Doe eens een zaterdag

Zelie heeft vandaag een turnoptreden gedaan. Hoera!

Ik vind het dus wel wijs dat Zelie dat allemaal doet, en Anna ook, maar: miljaarrrrrr ik kijk daar tegen op, die optredens. Enfin, niet de optredens zelf, maar wel de accomodatie: slechtzittende zweterige plastieken onderkanten van stoeltjes, op een betonnen trap, zonder rugleuning.

Geen rugleuning, en optredens die telkens gemakkelijk drie uur duren: ze mogen mij met een vuilblik samenrapen achteraf. En als het nummer van Zelie helemaal op het einde komt zoals nu (nummer 16 van de 17), is het beste er al helemaal af.

Morgen is het nog eens, zucht. Ik dénk dat ik maar eens thuis blijf, en dat ik de camera meegeef met Sandra. Serieus: morgen is het nog eens min of meer hetzelfde als vandaag, met dat verschil dat het in de namiddag is en niet ‘s avonds, en dat de jongere kinderen ook meedoen. Nog langer dus, vermoed ik. En ik zou het enorm vervelend vinden dat ik Anna haar piratenact niet zie doen, maar uren aan een stuk daar zitten?

Afijn. We zien morgen wel.

Ook nog vandaag… naar de kookwinkel om de hoek geweest on the off chance dat ze deze in huis zouden gehad hebben:

Screen shot 2011-05-21 at 22.11.07.png

Het blenderglas van onze mixer heeft een tijd geleden een barst ontwikkeld, namelijk. Eerst was het een beetje bovenaan, maar ondertussen is het helemaal van boven tot onder, en knarst het als ik er aan kom: niet zo goed dus. Geen geluk bij de kookwinkel — ze doen geen Braun — maar gelukkig is het internet een grote hulp: blijkbaar kan ik bij New ETP terecht. En blijkbaar hebben die een webshop. En kijk: bij deze is het blenderglas online besteld, en ben ik er in blijde verwachting van ergens in de loop van de week.

Ook nog vandaag… Anna ziet het niet zitten, maar dan écht niet zitten om te leren fietsen. Ze is vanmiddag meegefietst naar de kookwinkel om de hoek, maar dat had met “fietsen” eigenlijk alleen gemeen dat ze een fiets mee had, en dat ze er op zat. Trappen wilde ze niet doen, ‘t is te zeggen: ze probeert het en laveert dan meteen naar de rand van de straat, waardoor ze bang is dat ze gaat vallen, en in plaats van door te trappen stopt ze ermee.

Grmbl. Ze zal volgend jaar nochtans zelf met de fiets naar school moeten, dus ze zal wel moeten. Intensieve lessen, mijn gedacht, in fietsen, de volgende weken en maanden.

Ook nog vandaag… ontdekt dat de Soundblaster in de computer het plots opgegeven heeft. Enfin, niet opgegeven, ‘t is de één of andere incompatibiliteit of setting waardoor hij verwacht dat het digitaal geluid is of net niet, of dat hij allerlei esoterisch gedoe doet met allerlei, of net niet: punt is, er kwam geen geluid meer uit de computer. Ik steek het op een update links of rechts die een driver… oh, ik weet het niet. En het kan mij niet echt schelen. Ik heb de geluidskaart erin laten zitten, maar gewoon het defaultgeluid uit de kaart op het moederbord laten komen. Geen EAX en 3D-geluid en watnog, maar ‘t is niet alsof dat mij heel erg hard kan schelen. Er komt weer geluid uit de computer, da’s al dat.

Oh kijk! ‘t Is Poirot op televisie. Ik ga niet kijken, ik ben midden in Ashes to Ashes bezig, maar ik vraag het mij wel plots af: ik heb gelijk duizend jaar geleden alle Agatha Christies gelezen (gelijk mijn madam, trouwens, die een nog veel grotere fan was) — ik vraag mij af of dat nog zou overeind blijven, anno 2011.

5 Comments

  • Ik heb mezelf leren fietsen zonder dat ik het doorhad – mijn ouders hadden daar geen zin meer in, denk ik, dus hebben ze mijn zijwieltjes wat ompeplooid en dan nog wat meer tot ik vanzelf op twee wielen fietste.

  • michel ik zou toch serieus overwegen om mijn eigen stoel mee te nemen hoor, met rugleuning, daar kan toch niemand iets op tegen hebben als je dat op voorhand zegt?

  • Ik duim voor Anna’s fietskunsten! Het fietsen op zich zal wel lukken binnenkort. En voor wie zich niet 100 % zeker voelt in het (toch wel veeleisende) verkeer is een Ad+Bike meerijfiets een goede oplossing (zeer stabiel). Je vindt ze tegenwoordig al veel tweedehands.

  • Het ding is inderdaad niet geschikt om te leren fietsen. Dat moet je los en op twee wielen doen. Maar het is een zeer veilige manier om kinderen die al kunnen fietsen in het verkeer te brengen. Onze oudste bijvoorbeeld was een heel vroege fietser (hij was nauwelijks 3 jaar), maar het is een verschrikkelijke dromer, echt niet veilig in het verkeer … Hij heeft in het verkeer en op lange fietstochten vrij lang meegereden met de Ad+Bike, en hij kan nog altijd supergoed fietsen.

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.