Ik denk dat het ondertussen al de zevende of achtste keer is dat ik ze live zie — nog niet de vijftig of zo keer van vriend Peter, maar toch.

Ze blijven steengoed, natuurlijk, en het was heerlijk om redelijk wat dingen te horen die ze niet echt altijd spelen.

Scenografie ook in orde, trouwens. Met onder meer allemaal gelijk ontwerpen voor véél meer megalomane scenografieën geprojecteerd, ha!

Ik had gegokt op Adieu Sweet Bahnhof als laatste nummer en In the Dutch Mountains als toegift — het werd omgekeerd.