Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Hallo, iemand in de media? Iemand? Iemand?

Beeld u dit in: het is 1995, Servië was een paar jaar geleden Bosnië-Herzegovina binnengevallen. De afgrijselijke newspeak ‘etnische zuivering’ is de orde van de dag, en  bij de val van Srebrenica zijn duizenden en duizenden jongens en mannen afgeslacht.

Een familie, vader, moeder, zoon van zes maand en dochter van twee jaar, vlucht naar België. Ze vragen asiel aan. Dat ze krijgen. Vader was thuis ingenieur maar vindt hier werk in de bouw, schoolt zich ondertussen bij en een paar jaar later staat hij in voor grotere projecten. Moeder was bediende, maar zorgt nu voor de kinderen. De kinderen, die doen het goed op school.

Het is 2016. De dochter is 23 en opvoedster in een kleuterschool. De zoon studeert nog — hij gaat voor ingenieur, en als alles goed verloopt, studeert hij binnenkort af.

En dan komt Theo Francken op de proppen. Wat blijkt? In 1995 heeft de vader gelogen bij zijn asielaanvraag. Hij zei dat hij van Bratunac in de buurt van Srebrenica was in Bosnië, maar hij kwam eigenlijk van Lobovija in Servië, een kilometer of zes meer naar het oosten.

Dat is identiteitsfraude, zegt Theo Francken. En waar dat vroeger na tien jaar verjaarde, verjaart het nu nooit meer. Dus die ouders die hier jaren belastingen betaald hebben, productief waren in de maatschappij, volledig ingeburgerd? Verblijfsrechtelijk geschrapt. Weg goedkeuring van asiel, weg huis, weg bankrekening, weg nationaliteit, weg alles.

En die dochter die opvoedster is en die zoon die binnenkort ingenieur zou zijn? Wég hun Belgische nationaliteit. Weg hun diploma’s. Weg hun medisch dossier, zelfs. Weg alles.

Statenloos. Zoek het maar uit.

Is dat rechtvaardigheid? Is dit dezelfde regering die ‘rechtszekerheid’ inroept om geen stapels geld terug te eisen waarvan Europa zegt dat het zou moeten? Zijn dat onze normen en waarden, een soort oudtestamentische vervloeking niet alleen op de ouders maar ook op de kinderen en de kinderen van de kinderen?

En waarom, eigenlijk, staat daar niets van in de kranten? Het gaat misschien niet om duizenden mensen, maar toch wel honderden. Géén uitgeprocedeerde asielzoekers die hier al een paar jaar zijn en toch zo goed hun best doen — en die dus al jaren weten dat ze uitgeprocedeerd zijn — maar mensen die door een procedure geraakt zijn, en hier al tien, twintig jaar leven, wonen, belasting betalen en werken, en kinderen hebben die helemaal niets met de zaak te maken hebben. Kinderen die zelf vaak ook al een leven opgebouwd hebben.

The mind boggles.

(Voor de duidelijkheid: de details van dit verhaal zijn fictief. Maar De situatie zoals omschreven bestaat wel.)

12 Reacties

  1. ik ben het gelukkig nog al tegengekomen, niet in de media maar op sociale media. Want dit mag veel aandacht krijgen. Op wat trekt dat nu 🙁

  2. Triest, en onbegrijpelijk dat dit kan. Mocht die mens een crimineel blijken die daar of hier weet ik veel welke misdaden op zijn kerfstok heeft, dan zou je er ergens nog kunnen inkomen. Maar op die manier…

    In mijn geboortedorp was trouwens ook zoiets met een Iraaks gezin. Om de een of andere absurde reden dienden die na 20 jaar het land te verlaten…

  3. En vergelijk dan eens met de verjaringstermijn van moord, of, om zomaar iets te zeggen : financiele fraude!

  4. Okay, I’ll bite. Als de situatie dan toch bestaat, waarom geef je dan een fictieve versie?

      • Als die mensen uitgewezen worden/zijn wegens identiteitsfraude, liggen ze volgens mij niet meer wakker van privacy. En hoe wil je dat de media er iets mee doen als je geen feiten geeft?

        Bovendien heeft iedere bevoegde minister bij mijn weten al benadrukt dat de evaluatie van dossiers geval per geval gebeurt. Als de feiten zijn zoals je ze geeft (maar dan niet fictief), dan lijkt het me alvast de moeite waard om die belofte in de praktijk te brengen. Speculeren is gemakkelijk.

      • En ja, ik weet dat Francken geen minister is. Het geldt uiteraard evengoed voor staatssecretarissen en andere mandatarissen.

  5. ‘….En die dochter die opvoedster is en die zoon die binnenkort ingenieur zou zijn? Wég hun Belgische nationaliteit. Weg hun diploma’s. Weg hun medisch dossier, zelfs. Weg alles….’

    Weg alles? Wie zegt dat die zoon hier niet mag afstuderen? Wie zegt dat hun diploma’s ‘weg’ zijn? Dat ze de nationaliteit verliezen kan best, maar dat hun diploma’s waardeloos zouden worden in België, daar moet je mij dan maar eens van overtuigen met duidelijke bewijzen. En krijgt een Serviër niet de toelating om in Europa werk te zoeken met een Belgisch diploma???

Zeg uw gedacht

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑