnnnn. In de mailbox, met cc’s up the wazoo:
A faire circuler. Merci. Eliane.
SVP regarder la photo ci-jointe, lisez le message de sa mère, ensuite faites suivre ce courriel à toutes vos connaissances…
Ma fille de 13 ans est disparue depuis maintenant 2 semaines. Si tout le monde fait suivre ce courriel, quelqu’un reconnaîtra peut-être cet enfant.
C’est de cette façon qu’une fille disparue de Steven Point a été retrouvée, en faisant circuler sa photo à la télévision.
L’internet circule dans le monde entier alors, SVP faites suivre ce courriel à tous vos contacts.
Il n’est pas encore trop tard. SVP aidez-nous. Si quelqu’un sait quoi que ce soit, svp entrez en communication avec moi à : [adresse]@yahoo.com
J’inclus une photo d’elle. Ca ne prend que 2 secondes pour faire suivre ce message.
Si c’était votre enfant, vous voudriez toute l’aide possible !
De keren dat ik dit meisje al gezien heb in mijn mailbox… zucht. Zoals Snopes zegt: als dit een echte oproep was geweest, had er minstens in gestaan waar en wanneer het meisje precies verdwenen was, wie precies te contacteren (en niet enkel e-mail), en dingen.
Al die hoaxen hebben verschillende levens, ’t is niet te geloven. Ze komen en ze gaan in het Engels, en dan plots steken ze over naar het Frans en doen ze nog een paar rondes, en dan als we echt pech hebben, krijgen we het ngo een paar keer in het Nederlands ook.
⁂
-
Pffff. Zei Liv Laveyne: “David heeft ne goeien avond gehad, Jeroen was interessant.”
Nee: David was de enige grappige van de hele avond, einde verhaal.
⁂
-
-
Vraag me niet hoe ik hierop terechtkwam, in het midden van een werkdag.
⁂
-
-
Zelie, drie kwartier nadat ze eigenlijk al had moeten liggen slapen, van bovenaan de trap: “Mijn pink en mijn ringvinger slapen!”
Sandra: “Ja, en slaapt gij dan maar een beetje mee!”
Zelie: “Mama? Papa? Hoe doen jullie dat om zo snel in slaap te vallen?”
Papa: “Ik kijk zo lang naar televisie tot ik niet meer kan wakker blijven.”
Mama: “Ik ben zodanig uitgeput door jullie dat ik direkt in slaap val.”
Zelie: “Maar allleeeeez!”
⁂
-
Een nieuwsflits, dat is het uiteraard wel waard. Maar om de een of andere reden krijg ik hier niet zo’n goed gevoel van:
Misschien dat andere mensen die persoonlijke noot (Beste Voornaam Achternaam, Met vriendelijke groeten) wel kunnen smaken, maar ik vind het niet zo kies.
Brr.
⁂
-
Anna van WOM World/Nokia stuurde vorige week een mail, of ik geen zin had om de N85 van Nokia te testen.
Uiteraard, het zal wel zijn: zo’n dingen laat ik mij geen twee keer vragen. Des te meer omdat ik bijzonder tevreden ben van mijn Nokia N95, maar dat die ondertussen al meer dan twee jaar oud is.
Niet dat hij kapot is of zelfs maar begint te haperen, de viezerd, en niet dat ik dus eigenlijk een excuus heb om een nieuwe telefoon te kopen, maar toch.
Ik heb die N85 ondertussen al een tijdje in gebruik, en jazeker, ik ben er content van. Een paar eerste indrukken, in de rapte, en meer in de diepte later.
Voor de out of the box experience, zoals dat heet, hebben ze een pagina uit het boek van Apple en consoorten genomen:
Geen niet-open-te-krijgen verpakkingen of overbodig plastiek, het ding meteen vastpakbaar. Fijn.
In vergelijking met de N95 ziet de N85 er een eind gesofisticeerder uit ook:
Vanavond meer. Nu verder werken.
⁂
-
Een mens mag het niet gedroomd hebben.
Man vermoordt 3 kinderen en 2 volwassenen in dagverblijf Dendermonde
In het Oost-Vlaamse Sint-Gillis-Bij-Dendermonde heeft een man drie kinderen en twee volwassenen doodgestoken in OCMW-kinderdagverblijf Fabeltjesland in de Vijfde Januaristraat. Twintig kinderen raakten gewond. De dader zou zich nog steeds in het gebouw bevinden. Het medisch rampenplan is afgekondigd.
Volgens het eerste signalement van de dader was zijn gezicht zwart-wit geschminkt.
update: man gevat.
Ik krijg het beeld van Papa Lazarou niet meer uit mijn hoofd.
Brrr.
⁂
-
Er worden grote werken gedaan in het gebouw van mijn werk. De gevel is al vernieuwd, er is een designstudio uit een oude remise gekerfd, er ligt een dansvloer (no kidding) met een soort centraal verwarmingsding-slash-kookvuur-slash-zitplaats in wat vroeger een loods was, er komt een bonsaiklein binnentuintje, nieuwe toiletten, een douche, nieuwe bureaus, vanalles.
Volgende week, als ik me niet vergis, wordt de hele verdieping waar mijn bureau was, aangepakt. En dus moesten we verhuizen, naar de nieuwe bureaus.
Het is er nu nog een beetje leeg en kaal, maar ‘t is er wel wijs. Vroeger hadden we allemaal onze eigen hokjes om in te werken, zoals alhier bewoond door Matthias en Bart:
Nu zitten we voorlopig in van die negentiende-eeuwse zeldzaam-tropisch-hardhouten driemanscubicles met ramen, in een groot bureau in de lengte.
Demonstructie! Een trip van mijn nieuw bureau naar mijn oud bureau:
…en wat zien wij allemaal?
0:00 – nieuw bureau
0: 30 – dansvloer
0:45 – designstudio
1:00 – tuintje
1:20 – nieuw toilet
1:45 – dat gaat allemaal weg
1:50 – inkom
2:00 – trapzaal
2:17 – oud bureau
2:30 – paus Benedictus XVIJa, de tuin heeft grazerken als vloertegels. Search me.
⁂
