Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Auteur: Michel Vuijlsteke (pagina 1 van 1243)

Klare taal

Het was vandaag een fijne dag, maar ik heb mijzelf in extremis nog nijdig gekregen.

Er zijn erge dingen aan de hand in de wereld. Één van die erge dingen, van die problemen die dermate ingewikkeld zijn dat er geen oplossingen voor zijn en enkel lapmiddelen op min of meer korte termijn voor stukken van het probleem, is dit:

In het superdiverse Gent ontstaat een onzichtbare laag van bewoners: een schaduwstad waar gezinnen met kinderen overleven. Ze bewegen zich de hele dag doorheen de stad, in permanente transit: ze bewegen zich van plaats tot plaats om in hun dagelijkse basisbehoeftes te voorzien. Het zijn gezinnen met kinderen die onzeker zijn dat ze voeding, een douche of een slaapplaats vinden. Sinds het voorjaar van 2017 wordt Gent opnieuw geconfronteerd met een wooncrisis, die structurele dak- en thuisloosheid uitlokt.

Een volledig artikel is te vinden bij Knack.

Ik zou zeggen “haast u en ga het lezen”, maar het risico is dat u hetzelfde overkomt als mij: enerzijds machteloosheid bij de situatie, anderzijds irrationele nijdigheid wegens het artikel zelf.

Ik twijfel geen moment aan het goede hart, de goede bedoelingen en de kunde of kennis van de schrijver, maar aaarghhh waarom dat artikel op die manier?

Zeker vijf keer te lang, vol taal die geen mens begrijpt, blijkbaar niet of nauwelijks nagelezen door een eindredacteur.

Ik heb denk ik drie manieren gezien waarop Košice geschreven werd, geen van de drie juist. En is het Slowakije, Slowkaije of Slovakije? En konden er nog en béétje meer knullig afkortingen in (A-TIEM, I shit you not)?

Ik ben in een slechte bui denk ik, want ik vind dat eigenlijk crimineel. Da’s een universitair. Postdoc, dacht ik zelfs. Dat zou moeten verplicht helder moeten schrijven, zeker over een onderwerp als dit.

En wie dat niet kan, die zou van mij zijn diploma niet mogen hebben.

De maillardreactie is uw vriend

Ik moest gisteren eten maken, en zondag zijnde was er niets in huis.

’t Is te zeggen, Sandra had eendenborst gekocht en we hebben allerlei in de kast en de frigo zitten, maar voor de rest was er geen idee.

Ik dus de diepvries in, kijken wat ik allemaal kon gebruiken — en voor de honderdste keer op een zak vol duivenkarkassen gebotst. Er was tijd genoeg, en het was al eens lang geleden, dus nog maar eens bruine saus gemaakt.

Een stuk of zes denk ik duivenkarkassen in de oven gestoken tot een bruin, gemengde groenten aangebakken, tijm en laurier en look en dingen bijgesmeten, tomatenpuree aangebakken in de groenten, karkassen bij de dingen gesmeten, water bijgedaan, een uur of drie op laten staan, door een chinees geduwd, in laten koken, sjalot gesnipperd, in de boter, whisky bijgekapt, geflambeerd, fond bijgesmeten, rap gemaakte puree van verse braambessen erbij, scheutje azijn voor de smaak: yum.

Ondertussen ook aardbeien-frambozenconfituur gemaakt, citroenconfituur en peertjes in siroop gedaan.

De twee eerste voor in de frigo, het laatste voor bij de eendenborst die tegen dan ook klaar was.

Koken is wijs.

De pers: neutraliteit, schmeutraliteit

Ik vraag af of het vroeger ook zo was, dat de pers zo angstvallig neutraal bleef.

Dat alles een A- en een B-kant heeft, dat als er een item is over de heropkomst van pakweg dodelijke mazelen, er altijd enerzijds iemand aan het woord komt die zegt waar vaccins voor dienen en dat het erg is dat er mensen hun kinderen niet meer inenten, en anderzijds iemand die de anti-vaccinpositie mag articuleren.

En dat er ook angstvallig géén opinie gegeven wordt?

Neem nu dit voorval: Filip Van Laenen, één van die eeuwige rechtige gasten op het internet (Brussels Journal, Pallieterke, Sceptr, tralala), postte dit op Twitter:

hoegin

Iets later ‘verbeterde’ hij zichzelf:

Ik trek mijn tweet volledig terug. Die gast ziet er veel te intelligent uit om ooit voorzitter van de Jong CD&V te worden.

De voorzitter van Jong CD&V waar naar verwezen wordt, is Sammy Mahdi.

En hoe bericht De Standaard daar dan over? Zo, blijkbaar:

destandaard

De man is “verbolgen”. Het woord roept bij mij meteen connotaties van “och here och god” op, niet van verantwoorde kwaadheid.

En dan gaat het verder met ‘smakeloze tweet’ tussen aanhalingstekens. Omdat de krant niet opiniërend mag zijn! Natuurlijk niet! God verhoede dat De Standaard een oordeel zou uitspreken!

Het zou zo maar eens kunnen dat een journalist een patroon zou kunnen duiden of zo, of dit als méér dan een geïsoleerd voorval zou rapporteren — stel u dat eens voor!

Gelukkige verlate verjaardag

Ik was het helemaal uit het oog verloren, maar met dat John Gruber er over schreef: mijn weblog was vorige maand 15 jaar oud.

(Ondertussen al meer dan) vijftien jaar elke dag nonsens gepost, hoera hoezee. 🙂

Zelie is terug!

Ze is gelijk twee weken naar Hongarije gegaan, onder meer ook naar Sziget. Alles is goed verlopen, a splendid time was had by all, ’t is niet gelijk dat er hier niemand meer aanwezig is als Zelie er niet is, maar: ’t is toch veel geestiger als iedereen aanwezig is.

En zeggen dat ze binnenkort maanden en maanden weg gaat zijn naar Oxford. :/

OH EN OOK: we hebben vandaag samen gezeten om te kijken wat we allemaal gaan doen op het verjaardagsfeestje van Zelie.

Al wie uitgenodigd was: ’t wordt meer dan serieus de moeite. 😀

Tinderstress

Help!

Ik krijg regelmatig boodschappen van Tinder dat er mensen zijn die mij rechts geswipet hebben!

En ik had vandaag zelfs een superlike van een mevrouw van mijn leeftijd, uit de buurt, die er niet eens onsympathiek of lelijk uitzag!

Aargh!

Dat was de afspraak niet hé gasten. (Het spreekt vanzelf dat geen half van de steeds schaarser wordende haren op mijn hoofd er aan denkt om zelf ook eens rechts te swipen. Ik ken al genoeg mensen en ik ben meer dan met mijn gat in de boter gevallen, relatiegewijs.)

Maar dus wel stress, ja.

Te veel te vertellen

Ik moet een spreekbeurt doen vrijdag, en ik heb materiaal voor een volledige dag vertellen.

Maar ik héb geen volledige dag.

’t Zal morgen serieus knippen worden, vrees ik. 😐

The world has gone mad today

Fox and Friends tweette dit:

arpaio1

Het gaat over Joe Arpaio, professionele Complete Zot.

Daarop reageerde ene Mike Holden:

arpaio2

En dat werdt dan weer geretweet:

arpaio3.PNG

De president van de Verenigde Staten van Amerika, dames en heres. De president van de Verenigde Staten van Amerika.

Links van 13 augustus 2017 tot 15 augustus 2017

I’m An Ex-Google Woman Tech Leader And I’m Sick Of Our Approach To Diversity!
In the name of diversity, when we fill quotas to check boxes, we fuck it up for the genuinely amazing women in tech. And this makes me sick.

7 Traits of a Great CTO | ButterCMS
A great CTO can be a critical driver behind a technology company’s success — whereas a bad CTO can lead to stalled projects, high turnover, and poor quality software.. But what traits actually make up a great CTO? Generic characteristics like a strong work ethic have their place of course, but the role of a CTO is intricate, encompassing far more than just coding and project management.

De Standaard
De meeste bedrijven zijn niet klaar voor de nieuwe privacywet en ze zijn er zich zelfs niet bewust van. Ze riskeren hoge boetes. Voor de consument wordt het leuk.

Ad blocking is under attack
Yesterday a strange commit landed in the EasyList repo. The "functionalclam.com" domain was removed with a comment "Removed due to DMCA takedown request". An ad server was unblocked by all ad blockers due to a DMCA request. Let that sink in for a moment.

Google warns 700 publishers digital ads will be blocked by Chrome update | New York Post
Google has warned about 700 publishers that their current digital ads would be blocked from reaching consumers under the new Chrome browser system set to be introduced next year that will have much tighter ad-blocking software.

Griezelig

1001004005092433Het boek dat verantwoordelijk was voor meer nachtmerries en angstzweet dan wat dan ook: The Black Stallion’s Ghost, deel 17 van de reeks The Black Stallion.

Serieus.

Ik had al de andere delen van de reeks na elkaar gelezen, en het was mij zelfs op jonge leeftijd al duidelijk dat ze met het boek slechter werden — maar toen kwam dit, en ik denk niet dat het overdreven is als ik zeg dat ik er jaren niet goed van was.

De held van het verhaal spendeert bijna het hele boek in de Everglades, niet dat ik er mij toen iets bij kon voorstellen wat dat was, komt een geest op een schimmel tegen, en dan wordt hij achternagezeten door een soort albryonale zak met een half-goddelijk wezen dat mensen dood doet gaan van angst.

De Nederlandstalige versie is uitgekomen toen ik negen jaar was, en ik heb er van het derde leerjaar tot denk ik het tweede middelbaar nachtmerries van gehad.

De cover alleen geeft mij nu nog rillingen.

Toerist in eigen stad

Mijn nicht uit Brussel en haar Franse meneer en een maat uit Parijs kwamen langs, en er ging rondgewandeld worden in Gent.

Vertrokken aan het Geraard De Duivelsteen, Sint-Baafskathedraal binnen, over het plein langs het Belfort naar de Stadshal, doorsteken naar de Korenmarkt, cuberdons en mosterd van Tierenteyn gekocht, over de brug naar het Gravensteen, de Kraanlei door en afslaan naar de Vrijdagmarkt, Baudelostraat naar Ottogracht en een kroket gaan halen in de Holy Food Market, om uiteindelijk wat Gruut te gaan drinken bij Annick.

wandeling

Blitzbezoek en een groot gemak dat Gent maar een voorschoot groot is. 🙂

Pijntjes

Ik heb mij vandaag overheft aan een boekenkast verzetten.

Er kwam bloed en al aan te pas.

Het doet pijn, ai. Ik heb de verbanden vandaag al twee keer ververst.

En ondertussen heeft Sandra ook pijn aan haar voet. Als het morgen niet betert, wordt het dokter van wacht en wie weet wel gebroken beenderen of zoiets.

Voor de rest alles in orde. 😐

Links van 6 augustus 2017 tot 11 augustus 2017

Backreaction: Outraged about the Google diversity memo? I want you to think about it.
That leaked internal memo from James Damore at Google? The one that says one shouldn’t expect employees in all professions to reflect the demographics of the whole population? Well, that was a pretty dumb thing to write. But not because it’s wrong. Dumb is that Damore thought he could have a reasoned discussion about this. In the USA, out of all places.

SoundCloud faces do-or-die vote by investors | TechCrunch
SoundCloud has proven it can’t manage itself. It’s too damaged, too in debt and too far behind to thrive independently without a miracle turnaround. No matter what, the whole service is on shaky footing, so musicians may want to archive their audio and start promoting their presence somewhere safer.

How I, a woman in tech, benefited from sexism in Silicon Valley
I know you’re tired of hearing about that Google manifesto. Me too. I’ve read the memo. I’ve read Yonatan Zunger’s angry response and profoundly disagree with his opinion that the act of publishing it was “incredibly stupid and harmful”. I’ve read Megan McArdle’s essay and relate with her feeling of isolation as I’m often the only woman in an environment dominated by men. I’ve watched Damore’s interview and was struck by his sincerity and calmness even when the reporter was pushing him into corner. Throughout the entire process, I was deeply conflicted. As a woman in tech, I understand precisely what everyone is talking about. However, as a woman in tech who has experienced sexism to the point of accepting it as background noise, I have the feeling that we’ve been only addressing one side of the story. It’s the side where women are victims. I’m here to tell the story of how I, as a woman in tech, benefited from sexism and that men can be victims too.

UX brutalism
Forget seamless experiences. The Brutalist UX Framework™ creates rough edge moments that will make your users love you. A new type of experience based on neglect, and on user affinity caused by brutality.

Zebras Hate You For No Reason: Why Amdahl’s Law is Misleading in a World of Cats (And Maybe in Ours Too) – Jason Sachs
I started writing this article in December 2015, but put it on hold shortly thereafter, while working on the Padé delay article, and managed to free myself from the Kittens Game a month or two later. When I resumed working on this article a few weeks ago, I took some screenshots from the game and double-checked a couple of facts about it. Unfortunately now I’ve been sucked in again….

173 rejections while fundraising and we were considered successful
As I look back in our fundraising spreadsheets, I can count over 175 firms or individuals that turned us down. Often I’ll talk to first-time entrepreneurs that get frustrated after hearing their first five rejections. They think they are failing — that they won’t be able to raise the money they need. It is with mixed emotions that I tell them that they need an order of magnitude more rejections before they can consider their fundraising efforts unsuccessful. A dozen rejections are barely scratching the surface!

Incrementele wijzigingen

Wat er leutig is aan veel software, tegenwoordig, is dat er voortdurend kleine dingen veranderen. Vroeger was dat kopen, diskettes één na één of CD in de computer, moeizaam installeren, en na x tijd eens een nieuwe versie over de oude installeren.

Tegenwoordig heeft bijna alles dat ik dagelijks gebruik een abonnement: alles van Adobe en alles van Microsoft, om te beginnen.

En kijk, een tijd geleden is er dit bijgekomen bij de Office-programma’s:

excel

Ziet! Ziet! Daar linksbovenaan! Een expliciete autosave feature. Die zat er al een tijd in natuurlijk, maar nu is het helemaal expliciet gevisualiseerd gemaakt. Ik vraag mij af wat daar de reden voor was. Mensen die maar bleven ctrl-S duwen misschien?

Of is het om de nadruk te leggen op de versionering die er nu ook helemaal expliciet in zit? Dat paneel rechts, dat bevat allemaal vorige versies van de file, die vroeger ook wel te vinden waren, maar niet zo nadrukkelijk als nu.

Het enige nadeel aan die incrementele upgrades is dat er niet altijd even gemakkelijk release notes te vinden zijn, en dat het dan soms duurt tot ge toevallig nieuwe features tegenkomt eer ge ze gebruikt.

Helemaal ontregeld

Ik sta op, ik ga naar beneden, toilet, ontbijt (yoghurt en een boterham), boterhammen voor ’s middags maken, naar boven, badkamer, slaapkamer, kleren aan, uurwerk aan, koptelefoon in, telefoon in borstzak, stappentellerding in linker broekzak, Kindle in rechterverstzak, podcast aan, computer meeschoeberen, terug naar beneden, medicamenten pakken, computer en boterhammendoos in fietstas, naar het werk. Sorted.

Dat is de normale gang van zaken, en dan kan ik er voor de rest van de dag tegen.

Vandaag lag mijn computer uitzonderlijk in de slaapkamer in plaats van in de living, en was er geen brood meer waardoor het sandwichen geworden zijn. En was heel het systeem om zeep: ik ben mijn Kindle vergeten en ik heb mijn uurwerk niet aan.

20170809_14563

 

 

Niet goed. Ik heb al twintig keer naar mijn rechterpols gekeken vandaag. En ik had geen boek om te lezen tijdens de schaft.

Zeer, zeer vervelend. Dat gaat toch deze maand niet al te veel meer moeten voorkomen, ik kan daar niet zo goed mee om.

Oudere berichten

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑