Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Puh-lease

Dingen die mij tegensteken, in willekeurige volgorde. Kwestie van het nieuwe jaar een beetje in stijl te kunnen inzetten. 

  • Mensen die nog altijd hun Facebookstatusboodschappen in de derde persoon schrijven: “wijst mensen erop dat dat twee jaar geleden ook al belachelijk was”.
  • Het Oral-B onderzoekscentrum in Duitsland, meer bepaald Dr. Guy Goffin en hoe hij de spotlight van Virginie Claes afpakt. Ik wil meer Virginie Claes op televisie.
  • Leraars journalistiek die nog altijd studenten erop uit sturen om “een blogger” te interviewen.
  • Studenten journalistiek die al vijf jaar aan een stuk dezelfde vragen stellen. De volgende die mij vraagtof ik een toekomst zie voor burgerjournalistiek, of die wil weten wat het verschil is tussen een internetjournalist en een echte journalist, ram ik een opgerolde Dag Allemaal in de anus. 
  • Mensen met lelijke baby’s die denken dat hun kind een mooie baby is. Hint: neen. Hij/zij ziet eruit als Winston Churchill die een schoteldoek aan het proberen verzwelgen is. 
  • Peterselie als versiering op voedsel. Degoutant. 
  • Als er mensen op bezoek gekomen zijn, en ge wilt online niet zeggen wie die mensen waren, zeg dan ofwel “er kwamen mensen op bezoek”, ofwel gewoon niets. Ik krijg de kriebels van “Vriend T. en zijn vrouw M en hun kinderen g., e. en h. waren op bezoek”. 
  • Een eeuwige favoriet: es en is. “Ik ga es naar de winkel.” “Kom is hier.” Neen, godverdomme.
  • Speciaal 2013: ie. De VRT heeft blijkbaar tegenwoordig richtlijnen uitgevaardigd dat men geen “hij” meer mag zeggen. “Het is slecht weer, zei ie. Toen ging ie naar de winkel, waar ie een paraplu kocht.” Hou er fucking mee op, VRT. 
  • (En ik ben uw enerZHIE ook nog niet vergeten, VRT-taalraadcomité.)
  • Hashtags. Op de Twitter is het al irritant, elders is het dat nog meer. #omdemurenvanoptelopen
  • Het vurte Hollands waarmee al die irritante Disney-programma’s gedubd zijn. En bij uitbreiding: alle Nickelodeon en Nick Jr. en Nick Toons en Kids Co en verwanten. Miljaarrrrrrr daar lopen slechte dingen op.

20 Comments

  1. Euhm had jij niet ergens een nieuwjaarsvoornemen dat klonk als ik was in 2012 een beetje teveel geirriteerd en maakte mij wat teveel druk in mensen en zal dat in 2013 wat meer proberen te relativeren? #fail :p hihi kon het niet laten

  2. Hebt ge het zagen in, Michel?

  3. laat weten dat ze samen met Meneer j grandioos gebuisd is.

  4. Zo weinig. Is dit een exhaustieve lijst ?

  5. Michel, hartjes voor u, veel hartjes.

  6. Lees ik dit goed? Is dit een Niet OK blogpost…?

    • Als de vraag is, “is dit een post van dingen die u tegensteken zoals g’er in de afgelopen meer dan tien jaar om de paar maand wel eens eentje gepost hebt?”, dan is mijn antwoord “euh ja, hoezo soms?”

  7. Oei, ge zij ter een paar van de vorige jaren vergeten. gelijk ‘engelstalige blogposts door mensen die niet goed engels schrijven’ enzo 😛

  8. Goh gast. Defriend i. dan eh. Viezen.

  9. En ‘ons/onze’! ‘Onze Robbe’; ‘Ons Emma’. bluh. Sorry dat ik mijn ergernissen hier kom spuien (maandagmorgen).

  10. Ik kan me in veel vinden, maar ik ben ook zo iemand die Facebookstatusupdates in de derde persoon schrijft. Ik hou wel van dat opgedrongen formele kader, omdat het je dwingt als een buitenstaander naar jezelf te kijken, wat past bij het performatieve karakter van de updates. Wat is er precies op tegen? Misschien kun je weer een zieltje winnen…

    • Het is een overblijfsel van de tijd dat de statusupdate meteen na de eigennaam stond. Da’s al een hele tijd niet meer het geval: de naam is het equivalent van een paragraaftitel geworden, en er is meer ruimte tussen naam en status dan tussen de lijnen van een status.

      Het wringt als je meer dan één zin schrijft:

      Jakob Vermout

      gaat nieuwe schoenen kopen. Hij hoopt dat ze niet te duur zullen zijn.

      Het wringt als je een statusupdate schrijft die niet jouw eigennaam als onderwerp heeft:

      Mariette Verkinderen

      en de regen die maar blijft vallen.

      Het wringt met de omringende items op de Facebook-tijdslijn, gedeelde links of beelden en dergelijke.

      En het wordt ook actief ontmoedigd door de interface van Facebook, trouwens: sinds even vraagt Facebook uitdrukkelijk wat je doet, hoe je je voelt, wat er gebeurt, etc.

      • Dju, ik ga geen Facebook meer kunnen lezen zonder me aan die witregel te storen. Je hebt dus meer dan een valabel punt. Maar het voelt zo lekker in die derde persoon. Dubio. Mijn ziel heb je al, nu moet het lichaam nog mee.

Zeg uw gedacht