Met een beetje geluk is er bij onze buren een kindje bij.

Arme, arme Peter Vandermeersch.

Tot gisteren was hij ervan overtuigd dat het in politiek allemaal om de principes te doen is, dat al wie aan politiek doet dat zonder enig winstbejag doet, zonder enige vorm van achterdeurengesjacher.

Hoor hem bezig in de krant vandaag, over de belofte van OpenVLD om een nobele onbekende een parlementair mandaat te geven of althans iets dat net zoveel betaalt:

De afsprakennota kan geen klein campagne-incident blijven. Het is een majeure blaam op het blazoen van voorzitter Bart Somers van Open VLD en van de politieke secretaris Kris Luyckx. Hun geloofwaardigheid, straks in de debatten, is onderuit gehaald. Zij zijn verworden tot de kooplieden van de nationale politiek. Neen, tot de sjacheraars ervan. Kooplieden zijn ernstige mensen.

Awoert Bart Somers en Kris Luyckx! Slechte, sléchte mensen!

Beseft Somers dat hij hiermee het recht verbeurd heeft om over politieke ideeën te debatteren? Weet hij dat deze brief aan zijn carrière zal blijven plakken als een vieze kauwgum waar hij maar niet van afgeraakt? Heeft hij de golf van verontwaardiging gevoeld die gisteren over Vlaanderen spoelde? De excuses van de partijvoorzitter, gisteren, klonken onwezenlijk hol. Kopstukken als Guy Verhofstadt, Patrick Dewael, Karel De Gucht en anderen wensten gisteren niet te reageren op de zaak. Het zegt alles over hun politieke moed.

Ooh, ik word er zelf helemaal verontwaardigd van, zo érg allemaal!

Maar wacht, het kan met nóg meer pathetiek, lees maar:

Dat mensen als de ervaren Somers – toch een gewezen minister-president van Vlaanderen – en de nieuwkomer Luyckx hun eigen geloofwaardigheid op het spel zetten met dergelijke verwerpelijke manoeuvres is lang niet het ergste. Wél dat deze mensen uit kortzichtig eigenbelang schade toebrengen aan het geloof dat we hebben in de democratie en de politiek. En in de mensen die het politieke debat incarneren. Deze krant kijkt met bitterheid naar de sjacheraars van de politiek. Straks, op zeven juni, hebben we een afspraak met de politici. Late [sic] we dan de ‘afsprakennota’ op tafel leggen.

 Ja, late we dat doen. Met bitterheid naar de sjacheraars van de politiek kijken, samen met “deze krant”.

Komaan jongens! Is Vandermeersch écht zo naief?

Nee, natuurlijk niet. Is er iemand die eraan twijfelt dat Vijnck gelijkaardige beloften — dan wel niet op papier, wellicht — gekregen heeft van Dedecker om terug te keren?

Nee, natuurlijk niet. Uiteraard weet Vandermeersch dat het er overal zo aan toe gaat. Tien, honderd, duizend jaar geleden was het zo, en binnen tien, honderd en duizend jaar zal het nóg zo zijn.

En spaar mij al het verontwaardigde gezaag en geblog over de slechte OpenVLD hier en de antipolitieke Somers daar.

Niet iedereen is zo achterlijk om de bewijzen van het “sjacheren” op papier te laten staan, en niet iedereen is zo dom om het te doen met een pluimgewicht als Vijnck, die dan nog eens heel erg onbetrouwbaar blijkt. Dat kan OpenVLD aangewreven worden, dat ze onhandig geweest zijn.

Maar met een column als deze, vol gemaakte, doorzichtige, opgeklopte nep-verontwaardiging maakt vooral Peter Vandermeersch zich belachelijk.

Domme jongen.

Ik dacht, ik ga eens kijken naar de antwoorden van de verschillende partijen. En kijken wat het verschil maakt. In een spreadsheet, voor wie wil: stemtest2009.xls.

Er zijn een aantal zaken waar iedereen het roerend over eens is, en die dus het verschil niet maken:

• De jobkorting mag niet enkel naar de laagste inkomens gaan.
  Lijkt me inderdaad logisch.
• Vlaanderen moet meer geld besteden aan ontwikkelingshulp
  Loze woorden: iedereen is natúúrlijk voor. En uiteraard zal er niet veel veranderen als het tijd is om de beloften in te lossen (0.7%, iemand?).
• Het is onmogelijk met Vlaams Belang een regering te vormen
  Ik had ergens gedacht dat LDD dat niet a priori zou zeggen, maar volgens de stemtest dus wel.
• Wie op een lijst verkozen wordt, moet zijn of haar mandaat opnemen
  Ook hier: iedereen het roerend eens, en iedereen zal er zijn voeten aan vegens eens het zover is.

Op LDD na, is iedereen het ook hierover eens:

• Te veel aandacht voor zwakkere groepen in het onderwijs haalt de kwaliteit niet naar beneden.
  LDD geeft in zijn uitleg wel geen verklaring van hun standpunt. Er staat dat ze vinden dat de financieringscriteria (samengevat, als ik het goed begrepen heb: “hoe minder leerlingen gebuisd, hoe meer geld de school krijgt”) moete afgeschaft worden.
• Wie een auto ouder dan 10 jaar vervangt, moet een premie krijgen.
  De uitleg van LDD is wel een fijne twist op de vraag: zij zien in die premie geen aanmoediging om milieubewuster te zijn, maar wel een verdoken steun aan de autoconstructeurs. Zij moeten hun auto’s maar goedkoper maken als ze meer willen verkopen, zegt LDD, in plaats van dat op de staat af te schuiven. Goedje!
• De VRT moet reclame kunnen uitzenden.
  Alleen LDD wil dat niet. Zij willen dan ook de openbare omroep afschaffen: eerst wat laten leegbloeden is een goed idee.
• Wonen in de stad moet financieel aangemoedigd worden.
  LDD vindt dat discriminatie van de gemeenten ten opzichte van de stad. Zucht.
• Vlaamse overheidsbedrijven moeten een minimum aantal gehandicapten in dienst nemen.
  De positie van LDD is niet helemaal duidelijk op de site van de Standaard (er zijn wel meer dingen mis met hun Flash-applicatie), maar ik vermoed dat ze zeggen dat gehandicapten niet speciaal moeten behandeld worden. Als ze goed zijn, mogen ze natuurlijk komen werken, en als ze het werk eigenlijk niet kunnen, dan niet. Ik moet zeggen dat ik het daar eigenlijk wel mee eens ben. Een handicap mag geen reden voor discriminatie zijn, noch positief noch negatief.

De sp.a is ook op een paar vragen helemaal afwijkend van de rest. Op hen na, vindt iedereen dat:

• Het moet makkelijker worden om een windmolen in je tuin te plaatsen.
  De sp.a zit blijkbaar bijzonder hard op hun windmolens-in-zee-stokpaardje. Zij vinden het niet zo nodig dat mensen zelf een beetje voor hun energievoorziening instaan. Geldt dat dan ook voor zonnepanelen?
• Polen en Roemenen moeten het recht krijgen om in Vlaanderen te komen werken.
  Neen, zegt de sp.a. Er moeten eerst nog voorwaarden voldaan worden voor die leden van de EU echt leden van de EU worden. Go figure.

En alleen Groen! is afwijkend als het op stakingen van het openbaar vervoer aankomt. Voor alle andere partijen is het evident dat

• Als De Lijn staakt, moet er een minimumdienst zijn.
  …al wordt het wel wat afgezwakt in de uitleg vna het standpunt: “we willen het stakingsrecht niet beperken, maar we vragne het personeel van de lijn wel te kiezen voor alternatieve actievormen waarmee de reizigers niet getroffen worden”.

SLP, Groen! en sp.a vissen voor een groot deel in dezelfde vijver. Die drie partijen zijn het eens over het volgende:

• Ouders van kinderen die vaak spijbelen, moeten niet gestraft worden.
• Middelbare scholen mogen niet de mogelijkheid krijgen om dure schoolreizen te organiseren.
• Trager rijden bij smogalarm moet niet worden afgeschaft.
• De Vlaamse regering moet geen stappen zetten om Vlaanderen onafhankelijk te maken.
• Cultuurprojecten met weinig bezoekers moeten niet minder subsidies krijgen.
• Het toelaten van supertrucks op de weg is geen goed idee.
• Op de drukste autosnelwegen moet er geen extra rijstrook komen.
• De Lange Waperbrug in Antwerpen moet niet zo snel mogelijk worden gebouwd.
• Bouwgronden die lang niet bebouwd worden, moeten worden belast.
• Het mag niet makkelijker worden om grote winkelcentra in te planten.
• Overheidspersoneel achter het loket mag een hoofddoek dragen.
• Wie meer verdient, moet meer betalen voor de zorgverzekering; wie minder verdient, moet minder betalen.
• Uitbreiding is niet de allergrootste prioriteit in en rond de Antwerpse haven.
• Strenge geluidsnormen rond de luchthavens zijn belangrijker dan econmische groei.
• De wachtlijsten in de gehandicaptensector wergwerken, is belangrijker dan belastingen verlagen.
• De maximumsnelheid op de Brusselse Ring moet worden verlaagd tot 100 km per uur.

LDD en OpenVLD zijn allebei liberaal, zeggen ze. Even nakijken wie het liberaalst is? LDD verschilt van iedereen op een aantal vlakken, maar hoe verschillen ze van OpenVLD?

• In het lager onderwijs moeten sommige vakken in het Frans kunnen worden gegeven.
  OpenVLD zegt ja: zowel Frans als Engels moeten kunnen, meertaligheid is een troef en kan niet vroeg genoeg beginnen.
  LDD zegt nee: taal moet in specifieke taallessen.
• Trager rijden bij smogalarm moet worden afgeschaft.
  LDD vindt dat ook: snelheidsbeperkingen bij smog zijn wetenschappelijke onzin. Fijn stof moet structureel aangepakt worden, niet door auto’s 30 km per uur minder snel te laten rijden, en trouwens: de grootste vervuilers zijn de bussen en vrachtwagens, en die rijden hoedanook al traag.
  OpenVLD vindt het wel een goede maatregel, die “haar nut al bewezen” zou hebben. En dat het ook een belangrijk psychologisch effect heeft.
• De kabinetten van de Vlaamse ministers moeten worden afgeschaft.
  OpenVLD: nee, da’s niet realistisch. Ze moeten wel afgeslankt worden.
  LDD (die natuurlijk in de verste verte geen kabinet heeft, en die paniek sloeg als ze geen fractie meer waren): kabinetten moeten weg. Ambtenaren moeten beleid voorbereiden, en ministers moeten beleidskeuzes maken. Het probleem nu is dat de ambtenaren gepolitiseerd zijn aan de top, waardoor spanningen optreden met ministers, die dan omzeild worden door een mega-kabinet aan te stellen. Tegelijkertijd met de afschaffing van de kabinetten, moet de (hoge) ambtenarij gedepolitiseerd worden.
• De Vlaamse en federale verkiezingen moeten samenvallen.
  OpenVLD vindt van wel: dan is er meer politieke stabiliteit en minder job-hoppen.
  LDD is niet akkoord, maar omzeilt de vraag wel: zij willen gewoon de federale verkiezingen afschaffen.
• Engels moet worden erkend als een officiële taal in Brussel.
  LDD vindt van niet: het zou teveel kosten voor te weinig opbrengst. Investeer liever in opleiding van het personeel.
  OpenVLD vindt dat het Engels een “onhaaltaal” moet worden, maar niet op gelijke voet mag gesteld worden als Nederlands of Franse. Ze vinden dus eigenlijk ook niet dat het een officiële taal moet worden. Trr.
• De Vlaamse regering moet stappen zetten om Vlaanderen onafhankelijk te maken.
  OpenVLD is tegen separatisme. (schamper lachje)
  LDD is consequent: België is achterhaald, verlos het dan gewoon uit zijn lijden.
• Cultuurprojecten met weinig bezoekers moeten minder subsidies krijgen.
  LDD is het daarmee eens: cultuur is niet “voor” de mensen maar “van” de mensen.
  OpenVLD is politiek correcter: cultuur louter kwantitatief benaderen, leidt tot verarming.
• Het toelaten van supertrucks op de weg is een goed idee.
  Nee, zegt OpenVLD. De wegen zijn daar niet voor uitgerust. We kunnen wel EcoCombi’s doen, die zijn in bijvoorbeeld Zweden en Finland al helemaal ingeburgerd.
  Ja, zegt LDD. In landen als Finland en Zweden zijn supertrucks al een groot succes.
• Scholen moeten kinderen verplichten om ook op de speelplaats Nederlands te praten.
  Ja, zegt LDD. Geld krijgen van Vlaamse Gemeenschap = Nederlands als voertaal.
  Nee, zegt OpenVLD: iemand verplichten in zijn vrije tijd deze of gene taal te spreken, is een inbreuk op zijn fundamentele vrijheid.

…pfeh. Een mens zou er uren naar kunnen kijken, naar al die gelijkenissen en verschillen tussen partijen.

En uiteindelijk is er vooral één conclusie te trekken: die hele stemtest is voor een heel groot deel bedriegtenboel.

Neem die vragen over Engels in Brussel of supertrucks waar OpenVLD het zogezegd oneens zijn: eigenlijk, aan hun uitleg te lezen, zijn ze het wél eens. Maar het is wel een onderscheidende factor in het bepalen van een resultaat.

Vragen zijn ongenuanceerd, antwoorden zijn verplicht ja of nee en dus nog ongenuanceerder. En wat erger is: er wordt niet gevraagd naar het waarom van een ja of nee. Als sp.a zegt dat ze tegen windmolens in de tuin zijn, dan wou dat bijvoorbeeld niet zeggen dat ze tegen windenergie waren, maar het kwam wel zo over.

Ach ja.

En zo blijven we met hetzelfde probleem zitten als al een tijd: waar in ‘s hemelsnaam voor stemmen?

L’être et le rien, van Sartres, dat was één van die boeken die ik op school moest (of mocht, ik weet het niet) lezen. Genóten, behalve van het happy end dan.

Nooit verlegen om een fijne opbeurende vertelling, Sartres: zijn toneelstukje Maison fermée was ook al zo’n dijenkletser.

Garcin wordt in een kamer geleid, en gaandeweg ontdekken we dat het eigenlijk de hel is, en dan komt er nog Inès en wat later Estelle bij, en ze zitten te wachten om gemarteld te worden maar er komt gelijk niemand, en dan beseffen ze het: de hel, dat is andere.

Dankbaar citaat voor allerlei: ik weet niet hoeveel keer ik dat op kaften en pennenzakken geschreven en gekerfd heb.

En kijk, deze mevrouw heeft zelfs het onder heur borsten getatoeweerd, dat de hel andere is:

Fijn, toch. Nee? [via checkoutmyink]

Yiha!

‘t Was event vandaag op het werk. Dat is meestal een lecture en dan eten, maar omdat het (minofmeer) de twintigste verjaardag was, en omdat er zware werken aan de gang zijn, was er een beetje meer: eerst lezing van Scott Berkun, dan optreden van Hus (Walter Hus op Decap-orgel en twee companen, op gitaar en drums), dan spelletjes van Tale of Tales en eten.

En achteraf gebabbel.

‘t Was wijs.

Scott Berkun was minder dan gedacht, maar Hus was dan weer meer dan gedacht: zo’n enorm Decap-orgel dat computergewijs aangestuurd wordt, daar kunnen dus wreed wijze geluiden uit komen.

Moeilijk op een GSM te vatten, dat wel, maar het filmpje (van het nummer Tom Simpson) geeft toch een idee:

‘t Is dus een mengeling van op voorhand geprogrammeerd en live gespeeld. Die podom-pom-pom in ‘t echt, dat klinkt als een soort reus die aan het neuriën is: bijna als een echte stem. Het grappige is dat we Walter dagen aan een stuk hebben horen zoeken naar precies dat geluid terwijl hij het nummer (denk ik) aan het componeren was.

Dan ging het de hele dag dus van podom-pom-pom, podom-pom-pom, met telkens kleine variaties in klank tot het blijkbaar perfect was.

Via Eric:

Op het toonmoment voor vanavond: een baardwalvis.

Het is nooit te vroeg om ze te leren omgaan met beeldmateriaal, meneer.

Een over-overloper, hoe moet een mens daar in ‘s hemelnaam mee omgaan?

21 april

Dirk Vijnck over Dedecker: “Tot mijn spijt moet ik afscheid nemen omdat ik het oneens ben met de koers van Lijst Dedecker. Dat schandaal was inderdaad de druppel die de emmer heeft doen overlopen. Jean-Marie Dedecker is daar echt te ver gegaan Een privédetective schakel je als echte liberaal niet in. Ik hoop terug bij een echte liberale partij te zijn.”

Dedecker over Dirk Vijnck: “mij ga je geen slecht woord over hem horen zeggen nu hij overgelopen is. Maar het enige wat hij deed op ons partijbureau was de broodjes ronddelen. Nu zullen we dat zelf mogen doen.”

Vijnck op de vraag of hem iets beloofd was: “Er zijn geen afspraken gemaakt.”

Bart Somers over die beloften: “Er zijn wel afspraken gemaakt. We hebben afgesproken dat we hem warm zullen onthalen en goed zullen helpen en omkaderen.

4 mei

Vijnck over OpenVLD: “Ik geef toe dat ik me heb laten misleiden en wens daar verder niet dieper op in te gaan. Maar bij nader inzien kan ik bij geen enkele andere partij, ook niet bij de Open VLD, de vernieuwing vinden die Lijst Dedecker aanbiedt.”

Dedecker over Vijnck: “Uiteraard ben ik gelukkig dat het vertrouwen is hersteld, en dat Dirk opnieuw heeft gekozen voor Lijst Dedecker. Hij was een van de eerste verkozenen van LDD , en ik was tegelijk verrast en ontgoocheld toen hij zijn overstap aankondigde.”

Zo grappig.

Zo. Colour me not surprised. (Ik had eerst openVLD hoger staan dan CD&V — na herziening van mijn antwoorden stond er een “geen mening” waar ik eigenlijk “niet akkoord” wou zetten.)

Stemtest.

Het spelletje: elkaar van de zetel duwen.

Ingrediënten: vier kinderen, één zetel.
Spelregels: het spel begint pas als er start gezegd is, iedereen moet iedereen eruit proberen krijgen, elk kind heeft tien leventjes; verder: anything goes.

Ze waren al een tijd bezig, en ‘t is eigenlijk verwonderlijk dat er geen echte ongelukken gebeurd zijn.

De dampkap, deze middag:

Op de grillplaat lagen een paar tonijnsteaks, en voor zover ik dat kon zien, werd bijna niets van die rook ook effectief in de dampkap opgezogen. Zelfs al stond de dampkap op de hoogste stand, het hele huis zat onder de rook, en uit de uitlaat kwam helemaal niets.

Grmbl. Back to the drawing board, zeker? We gaan dan eens met Keukenman moeten overleggen: ze maakt precies ook een vreemd geluid, de dampkap.

We doen bij ons op het werk—Namahn—al sinds jaar en dag een tweedaagse masterclass user-centered design. Gebruikersgericht ontwerpen, dat ze zeggen.

Daar zitten natuurlijk wel stukken informatie-architectuur (IA) in naast stukken meer zuiver user interface (UI), maar we komen de laatste tijd echt wel veel projecten tegen waar er ernstig over IA nagedacht moet worden. In grotere contexten dan zuiver één website of één intranet, in situaties waar tussen pakweg een dozijn tot een paar tienduizend man samen werkt aan en met allerlei informatie.

Dan zit dat nu in een samenraapsel van e-mail en netwerkschijven en lokale computer en ergens een website en een intranet en misschien een Sharepoint site (of tien, of honderd). En zit iedereen met vragen. Het begint soms met “hoe weet ik of dit document de laatste versie is van het document”, of “wie is nu eigenlijk verantwoordelijk voor deze informatie, en hoe kan ik de inhoud (laten) veranderen”, of “waarom krijg ik elke dag tweehonderd nutteloze mails en vind ik nooit terug wat ik eigenlijk nodig heb”.

Alleen de symptomen kunnen aangepakt worden, en dan werkt dat soms even. Een grotere harde schijf, een betere zoekfunctie, wat afspraken links en recht. Maar op den duur doen lapmiddelen het niet meer, en dreigt het allemaal een grote soep te worden.

En dan zitten mensen met meer fundamentele vragen. Situaties waar er wel eens naar een consultant gestapt wordt om antwoorden te vinden. En kijk, dat is waar wij willen bij helpen. Er zijn dingen waar geen consultants voor nodig zijn, da’s één. En zelfs als er naar externe mensen gestapt wordt, is het nuttig om zelf een degelijke basis te hebben: dan spelden ze moeilijker dingen op de mouw, enerzijds, maar anderzijds: dan wordt het gemakkelijker om de juiste vragen te stellen, en de antwoorden juist te situeren. En derderzijds: wij zijn (serieus!) van de filosofie “geef mensen hengels in plaats van fishsticks”.

Namahn to the rescue! Twee dagen masterclass! Enterprise Information Architecture!

Antwoorden op al uw vragen!

Zo van “hoe steken we al onze informatie in een sluitend geheel”. En van “hoe houden we bij wie wat waar wanneer gedaan heeft / aan het doen is / zal doen”. En “hoe vinden we in ‘s hemelsnaam de dingen terug”, en “hoe kunnen we nagaan of we wel goed bezig zijn”.

En ook wel van “hoe volwassen is onze organisatie eigenlijk als het op al die dingen aankomt” en “waar kunnen we realistisch gezien naartoe” en vooral “hoe geraken we van hier naar daar op een zo pijnloos mogelijke manier”.

Oh, en “wat voor technologie is er eigenlijk allemaal voor die dingen voorhanden”. En ook: “hoe zit dat nu met die hele web 2.0 en enterprise 2.0 en government 2.0 waar ze ons in de boekskes en op tinternet bijkans mee doodslaan”.

En daarnaast ook dingen als “hoe krijgen we iedereen aan boord” en “hoe houden we het boeltje in ‘s hemelsnaam recht als de consultants en de eerste enthousiastelingen verdwenen zijn”.

Gegarandeerd nuttig! Geen oeverloos gezwam, maar praktische antwoorden, oefeningen en levenslessen. Voor maximum acht man, twee dagen lang, 15 en 16 juni 2009, bij Namahn in Brussel, met danseressen, en ‘s middags is er lekker eten! (Ik weet niet van buiten hoeveel het kost, maar ik dícht ergens iets rond 1400 euro, wat eigenlijk wel serieus meevalt, eerlijk waar, op géén tijd is die investering teruggewonnen.)

(dat van die danseressen is niet waar)

Okay. Kleine correctie aan wat ik zei: Demigod is moeilijk neer te leggen.

Ik had me teruggetrokken in het bureau omdat ik nog wat werk te doen had (donderdag er niet meer van gekomen wegens omstandigheden, dus nu in te halen — de dingen moeten gedaan zijn ongeacht wanneer, duralexsedlex), en toen was ik een tijdje bezig en toen dacht ik “ik ga nog keer die Demigod opentrekken, uit curieuziteit”.

Lap: anderhalf uur later had ik mijn eerste spelletje gewonnen. Op brute kracht, één tegen één met Rook tegen die die eigenlijk vooral goed kan genezen en niet echt aanvallen, en dan nog op de eenvoudigste modus, maar toch: gewonnen.

Hohoho.

Een waarlijk groots spel: zwaar geïnspireerd op Defense of the Ancients, dat zelf een mod is van Worcraft III; real-time strategy zoals Command and Conquer, maar dan tot zijn meest essentiële essentie gereduceerd. Afhankelijk van uw karakter ofwel één peetje dat te controleren is, en al de rest is supporting cast, ofwel één generaal die een legertje controleert. Daarnaast: een klein beetje gebouwupgrades, geld verdienen door dingen dood en kapot te doen. En daaraan toegevoegd een paar elementen uit RPG’s: mana en health potions, wapen– en armour-upgrades, een eenvoudige skill tree. En dííraan toegevoegd een stukje first person shooter-atmosfeer. RTS/RPG/FPS, als het ware.

Oh ja, en: eigenlijk gemaakt om multiplayer te zijn. Tot tien spelers tegelijk. En dat het moeilijk te winnen is zonder allianties te sluiten en zo.

Ik kan mij inbeelden dat dit met een paar mensen die het allemaal ongeveer even goed kunnen, onnoemelijk geestig moet zijn.