Ah ha ha. I’m so happy.

Moet ge nu wat weten? Die ene dag dat ik eigenlijk maar twee dingen nodig heb — een computer en internet — besluit het huis het op te geven.

Een mens houdt het niet voor mogelijk: op twee stopcontacten na, in onze slaapkamer, zijn alle lichten en stopcontacten op het eerste en tweede verdiep uitgevallen.

De zekeringen? Nee meneer mevrouw, die staan allemaal op “alles A-OK”. Maar geen stopcontacten, geen licht. Een draad ergens los? Ik zou niet weten waar of hoe ik er iets aan kan doen.

Jongens toch.

Afijn. Ik lig dus in bed met de laptop, en een netwerkverbinding via de GSM. In het donker. Gniiii.

update Dat van die regen en die drup? Ik had ontdekt dat er beneden ook nog electriciteit was, en aangezien Sandra ging thuiskomen en ik toch niet in bed kon blijven werken wegens geen hand voor mijn ogen zien, was ik naar beneden verhuisd met de laptop. Ik had nog geen draad ingestoken toen om 21u40 plots alle electriciteit uitging. In heel het huis, van boven tot onder. Niets met de zekeringen, die allemaal nog op aan stonden, en gedurende een dik kwartier.

Om 22u ging alles weer aan, ook boven. Ik blij, kon ik verder werken aan de presentatie die op mijn desktopcomputer stond.

Desktopcomputer aangezet: nihil. Lichtjes aan, maar verder niets. Niet de minste beweging in ook maar één van de harddisken die erin zitten.

Dode computer. Op het beste moment dat een computer dood kon gaan. Met het werk van vrijdag en zaterdag op de harddisk die geen kik meer geeft. Dankuzeer, wereld.

Fuck. Gelukkig had ik het werk van gisteren en vandaag al naar een andere server gestuurd. Maar dat neemt dus niet weg dat er véél opnieuw te doen is.

Het wordt een lange nacht, en het wordt een nog langere week tot ik naar die computer kan (laten) kijken.

update2 …en om 22u15 was het weer allemaal weg, op licht en stopcontact in de keuken en stopcontacten in onze slaapkamer na.

Dit is erger dan vervelend.

Van Louis voor moederdag:

Een halsband met een hartje en drie dinosaurussen. En dan nog één tweekleurige plesiosaurus (geen dinosaurus) apart.

On-line chat met Caroline Gennez bij de Gazet van Antwerpen vandaag.

Jasper:
Wat is het verschil tussen spa en groen! inzake sociale zaken en leefmileu?

Caroline Gennez: 
Wij kiezen resoluut voor mensen. Jobs, sociale zekerheid, pensioenen, betaalbaar wonen…maar ook wij willen dat het blijft duren. Socialisme is simpel: we gaan voor een eerlijke samenleving. Het moet vooruit gaan (economische groei), blijven duren (duurzame groei die alle maatschappelijke kosten in rekening brengt!), en iedereen moet mee kunnen (sociaal). Bovendien wil sp.a samen werken met alle partijen ter linkerzijde en houdt groen! stevig de boot af. Mij zul je nooit Mieke Vogels zien viseren in een debat waar ook Filip De Winter of Jurgen Verstrepen zit, omgekeerd is dat spijtig wel soms het geval…

Touché, dat wel.

Dat wel.

In afwachting van later meer, that is.

Jan, Anna en Felix aan tafel:

Daniel met dode vis:

Al er dingen moeten klaar zijn tegen dinsdag en het plan is om vrijdag door te werken en vrijdag blijkt plots iets anders te zijn en zaterdag schoolfeest en zondag turnfeest en moederdag en verjaardag van mijn vader…

Dan is dat niet zo fijn.

Er zijn duizend foto’s, zo lijkt het wel, maar voor zover ik zie zal het pas woensdag of donderdag zijn dat ik er naar zal kunnen kijken.

Nog één week en dan mag de riem af.

update Oh, en blijkbaar is het een probleem om te posten op mijn weblog. Deze stond vanmorgen met “connection refused” te blinken op mijn computer. Eens benieuwd of het allemaal kapot is. Zo ja: pech. ‘t Zal ook voor later deze week zijn.

update update Blijkbaar toch niet. Herposten en het was in orde.

Een weblog zonder spamfilter op de commentaren, dat is niet werkbaar.

Tot ergens in februri had ik al jíren Spam Karma draaien als spamfilter. Een bijzonder degelijk ding, maar helaas: de ontwikkelaar heeft er na jaren zijn handen van afgetrokken, en een spam filter die niet verder ontwikkeld wordt, dat is eigenlijk een dooie spamfilter — zeker op een site waar soms vele (vele) honderden spamcomments per dag binnenkomen.

…en dus was ik overgestapt op Mollom, meer specifiek op de plugin voor WordPress die Mollom integreert in WordPress, WP Mollom (de layout van mijn weblog was er eerst, haast ik mij te zeggen!).

Dat werkte naar behoren, behalve dat er regelmatig, en de laatste tijd precies alsmaar meer, commentaren verdwenen, of er maar half op stonden, of dat de accenten er niet goed uitzagen of weg waren, afijn: niet zo goed dus.

Ik had er Matthias (de maker!) over gemaild, met wat concrete voorbeelden en een vermoeden wat het zou kunnen zijn, en kijk: er is vandaag zowaar een nieuwe versie, quasi op bestelling!

…dus met een beetje geluk zou het nu in orde moeten zijn.

Waarom het verkeerd liep? Commentaren die een CAPTCHA moesten invullen, de inhoud daarvan werd tijdelijk op dat CAPTCHA-scherm bijgehouden. Maar daar werd de character encoding niet goed behandeld. En nu wel.

A la bonne heure.

Aargh!

Ik loop al van dinsdag met dat nummer van Walter Hus in mijn hoofd.

Ik zet het dan regelmatig eens op, ondanks de erbarmelijke beeld– en geluidskwaliteit. En dan dansen de kinderen mee, en alles.

Alleen jammer dat het zo kort is, van mij zou het wel vier keer zo lang mogen duren, de ene herhaling na de andere met kleine kleine modulaties en alsmaar meer en meer en climax. En dingen.

Namahn-event-gerelateerd trouwens: Michael en Aureia van Tale of Tales waren er ook, met allemaal spelletjes.

En ik heb sinds een hele tijd The Path niet meer gespeeld. Niet omdat het niet goed is, maar omdat ik het wil opsparen voor als ik er eens alle tijd voor kan maken.

Ha. Ik kwam op het Imke Dielen-weblog deze tegen, zonet, in mijn rsslezer:

Hier en daar hoorde je waarschijnlijk al verhalen rond een bepaalde actie #intothewild. Echt nieuwsgierig naar wat dat allemaal geweest is? Check de Standaard Magazine nu zaterdag! En laat ons weten of het de moeite was om nieuwsgierig gemaakt te worden.

Handen omhoog al wie nieuwsgierig gemaakt werd!

Ja, ik had het even zien over en weer flitsen op Twitter. Zuiver toevallig, ik zit echt niet zoveel op Twitter meer. Ik doe een knippenplak van alles wat er verscheen:

1. imkedielen: Het was zo bijzonder leuk dat ik bijna niet meer terug naar de bewoonde wereld wou! #intothewild thx @iedereen
2. ntone: @imkedielen het was puur genieten! #intothewild
3. ntone: Wakker worden in eigen bed= meh… #intothewild wakker worden= ZALIG!
4. ntone: @boskabout volgende week 🙂 #intothewild
5. ntone: Bijna 24u overleeft #intothewild zonder gsm, trug in de beschaving en verslaving is trug!
6. ntone: @zofie mss moeten we een afkickprogramma opzetten 🙂 #intothewild
7. sart68: werkt aan #intothewild.
8. ntone: Zin on terug nr #intothewild te gaan en alleen te zijn met mijn gedachten…
9. sart68: @ntone same here. En de foto’s zijn zalig, al zeg ik het zelf. #intothewild
10. imkedielen: #intothewild heimwee…
11. ntone: @sart68 k kijk er nr uit! #intothewild
12. ntone: Mijn eigen #intothewild plekje! Mijn eigen stukje paradijs… #inviteonly
13. imkedielen: @me4all niet bepaald 🙂 we hebben een ‘actie’ ondernomen, meer hierover in De Standaard Magazine van komend weekend 🙂 #intothewild
14. lievenvos: @ntone wat is dat #intothewild feitelijk ?
15. ntone: @lievenvos het weekend brengt raad…. #intothewild
16. sart68: gaat maar es beginnen aan haar stuk voor De Standaard Magazine #intothewild
17. sart68: oh, mooie omschrijving gevonden voor @ntone #intothewild
18. ntone: @sart68 een prachtomschrijving! #intothewild
19. ntone: Wisten jullie trouwens dat #intothewild ook een prachtfilm is? @Leenta heeft er mij net op gewezen 🙂
20. CHouttave: @ntone #intothewild is voor mij op de eerste plaats een onvergetelijke, fantastische, prachtige ervaring… Ik wil terug! zelf met beestjes!
21. ntone: Who is up for a movienite @my place? #intothewild
22. sart68: @ntone volgende week donderdag? Ik breng #intothewild en het magazine in preview mee, jij de stoemp.
23. sart68: @ntone oeh, ik kan donderdag niet. Another day. #intothewild
24. ntone: Woensdag 13 mei? Who’s in? #intothewild kijken! #filmavondje
25. sart68: @ntone schrijf mij maar op voor woensdag. #intothewild
26. sart68: gaat thuis verder schrijven #intothewild
27. LimeBlogt: @ntone #intothewild is nog mooier in’t echt 😉
28. ntone: @limeblogt i know, was er dit weekend 😉 #intothewild (ok bij mij was t geen alaska!)
29. ntone: Volgende woensdag: Eet-en-Filmavondje bij mij thuis! We kijken naar Into the Wild. DM mij voor inschrijving! #intothewild #movienite
30. ntone: Merken dat ik best nog wel geslaagde fotootjes heb van #intothewild
31. ntone: Een mooie foto bewerken van @CHouttave #intothewild
32. imkedielen: Leren leven zonder internet is een uitdaging. Een grotere dan 24 uur #intothewild

Volgens de zoekfunctie van Twitter: vier tweets van @imkedielen, acht van @sart68, zeventien van @ntone, ééntje van @limeblogt en ééntje van @chouttave. Allemaal boodschappen van elkaar aan elkaar over elkaar.

“Echt nieuwsgierig naar wat dat allemaal geweest is?” Euh, nee. Geïrriteerd, eerder. Ik zit helemaal aan de buitenkant, ik ben niet de hele tijd op Twitter geweest, ik heb een paar van de betrokken personen al ooit in het echt gezien, maar dat is het zowat.

Van de buitenkant gezien, afgaand op die Twitterzoekopdracht, ziet het eruit als een grotendeels mislukte poging om buzz te creëren via Twitter. Of die ene reactie van @lievenvos (“wat is dat feitelijk”) zou moeten tellen als massale nieuwsgierigheid, of het zou moeten zijn dat “iedereen” (wat “iedereen” ook moge betekenen in termen van Twitter natuurlijk) in persoonlijke boodschappen en mails en zo gereageerd heeft.

Ik word er alsmaar meer en meer moe van, van dergelijke dingen, ik. Als ik er al niet lastig van loop, wat hier meer het geval is.

‘t Zal wel de leeftijd zijn. En dat het bijna weekend is.

…maar is dat nu mijn idee, of is het een aanvoelen, of is het echt zo? Ik heb de indruk dat het zijn beste tijd wel gehad heeft, die hele Twitter. ‘t Is nog geen Second Life, maar het is toch ernstig aan het minderen, heb ik de indruk.

Het is net zoals in de tijd van Second Life: in de mainstream geraakt, “iedereen” doet het tegenwoordig, bedrijven zitten er ook op, het komt op televisie en bij politici, maar dat “iedereen” erop zit, wil precies zeggen dat er een aantal die-hards heel erg intensief op zitten, en daarnaast heel erg veel nieuwe accounts die eventjes gebruikt worden en daarna niet meer.

1. Een eeuwigheid op een trein vol mentaal gehandicapten gezeten. (Verstandelijk andersvaliden?) Vriendelijke mensen, daar niet van. Maar werken wordt zo moeilijk als ze voortdurend vragen van “een dubbeldekker hé?” en “we gaan naar Brussel hé?” en “we zitten in de trein hé?”

2. Ik sta aan Brussel Noord en ik moet naar het Vlaams Parlement. Ja, ik weet het, Brussel Centraal, en dan Kunst-Wet, maar bon. Ik sta dus aan Noord, en ik ben gehaast, ik denk: ik neem een taxi. Er stonden drie taximensen daar naast de trap aan de uitgang op het plein. Ik naar de eerste: “le parlement flamand, rue Ducale”. Want in Brussel spreek ik eerst Frans, en als ze het niet verstaan of het accent is me te afgrijselijk, dan pas ga ik naar Nederlands over, ‘t is gemakkelijker op die manier. “Pardon?” “Rue Ducale,” zei ik. “à la fin de la rue de la Loi, et puis à droite” zei ik. “Connais pas monsieur”, “rue Ducale? ça me dit rien monsieur”, “parlement? il y a un parlement ici un peu plus loin et puis à gauche, mais j’sais pas si c’est le flamand ou quelque chose d’autre”. Of ik mocht instappen en gewoon zeggen hoe te rijden? “Non monsieur, désolé.” Ik ben te voet gegaan en met de metro. En ik heb wel drie keer een collega aan de lijn gehad om te vragen waar ik precies moest zijn.

3. Ik zat in een vergaderzaal in het Vlaams Parlement een dossier te bekijken. Zo’n grote, grote, houten vergadertafel. Ik ben aan het lezen, en plots loopt er een klein beestje over mijn papier. Veel te groot om een pseudoschorpioen te zijn — ik kijk dichterbij: een termiet.

Onderaan de mails die wij op het werk versturen, staat zo’n handtekening. Niet zo’n opzichtig “al wat hier staat kan nooit tegen ons gebruikt worden en het is confidentieel en waarschijnlijk per vergissing bij u beland en vernietig deze mail zonder hem te lezen en vergeet het milieu niet bij het niet uitprinten”-gedoe, daar doen wij niet aan mee.

Nee, gewoon: naam, url, gsm en dan één zinnetje, “Minding the customer throughout.”

Welnu, als mijn baas mailt vanop zijn telefoon, dan staat daar onderaan een ander zinnetje. Iets als “Composed tersely on tiny kybrd.”

En ik vind dat dus zó een ongelooflijk goed idee–zowel nuttig en informatief als grappig en poëtisch tegelijk–dat ik het gepikkendiefd heb voor als ik op de iPod mails schrijf.

Ha!

2.5D, vliegende en aanvallende Rolando’s, water — wohow!

Machtige televisie. Het duurt een eeuwigheid, maar het is van begin tot einde de moeite.

Ik voel mij helemaal gelijk op school, vandaag. Behalve dat in deze klas de airconditioning het precies heeft laten afweten.

…wat belooft, als er volgende week nog eens anderhalve keer zoveel mensen in de zaal zullen zitten.

Maar hey: we zitten voorbij de helft met de opleidingen die moesten gegeven worden. Volgende week nog, en dan is het gedaan.

Spaißig.