Agressie

‘t Was aan de ene kant wel grappig, en aan de andere kant ook wel behoorlijk zielig, maar aan de grijpende hand eigenlijk bijzonder angstaanjagend en levensgevaarlijk, gisteren.

De situatie: we (Bruno, Tessa, Sandra, Hans, Ilse, Henk, Teun, mezelf) hadden net gegeten (Pitta, Esra, lekker). Wij stonden in de Steendam geparkeerd en we zouden met onze auto met Bruno en Tessa erin die van Henk en Ilse volgen waar Teun en Hans, en de GPS in zaten. Wij stappen in, rijden tot aan de Joremaaie waar Henk geparkeed stond, we wachten even tot hij uit de parkeerplaats rijdt, duiden aan (met pinkers en al) dat we gaan vertrekken, en op het moment dat zij passeren, schuiven we in.

Een tiep achter ons was het daar niet mee eens. Wilde gebaren, klaxonneren, handen met vingers in de lucht, enfin, de verkeersagressor quoi. Wij met vier; hilarieteit! Omdat de situatie zo belachelijk is: een paar honderd meter verder zijn we voorbij de Dampoort, en de mens rijdt nog altijd woest achter ons. Steekt ons voorbij, begint de auto te bekogelen met alles wat los ligt in zijn voiture.

Stremt het verkeer een beetje, doet hij aanstalten om uit te stappen. Zet het verkeer weer aan, hij die deur weer dicht. Wij: de slappe lach—zo’n gedrag is bijna te karikaturaal voor woorden. Tot we plots echt stil staan, en de kerel echt uitstapt, met zijn vuist Sandra’s raam probeert in te rammen, en de hele flank van de auto in deuken probeert te schoppen.

Ahem. Niet zo fijn.

We moesten naar Antwerpen, en het zag er een broekventje uit dat met de auto van zijn papa op stap was, dus we waren er wel gerust in. Alhoewel: we namen de oprit van Gentbrugge, en tot aan de oprit bleef hij ons op de hielen zitten. Bumperplakken. Wij toch een beetje ongerust, zo’n dingen zijn echt niet aan te raden op een drukke baan.

Gelukkig hebben we GSMs en fototoestellen, dus ik geef mijn machine door aan Bruno op de achterbank, en die trekt een aantal foto’s van de achtervolger, een mens weet nooit wanneer hij bewijze nodig zal hebben.

En jawel hoor: de autostade op, en de kerel blijft ons achtervolgen, een paar auto’s achter ons.

Tot een paar kilometer verder, dat hij gelijk een gek optrekt, van het tweede naar het derde rijvak, en ons probeert te couperen op het tweede. Zo echt: remmen dicht, goed voor een kettingbotsing. Wij uitwijken, hij over drie rijvakken slalommend ons af proberen snijden. Op de autostrade naar Antwerpen. Om 19u.  Gelukkig zag de mens die net achter ons reed en bijna in ons gat zat, dat het het kalf vóór ons was—hij stond net vollen bak op zijn rem op het ogenblik at onze achterligger naar het derde rijvak was moeten zigzaggen om ons te ontwijken.

En gelukkig is onze achterligger, een Mercedes die we in feite niet genoeg kunnen bedanken, naast die gek gaan rijden, heeft hij hem op het eerste rijvak gedwongen, en uiteindelijk blijkbaar tot bedaren kunnen brengen.

Maar voor hetzelfde geld waren we dus vier verkeersagressie-weekenddoden: als de vent een long rifle in zijn auto had liggen, ben ik er zeker van dat we over kogelgaten spraken.

No kidding.

update: CSI zijn trouwens leugenaars, slechte foto’s die onderbelicht zijn en niet in focus, krijgt men met de computer ook niet echt in focus.

Elders over misschien hetzelfde

14.06.2012: Verkeersgeagresseerd | 13.12.2012: Fietslichten: Enkel Objectivering Zal Ons Redden | 19.01.2012: Gekkenwerk | 28.02.2008: Fietsers zijn gevaarlijker dan auto’s | 11.01.2007: BMW Concept Coupé Mille Miglia 2006 | 24.03.2006: Pfeh

53 Comments

  • Pingback: volume12 · adventures in autofiction by Bruno Bollaert

  • Pingback: Blogologie

  • Pingback: I Wish

  • Pingback: Blogologie

  • Dan moeten jullie toch wel ne serieuzen toer uitgestoken hebben opdat die gast door het lint ging.

    gewoon zijn nummerplaat noteren en een klacht indien met dit verhaal, die kerel mag het dan gaan uitleggen. Dat het geseponeerd wordt is een feit, maar hij zal het toch mogen gaan uitleggen, en zich in alle mogelijke bochten wringen.

  • Zo’n tiepen zie je meer en meer… angstwekkend. Zoals je zegt: heeft die kerel een wapen en je spreekt over kogelgaten.
    Heb hetzelfde meegemaakt toen ik iemand wou afzetten voor zijn deur (werkelijke duur van de stop 10-15sec). De persoon die na 5 seconden achter mij moest stoppen begon als een gek te claxonneren waarop ik hem duidelijk maak: 1 minuutje, c’est tout! Volgende kruispunt: uitstappen… sale pédé roepen en de wagen beginnen slaan en schoppen. Gelukkig werd het tijdig groen en kon ik hem afschudden…
    De schrik zit er sindsdien goed in, echt!

  • Ge moet dat begrijpen: hij had ‘ns 20 seconden te laat in een krapuulkensdancing moeten aankomen met zijn papa’s bak en de geslikte pillen . Jammer genoeg ruist dat schoon volk veel te veel door de straten van Gent tegenwoordig.

  • Als je de nummerplaat hebt genoteerd, zou ik inderdaad klacht indienen. Foto’s nemen van je auto, etc.
    Ook ik ben vorige week in Gent erg bang geweest. De jeugd is tegenwoordig zo onbeschoft! Ik ben echt DOLBLIJ dat ik mijn hulphond Eiko naast me heb, dag en nacht. Alleen al dat mensen bang zijn voor een zwarte hond, zeker die mensen die iets willen uitsteken. Ook hier zit de schrik er diep in…

  • @sponzen ridder: geen zatheid maar pure nijd en woede. Ik stond meer dan te trillen op mijn benen na zijn aanval op de autostrade. Moest de mens in de mercedes dit ooit lezen: miljoenen maal bedankt want ik weet niet of we (en andere bestuurders) er goed vanaf zouden gekomen zijn.

  • oh ja Big Blogger: we hebben helemaal geen serieuse toer uitgestoken. We stonden stil met onze vier knipperlichten aan. Toen Henk opreed deed ik de vier knipperlichten uit en deed mijn juiste knipperlicht aan om in te voegen. Ik had zeer goed gekeken naar het aankomende verkeer en dienen gast was minimum 10 meter van mij verwijderd en hij reed niet rap: ik had meer dan tijd om het manoeuver te doen. Toen hij zag dat ik ging invoegen ging hij plots op zijn gaspedaal staan zodat hij bijna in mijn flank reed. 20 m verder heeft hij mij dan proberen voorbijsteken (opnieuw met volleg gewicht op zijn gaspedaal) maar zat daardoor zowel bijna tegen een geparkeerde auto als tegen mijn flank (nog geen inschattingsvermogen vermoed ik). Uiteindelijk is hij ons voorbijgestoken na de Dampoort en reed hij gezapig voort. Toen Henk hem voorbijstak, en wij dus ook, op het tweede rijvak, zonder enige hinder voor iemand te zijn, dus ook voor hem niet, is hij plots wit van woede geworden. Ik denk dat hij dit heeft opgevat als een of andere uitdaging. Het feit was: hij reed 45, wij 50 en dus staken we hem voorbij. Dat was alles wat wij deden. De gevolgen bezorgen mij nog kippevel.

  • Pingback: San’s Weblog » Blog Archive » Bwards 2006

  • Foto van nummerplaat had handig geweest en een opname via de gsm kan trouwens ook al dienen om een klacht van bewijsmateriaal te voorzien. Zielig, maar gelukkig niet al teveel brokken.

  • Het is nog niet te laat om klacht in te dienen, maar wacht er niet mee! Je hebt de nummerplaat, foto’s en nogal wat getuigen in jullie twee auto’s. Je hebt een sterke zaak, dus dan wordt het naar de rechtbank doorverwezen.
    Waarom je het zou doen? Uit naastenliefde! Want dat ventje gaat dat ongetijfeld NOG doen en ecven ongetwijfeld zal hij ze een paar mensen de dood injagen!

  • @San: Uw vier pinkers opzetten mag enkel en alleen als uw voertuig defect is, als uw lading op de weg terechtgekomen is of om nood- en ongevallen te vermijden. Dat kan ruim geïnterpreteerd worden, maar mensen gebruiken hun pinkers voor vanalles waar ze niet voor dienen (effe ergens blijven staan waar het niet mag bvb).

    Edmond T. uit Oostende – 78 jaar – parkeert op de berm om zijn dagelijks brood bij de warme bakker op te halen. 200 euro boete: 150 voor fout parkeren en 50 voor het gelijktijdig gebruik van zijn vier richtingaanwijzers zonder noodzaak.

    Als ge verkeerd parkeert ofzo kunt ge het beter zonder de pinkers doen, dat is goedkoper ;)

    Maar dat verandert niks aan jullie verhaal natuurlijk, ‘t was maar een sidenote.

  • Nuja, ik kan me voorstellen dat een volle auto waarin de nodige hilariteit zichtbaar is en waarin de passagiers foto’s maken van de “dader” toch wel ophitsend kunnen werken. Ondanks dat blijft dit inderdaad ongetwijfeld een pubertje dat uberhaupt nooit op de baan zou mogen komen.

  • Michel, ik ben geen bangerik, maar persoonlijk zou ik zoiets niet op mijn persoonlijke site smijten waar makkelijk mijn adres, school van mijn kinderen en de helft van mijnen open-en-toe te lezen valt. Gesteld dat die neanderthaler kan lezen en internetten weet hij u ondertussen misschien wonen. Zelf zou ik dat niet fijn vinden.

  • Zolang je er maar niet bij zet dat hij een klein pietje heeft mag hij ‘zijn handjes toope leggen’. Maar niettemin: hij kan er van uit gaan dat jij hem geen kool zal stoven. In de andere richting zou ik er lang niet zo zeker van zijn.

  • Pingback: links for 2007-03-26 | blog.forret.com

  • Vroeger zou ik eens met mijn lichten ‘gepinkt’ hebben als er mij iemand voorbijsteekt tegen een halsbrekende snelheid waar ge bvb maar 50 km/u moogt rijden. Sinds die keer dat er eens een chauffeur wat verder een zijstraat invlamde, bliksemsnel keerde en vanop het kruispunt uit zijn raampje druk zat te gesticuleren toen ik – tegen 50 km/u – voorbijkwam, heb ik dat afgeleerd…
    Mensen zijn zo wreed asociaal, eens ze in hun auto stappen. Misschien moet er eens iemand een soort van lichtkrant lanceren die op een auto kan gemonteerd worden, waardoor je met je collega-chauffeurs beleefd kan communiceren… (“Pardon, mag ik er tussen?” “Ga uw gang!” of “Ik rijd met een doos eitjes op de achterbank en durf niet harder dan 45km/u te rijden, maar steek maar gerust voorbij!” of zoiets…)

  • Verschrikkelijke etter zo’n kerel. Kunnen we geen intelligentie-test opleggen samen met het rij-examen? ‘t Zou nogal leeg zijn op straat.
    Ik vrees echter wel dat je zijn foto niet mag publiceren(schending van de privacy…) Een tijdje geleden heeft een uitbater van een wassalon in Gent foto’s in zijn zaak uitgehangen van een persoon die al meermaals bij hem gestolen had. Hij heeft daar moeilijkheden mee gehad. Ik ben historicus en geen jurist, je vraagt het misschien best eens aan iemand met kennis ter zake…

  • @ Barre: we hebben klacht neergelegd bij de politie. Daar staan sowieso al onze gegevens op dus zo moeilijk zal het niet zijn om ons te vinden. Ik moet zeggen dat ik mij die bedenking ook al gemaakt heb (dat hij ons zou kunnen komen aanvallen of zo) en het stemt mij niet gerust, maar moet ik het daarom laten varen?

  • Ik dacht aan een cursusblok en dikke stiften: meteen ook bezighoudt voor de kinderen “teken je eens een smiley?”, of zo’n toverbord waar je met je vinger op kan tekenen en wissen met zo’n schuifding!!!

  • Lekker belangrijk… Het is niet omdat je je pinkers opzet dat je ook zomaar voorrang krijgt en dat je je dan voor andere auto’s mag smijten… En ik zou mij ook kwaad maken als er iemand zichzelf zomaar voorrang toe-eigend en dat dan op de koop toe blijkbaar nog om te lachen vind ook. Tenslotte ben jij als chauffeur zelf de oorzaak van een bijna-ongeval. Al zou het bij mezelf wel gebleven zijn tot 1 keer het middenvingerke en geen pogingen om een ander van de baan te rammen. Ik ben eerlijk genoeg om te zeggen dat ik eerst aan mijn eigen veiligheid denk en dan pas aan die van een ander, hoe idioot hij of zij ook zit te lachen in die auto.

  • euh … Ludo “Het is niet omdat je je pinkers opzet dat je ook zomaar voorrang krijgt en dat je je dan voor andere auto’s mag smijten”: zeer juist. Ik weet dat zeer goed én ik heb mij niet ‘zomaar voorrang toegeëigend’.
    Op het moment dat ik begon in te voegen was dienen mens minimum 10 meter achter mij verwijderd en waren wij totaal geen hinder voor wie dan ook. Er was geen sprake van een bijna-ongeval, behalve dat die mens het nodig vond om hard te claxoneren alleen omdat ik invoegde. Hij werd absoluut niet gehinderd en wist al van toen hij 10m achter mij was dat ik reeds aan het invoegen was. En ja, als ge dan nijdig wordt, dan vind ik dat grappig, zeker als er geen aanleiding toe was, behalve de aanleiding in zijn hoofd.

  • Hallo,
    Misschien had die jongen wel het recht om zo te reageren (en misschien hebben jullie ook wel enorm overdreven). Die jongen had misschien zijn eerste auto gekocht ipv papa’s sportcar te gebruiken voor de leuke avonden die jullie beschrijven voor “dit soort van jongeren”. Rustig toerend door Gent snijden er een paar jonge snotneuzen, hem misschien de pas afsnijden en natuurlijk hebben die er dolle pret mee want we hebben “die leuke jongen uit Gent die zo graag met papa’s sportcar rondtoeren” een loer kunnen draaien.
    Daarom is het misschien nuttig om voordat je over andere mensen begint te oordelen op een medium, zoals het internet, dat door duizenden mensen wordt geraadpleegd, eerst naar jezelf te kijken en kritisch durven toegegeven dat ook jullie misschien in de fout zijn gegaan.
    Groeten,

    Een bezorgde chauffeur uit Gent

  • @Jan De Ridder: leuke poging. De kerel heeft en auto met vier bijna-veertigers achtervolgd van centrum Gent tot kilometersver op de autostrade, heeft ons proberen rammen, en dan geslalomd tussen andere auto’s om ons te proberen klemrijden.

    Weet jij misschien meer?

  • Toeval of niet maar hij keerde huiswaarts, juist buiten Gent. Richting Antwerpen. Klemrijden, rammen, denken jullie echt dat wij in films leven? Hebben jullie één enkel schrammetje op jullie auto? Als hij jullie geramd zou hebben, dan liggen jullie nu in het ziekenhuis en is je auto pertotal, is dit het geval? Als je van iemand zonder zijn toestemming beeldmateriaal neemt, is dit ook een misdrijf en als jullie hem bovendien vierkant begint uit te lachen, is het misschien wel normaal dat die persoon misschien zo zou kunnen reageren.
    Ik herhaal mijn stelling met een oud gezegd : als iedereen de stoep voor zijn deur veegt, dan leven we in een propere straat.

  • Leuk. Proberen rammen, staat er. Huiswaarts keren of niet, geen idee. Ik ken die mens niet. Feit is dat hij ons is beginnen achtervolgen aan de Joremaaie, en dat die tot nader order redelijk dicht bij het centrum is.

    De schade aan de auto (die er is, gelukkig eigenlijk nog, anders konden we geen klacht neerleggen), is ontstaan omdat meneer zó nijdig was dat “zijn” rij in de file trager reed dan de onze, dat hij eerst zo ongeveer alles wat los lag in zijn auto door het venster naar ons smeeet, en dan uit zijn auto is gesprongen en beginnen schoppen is op de carosserie.

    Maar goed, u weet duidelijk meer, want u was er bij of zo? Of u kent alle getuigen (niet alleen wij, voor de duidelijkheid), en u weet dat die hallucineren?

    Goed voor u.

  • En natuurlijk mag je van centrum Gent niet richting Antwerpen via de autostrade omdat er inderdaad een grote file kan ontstaan, u hebt natuurlijk gelijk.
    En uw ooggetuige, hebben die dan ook gezien hoe u deze “meneer” behandeld?
    Uit onderzoek ( en natuurlijk uit de lessen fysica die ons de wet actie-reactie geeft) blijkt dat een geval van verkeersagressie, gebeurt naar aanleiding van een voorval dat voor die persoon niet door de beugel kan (actie) en daarop wil reageren al dan niet buiten proportie.
    Het proberen rammen, achtervolgen in een file, uitstappen en godzijdank ligt er geen baseballknuppel in zijn koffer of we konden het niet meer door vertellen, doet me eigenlijk heel hard denken aan de vele filmscenes van de honderden actie-thrillers die deze wereld rijk zijn (spijtig genoeg kan niet iedereen naar intellectuele films kijken), daarom vind ik het dan ook “goed voor u” dat u zich hier kan uitleven over de uitstappen naar Gent en de talloze “jonge, agressieve, papa’s liefste zonen die Gent telt. Misschien een bron van inspiratie voor scenarioschrijvers.

  • Ach ja. Ik vind, maar misschien is dat wel een persoonlijke indruk, dat u wel heel hard protesteert. Het lijkt wel alsof u de jongeman persoonlijk kent, of dat u er op de één of andere manier bij betrokken bent.

    Ik ben er alvast gerust in dat politie en justitie hun werk zullen doen. En dan zien we dàn wel verder.

  • …en mag ik daar even aan toevoegen, voor de volledigheid, dat het me blijft verbazen hoe mensen denken dat ze anoniem zijn op het internet? Het is bijvoorbeeld niet omdat de jongeman in kwestie ondertussen zijn LinkedIn-profiel heeft verwijderd, dat hij plots internet-onvindbaar geworden is. Net zoals het niet is omdat men zijn reacties op een weblog tekent met één welbepaalde naam, dat men plots totaal ontraceerbaar wordt.

    Ach ja.

  • Beste heer,
    1) Mijn intentie is absoluut niet om anoniem te blijven op internet, ik slaap tussen 23u en 6u ‘s morgens en sluit mijn pc af.
    2) Ik vind het alleen nog al spijtig dat deze blog zo die personen zwart maakt, zonder dat de persoon in kwestie te kennen en zonder dat hij zich kan verdedigen, of ken u uw agressor?
    En blijkbaar ook de mensen aanvallen die niet hun mening delen, we leven in een democratie en het is de bedoeling van blog zoals deze, om over een welbepaald topic te discussiëren. Het leek me een leuke en deftig blog om eens mee in discussie te gaan.
    3) Mijn menig over verkeersagressie : om u van antwoord te dienen, zal ik het verduidelijken met een eigen ervaring :
    Enkele jaren geleden, in mijn dagelijks ‘rush’ tussen 17u-18u om kinderen op te halen, boodschappen te doen en eten op te plank te hebben voordat vrouwlief thuis komt, was ik een “slachtoffer van agressie”. Na mijn werk, reed ik, al dan niet aan de gepaste snelheid, eerst naar de school van mijn kinderen en stopte nadien vlug aan de bakker om de hoek (mijn auto stond reglementair geparkeerd), bij het opnieuw invoegen, heb ik misschien de bestuurder achter mij, de pas afgesneden. Hij natuurlijk met volle gewicht op zijn claxon, ik,vriendelijk zelve, zwaaide uit mijn raam terug. Deze persoon achtervolgde mij ook en bij de eerstkomende lichten, stapte die persoon ook uit en kwam brullend op mij af, zwaar van zijn tram aan het maken. Mijn kinderen waren doodsbang en wisten natuurlijk niet wat er gebeurde maar ipv mij op te sluiten in mijn auto, stapte ik uit en excuseerde mij voor het mogelijk foutief invoegen van daarnet. De man die al zeker 2min stond te brullen tegen mij, wist niet wat zeggen of doen . Na nog wat gebrom, keerde hij met de staart tussen de benen terug naar zijn auto. Ik reed ook gewoon door en heb de persoon nooit meer gezien.
    Moraal van het verhaal : ipv foto’s, filmpjes, webblogs, klacht bij de politie en dergelijke rompslomp te ondernemen. Zou u zich niet mogen verlagen dat zo’n niveau, het niveau van verkeersagressors, toon uw waarde en durf het dialoog aan te gaan met de persoon in kwestie ! Raad van nonkel Jan : neem contact op met die persoon en vraag naar zijn versie van de feiten. Het za je een hoop miserie, geld, stress en tijd (naar mijn bescheiden mening de reden waarom een agressie in het verkeer is) besparen.
    Nog een prettig dag gewenst !

  • Beste “nonkel Jan”: dit ging een eindje verder dan wat staan brullen. Hier hadden, zonder enig overdrijven, doden kunnen vallen.

    Trouwens: uitstappen, met een agressieve kerel die uw auto aan het bewerken is? In het midden van de ring met een file die op elke ogenblik weer kan aanzetten? Niet echt een goed idee, nee.

    En ik blijf me afvragen hoe u bij die “Toeval of niet maar hij keerde huiswaarts, juist buiten Gent” komt, maar bon.

  • Akkoord, op de ring van gent uitstappen is geen goede oplossing en agressie is een nieuw probleem in de samenleving (al dan niet in het verkeer) maar wat ik me afvraag is of er geen betere manier is om uw probleem op te lossen? Het gerecht en politie zullen inderdaad uw gelijk al dan niet aantonen maar beginnen wij in een samenleving te leven waar mensen elke keer zij iets tegen komen naar politie en gerecht stappen, op zijn Amerikaans dus? Het is natuurlijk uw volste recht !!
    En blijkbaar maak ik op uit het feit dat u blijft doordrammen of ik al dan niet de persoon in kwestie ken, dat U niet in dialoog wilt gaan met “uw bloedhond” of vergis ik mij? U maakt hem zwart en hij mag niets van weerwerk bieden? Vind ik niet echt democratie. Waarom nodigt u hem gewoon niet uit om hier op deze blog met u te discussieren over het voorval?

  • Ocharme, straks is het nog allemaal de schuld van de ongelukkige jeugdjaren van onze aspirant doodrijder en is het Michel die het met zijn camera allemaal uitgelokt heeft.
    Ik zou wel 2 keer nadenken om die mongool uit te nodigen en in discussie te willen treden (kan dat wel, met zo’n beotiërs?) zijn ‘voorbeeldig’ verkeersgedrag in acht genomen.

  • Verkeersaggressie ontstaat inderdaad niet zomaar. Een of ander voorval zal dus zorgen voor ergernis en in dit geval was dit het bewuste maneuver.
    Zelfs al waren jullie helemaal in orde, hebben jullie volgens mij wel de verkeersaggressie verder uitgelokt door met z’n allen die arme jongen te gaan lachen en hem extra op de zenuwen gaan werken. Of bedoel je iets anders met “hilarieteit”?
    Hadden jullie hem gewoon genegeerd of over het hart gekregen om een verontschuldigend gebaar te maken (ook al meende je dat niet) dan zou je nu niet jouw gelijk moeten proberen te halen op je weblog!
    Ik geef je dus gelijk met het feit dat het belachelijk is dat de jonge man gefrustreerd is door jullie maneuver en daar zo ver in gaat om dit te bewijzen, maar ik kan mij absoluut niet terugvinden in het feit dat je dit niet allemaal kunnen relativeren.
    Maar het is wel een mooie manier om jouw mooie blog te vullen, doe zo verder! ;o)

  • Hallo,
    Voor het weekblad HUMO werk ik aan een reportage over verkeersagressie. Ik heb uw getuigenis gelezen en zou u hier graag over interviewen. Zou u even contact met me willen opnemen? [persoonlijke gegevens verwijderd — Michel]

    Met vriendelijke groet,
    Jolien Janzing, journaliste HUMO

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.