Ooooooo ontroering: Zelie kwam zaterdag af met een klein papiertje waarop ze een kindje had getekend in een zwembad (Louis en Zelie gaan zaterdagochtend zwemmen met Sandra namelijk). “Een kindje, voor jou, op het werk,” zei ze.

Het is ook het eerste kindje, voor zover ik weet, dat ze vrijwillig tekent: tot nog toe weigerde ze altijd te tekenen, omdat ze van zichzelf vond dat niet goed genoeg kon.

Kleuren en plakken en alles geen probleem, maar tekenen, dat moet iemand anders doen. Als we vroegen om een kindje te tekenen of zo, dan was het altijd “ik kan dat niet”, of “ik kan dat nog niet goed”. Maar nu dus wel. Juich!

Zó veel werk, het is echt niet meer proper. Ik moet nog rapporten maken, programma’s installeren, databases nakijken, memo’s opstellen, bah.

Dju. Mijn pen is op de grond gevallen en er zit een klein blutsje in.

Veel te weinig geslapen. En straks weer vergadering. Bah.

’t Blijft grappig: “Citroen! Laat u zien! Pas maar op, of ik ga jou opeten!”

Zegt Zelie. Het origineel is “appelsien, laat u zien, pas maar op of ik eet u op”.

En dat Kim Clijsters gewonnen heeft tegen Serena Williams. Goed zo.

Iedereen thuisgekomen. Oef.

 
Nieuwe Strong Bad! Gelukkige vijftigste aflevering!

Niemand thuis! Help!

Het is gelukt om vandaag de hele dag wakker te blijven. Beuh. Alleen mijn ogen doen een beetje pijn, maar voor de rest lukt het nog wel. Denk ik.

Behalve dat ik gelijk wat RSI begin te krijgen in mijn rechtervoorarm. En ik die dacht dat RSI fabeltjes waren, straks ga ik nog zo’n homo-chord-dinges-keyboard moeten kopen

Kak. Drie nachten op vier de nacht doorgestoken, morgen heel de dag werken en overmorgen heel de dag werken.

Straks naar het werk om Peter op te wachten, maar eerst Amertrack op mijn laptop installeren.

Viezeriken! Peter springt op Davy. Echt wel iets van aan, van die repressed homotoestanden.

Hij gaat nu één voor één iedereen molesteren. Bah.

En zelfs die beloften kan ze niet houden. Ik denk dat Peter haar een intieme douche aan het geven is.

Lap, Heidi en Peter liggen te vrijen. Bah.

Nog een geluk, Davy komt binnen.

En Davy is een moment stil: zegt Heidi “moest ik hier niet in dat huis zitten, ik zou het toelaten,” de voze trien. Beh vies beh.

Die koe van een Heidi zit er nu tegen Bianca weer een heel andere draai aan te geven dan wat eigenlijk gebeurd is. Beh vies mens.