Woensdag is de dag waar ik mij op het werk soms met de moet der wanhoop aan vastklamp. We hebben vandaag gedaan wat ik eigenlijk al heel lang had willen doen maar niet toe gekomen was — kijken naar een grafisch ontwerp.

Het was fijn, maar we hadden niet genoeg tijd, en we zouden dat meer moeten doen, maar er zijn niet genoeg uren en in de dag en en dagen in de week, en eigenlijk ook maanden in het jaar. Het is wat het is.

We hadden met twee onze hoop gepind op spaghetti in het studentenresto, maar er was er geen. ’t Is kip korma (achtig) geworden met frieten.

En dan was het avond en bijna weer donderdag. Sandra gaat gedomme vier dagen naar Werchter, ik ben quasi alleen thuis!