The runs

Oh deary deary deary me. Mij hypochonder noemen? Nee hoor: ‘t is van dattum. Geen praeteritio voor mij: buikgriep, het vliegend, de plop-plop. Vastgekluisterd aan het 2C. Een zeker gevoel van fuck! en ook wel dedju! maakt zich van mij meester.

Waarom in ‘s hemelsnaam moest ik zonodig die kinderen vastpakken vanavond? Ik heb het ├ęcht niet nodig hoor, thuis zitten met den afgang.

…and on that note, if you’ll excuse me, I think I might retire to the privy. Blurgh.

[oh, and fyi: overgeven met verbrijzelde ruggenwervels is geen geestige bedoening] [dubbel blurgh]

10 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.