Heel, héél erg langzaam geraakt ons huis ook nog eens in orde. Gisteren zijn er allemaal lampen opgehangen, zowel bij ons thuis als bij de dochters.

Het zal nog wat gewoon worden zijn, want het licht in de keuken boven het vliegdekschip in het midden van de keuken — altijd al bedoeld als taakverlichting en geen sfeerverlichting — blijkt ineens gelijk operatiekamerverlichting te zijn, en wel bijzonder zeer fel. Dat zou mogelijk gemitigeerd kunnen worden door de lamp in zijn geheel naar beneden te trekken als het tijd is om het iets minder ongezellig te maken, maar de lastigheden van het vals plafond hebben de contsructie, euh, iets minder dan stevig gemaakt, en trekken aan de lamp (die daar nochtans voor gemaakt is), is niet echt aan de orde.

Bummer.

Maar! Behalve dat euvel hebben we nu wel licht waarmee we eten kunnen klaarmaken dat we zien wat we aan het doen zijn (anders dan één peertje zoals het was), en hebben we lampenkappen in de living (drie) en op de overloop boven. En natuurlijk ook lampen in het huis van de kinders waar er nog geen was: achterhuis boven en onder, living, dressing, slaapkamer.

Het ambetante was wel, van heel de dag in het stof rond te lopen, dat ik met tranende ogen en kapotte longen wegens heeltegans algerisch aan stof in mijn bed ben moeten kruipen. Vandaag nog wat boodschappen gedaan, naar het ziekenhuis gegaan voor het Periodiek Onderhoud Van De Tuyauterieën, dan nog één kamer geverfd, en daarmee was ik finaal om zeep.

Nooit in de geschiedenis van de mensheid was een t-shirt meer van toepassing: