Bureau met meubel

dinsdag 12 juni 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 4 reacties

Nu ook met meubel, het bureau beneden. Kleur en vorm naar analogie met de keuken: donkergrijs en één wand.

De kasten

‘t Ziet er veel imposanter uit dan het is: gewoon een muur van grijs. Met kasten net zoals in de keuken.

Behalve:

Inklappend

Tadam!

Een bed!

Nu nog de kasten vullen, de rest van het bureau legen, de keuken legen en weer opvullen met de inhoud van het achterhuis.

En dan het achterhuis vol zetten met Billy’s, de Billy’s vol zetten met de inhoud van wat in de keuken staat, en afwerken.

…maar dat zal allemaal na de living zijn, want daar komen vanaf ergens morgen of overmorgen ook allemaal kasten in. Witte, met bleke eik.

Ikea-perikelen

zondag 29 april 2012 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

We zijn gisteren met het hele gezin naar Ikea gegaan. Eerst gaan eten, en dan gaan kijken naar meubels die we in onze verbouwing zouden kunnen zetten. 

Natuurlijk dat we ook dromen van echte meubels, van die dingen die we dan ergens zouden vinden voor een appel en een ei, en die o-zo-prach-tig-mooi zouden passen in ons interieur — maar realistisch: ik zie het niet lukken. En Ikea is zo een groot gemak, en het is stukken goedkoper dan bijna overal elders. 

Enfin, toch voor wat we nu aan het zoeken zijn, te weten:

  • een stuk of vijftien boekenkasten,
  • een kleerkast,
  • en een lage kast om notities en cursussen en zo in te steken.

Vrijdag op een klein uurtje de winkel rondgelopen, en knopen doorgehakt voor boekenkasten (Billy, kleur: eik), de kleerkast (Pax, kleur: wit met blinkend pistache deuren), en de lage kast (Bestå, kleur: wit).

Vandaag, om geen aantoonbare reden (ik dacht dat het het idee van Sandra was, mijn broer stond het bij dat het de architect was, Sandra dacht dat het mijn idee was) zijn we nog eens naar Ikea gegaan, met het idee: we kopen gewoon al wat gerief. 

Ik denk dat de tijd in zo’n Ikea anders werkt dan in de rest van de wereld: zowel vrijdag als gisteren hebben we er zo’n drie uur rondgelopen, als mijn uurwerk mij niet bedrogen heeft. 

Euh maar dus, we waren op zoek naar meubelen. Billy, check. Wat geklooid met diepe en ondiepe kasten (diepe hebben geen bovenstuk, geen idee of de indiepe wel diep genoeg zijn voor mijn postuurkes), maar bon. We gaan beginnen met een stuk of vijf zes kasten, en dan zien wat we er mee kunnen doen. 

Pax: méér dan check. De kast, met drie deuren, een hangstuk, een ingebouwde ladekast, nog drie laden aan de andere kant: perfect, denken we, voor de ruimte. En het pistachegroen gaat, denken we, redelijk perfect passen met het groen van twee stoeltjes die ik van het stort gered heb:

Stoel

Voor de lage kast die tegen de andere muur moet komen, daar zijn we het minder eens over. Ik had in mijn hoofd (en op plan getekend) twee witte Malm-kasten: 160 cm breed, 48 cm diep en 78 cm hoog. Zes laden zonder handvaten, een glasplaat bovenaan:

Malm via my ideal home

En zo dus twee naast mekaar. Over bijna de volledige lengte van de muur. 

Sandra had een ander idee: twee Bestå-kasten van 120 cm breed, 40 cm diep, en 64 cm hoog. Met verlegbare planken binnenin en opendraaiende kastdeuren. Die eventueel uit te breiden zijn met nog eens twee kasten van 60 cm breed, om twee keer 180 cm te hebben. (Of drie keer 120, maar dan liggen er drie glasplaten in plaats van twee.)

De vraag is natuurlijk: waar gaan die kasten voor gebruikt worden? Kledij en dergelijk zou moeten in de kleerkast liggen, maar voor de rest zijn dit de enige opbergmeubels. Boeken zelf, dat kan in de bibliotheek een verdieping lager, maar cursussen, mappen, notities, muziekinstrumenten, turnzakken: dat zou hier allemaal in kunnen. 

Deuren met planken (Bestå) hebben het voordeel dat er grote ruimtes kunnen gemaakt worden om dingen recht te zetten, en minder grote hoogtes voor, euh, waar geen grote hoogte nodig is. Maar met minder dan 60 cm nuttig binnenhoogte, is er niet veel ruimte om te jongleren met legplankhoogtes. En op een plank in een lage kast: alles wat onderaan en vanachter ligt, dat is verloren. 

Een kast met laden (Malm) heeft het voordeel dat alle ruimte benut kan worden, en die Malm is ook wat dieper.

Maar het grote nadeel dat het een vaste indeling is: drie keer iets meer dan 20 cm hoogte. Dus alles wat A4 is of map, moet plat liggen. 

En ook met de breedtes is iets aan de hand. Twee Malms naast elkaar laten nog genoeg ruimte om aan één kant een stoel te zetten of aan twee kanten een lampachtig iets:

Achterhuis verdieping 20120417

Twee brede Bestå naast elkaar, dat is wat weinig, denk ik:

Achterhuis verdieping 20120417c

Maar drie brede of twee brede en twee smalle, dat gaat dan wel min of meer over de hele breedte:

Achterhuis verdieping 20120417b

Uuuuurgh. ‘t Gaat nog lastig worden. 

Aankopen

woensdag 24 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik had al meer dan een jaar een geldsom op mijn bankrekening staan, die te gebruiken was voor “dingen voor mijn rug”.

Verbouwingen, hadden we gedacht, of een zetel of zo, of een orthopedisch bed.

Ik koop dan misschien wel enorm graag dingen, maar het geld ook echt uitgeven, dàt doe ik niet graag. En dus bleef dat geld maar staan, want enorm dringend noodzakelijk was het ook niet: de trekzetel werkte nog, het bed was niet kapot, en mits over en weer gaan in het midden van de nacht, lukte het allemaal wel om de nacht door te komen.

Helaas: onlangs heeft mijn trekzetel de geest gegeven, en parallel daarmee heb ik de laatste tijd echt meer en meer pijn aan mijn rug.

En dus hebben we onlangs van ons hart een steen gemaakt en een nieuwe trekzetel gekocht.

Deze, maar dan in rood (“tabasco”) leer, en met een luchtpompje in de lendenen voor extra steun, en een bijzettafeltje, en een voet in geborsteld aluminium:

De nieuwe trekzetel

Wij dus naar de winkel zaterdag. Sandra was presentabel, maar mijn broer en ik waren alletwee in luizige modus—ik bijvoorbeeld met mijn verslaten lange zwarte mantel en mijn grijze “I’m not handicapped, I’m just lazy” t-shirt aan. En daarnaast liepen we daar ook met onze vier kinderen in marginale armoezaaiermodus, met snotneuzen en zo.

Ik ga niet zeggen dat de verkopers ons niet graag zagen komen, maar ik had toch de indruk dat ze niet over grond rolden van contentement. Sjieke winkel, dure scandinavische meubels, afschrikkingseffect en zo.

Enfin, ik houd daar een verkoper tegen, en ik zeg dat ik graag een stoel zou willen kopen.

– Ah, zo’n kniestoeltje misschien?

…en we zijn al helemaal op weg naar de El Relatively Cheapo-afdeling, waar zo van die Stokke-scharminkels staan.

– Neenee, ik had eerder gedacht aan zo’n stoel van Hjellegjerde, een Contura 20.10 in Tabasco leer, met rechtopstaande hoofdsteun, en een bijzettafeltje.

Ik kan mij vergissen, want het was eigenlijk al een vriendelijke verkoper om mee te beginnen, maar ik had de indruk dat hij ineens nog een fractie vriendelijker werd.

Enfin, zetel gekocht—meteen met één aankoop al recht op de GKK, de Grote Klant Korting. Ik denk dat mijn broer had laten vallen dat ik problemen met mijn rug had, en die verkoper zegt langs zijn neus weg dat als ik ooit nog een bed zou kopen, dat ik dan eens zou moeten kijken naar de bedden die er staan, dààr, kijk maar.

Wij daar naartoe, kort overlegd, en dan op zoek naar nog een verkoper:

– Meneer, ik zou graag zo twee bedden met afstandsbediening kopen.

Het was een andere verkoper, en ik denk dat hij me niet goed begrepen had: hij deed zo’n wegwerpbeweging van “een momentje”. Ook hier vrees ik dat onze luizigheid ons wel eens parten zou kunnen gespeeld hebben. Wij in een zetel gaan zitten, een minuutje of tien wachten tot de meneer terug was.

En dan herhaald: dat ik graag twee exemplaren had gekocht van dat bed, dàt daar, jazeker, het duurste bed dat ze in de hele winkel staan hadden.

Opnieuw een nauwelijks merkbare “o, zó zit het!”, en tegen dan kwam de eerste verkoper langs: of hij ons niet verder kon helpen, want hij “kende ons”. Neenee, zei de tweede verkoper, hij kende meneer ook—en dat was niet eens gelogen: hij had ons vorige week geholpen.

Enfin, we zijn dus ook een bed rijker. Met matras en alles, en met een afstandsbediening en zo. Een bed dat uiteindelijk in identiek dezelfde positie als een trekzetel te krijgen is, zodat ik hopelijk binnen een aantal weken gewoon in de slaapkamer kan blijven als mijn rug mij ‘s nachts parten speelt.

En we zijn een bed, een trekzetel en een kookvuur rijker, maar de bankrekening staat helemaal plat.

Ach ja. So it goes.

Trekzetel, preciseringen

dinsdag 16 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

De nieuwe trekzetel is geen Belgisch design, maar wel iets Noors.

De nieuwe trekzetel

De ontwerper is Svein Asbjørnsen, de naam van het beestje is volgens de enen Modi Contura 20.00 en volgens de anderen gewoon Contura 2000, en het ding zit in de Fjord-collectie van Hjellegjerde.

Fabrikant (Hjellegjerde dus) en materiaal (roodachtig leder, zoals hierboven) liggen al vast. Dat er een tafeltje op de zijkant komt, ligt ook vast:

Tafeltje

Alsook dat het niet het model wordt met de helemaal platte hoofdsteun:

Steun02

…maar wel een model met een hoofdsteun met rechtopzetbare zijkant:

Stein01

Het enige discussiepunt is nog of het een strak model 2000 wordt dan wel een minder strak maar (misschien) comfortabeler model 2010.

En hoeveel het kost? Veel. Een dik maandloon, pakweg. Maar het is dan ook de plaats waar ik zo ongeveer 90% van mijn wakende uren thuis in doorbreng.

Geschreven al luisterend naar: hooverphonic – No More Sweet Music CD2 – wake up (remixed by alex calli

Trekzetel

maandag 15 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Voilà zie, de kogel is door de kerk. De nieuwe trekzetel is uitgekozen.

Op dit ogenblik heb ik een jaren-stillekes tweede– of derdehandse La-Z-Boy in blauwe fluweelachtige stof:

Eén optie was om een gelijkaardig model te kopen, misschien gemotoriseerd:

Niet de nieuwe trekzetel

…maar die dingen zijn hondslelijk, en lomp, en ze zitten vol met mechaniek die kapot kan gaan.

En had ik al gezegd dat ze lelijk zijn?

Enfin, ‘t is dus een ander model geworden. In rechtstaande toestand:

De nieuwe trekzetel

…en in neerliggende toestand:

De nieuwe trekzetel

In alle geval wordt het hetzelfde materiaal en dezelfde kleur als hierboven, maar ik ben er nog niet helemaal uit of het het model zonder armleuningen wordt, of dat mét:

De nieuwe trekzetel

Ik ga er nog een beetje in gaan liggen denk ik voor ik de knoop doorhak.

Maar in ieder geval wordt het een model met een opblaasbare lendensteun en een tafeltje opzij.

Gratis meubels

woensdag 25 januari 2006 in Werk. Permanente link | 5 reacties

Onze bibliotheek op het werk heeft de 60 en 70 behoorlijk actief meegemaakt, en vandaag stonden een aantal relieken op de gang. Klaar voor het groot vuil, of voor wie ze wou meenemen.

De stapelstoelen waren me toch wat té versleten—al zouden ze ongetwijfeld in het juist decor prachtig zijn, warts and all:

Oude stapelstoelen

…maar naast de groene stoeltjes die ik vanmorgen al had meegenomen, heb ik er toch ook twee van deze bijgeschoeberd:

Nog een stoeltje

Het zijn de details die het ‘m doen: pakweg die pootjes!

Mijn nieuw stoeltje

Enfin, en nu nog plaats vinden thuis, en ervoor zorgen dat we eens met de auto tot hier komen om te verhuizen.

Geschreven al luisterend naar: Astor Piazzolla – The Vienna Concert – Adios Nonino

werkmeubels

Stoelen

woensdag 25 januari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ho-ho-ho!

Dear Colleagues,

at the entrance of [ons werk] there are 30 old grey-green chairs. If you can make good use of them, please feel free to take them—free of charge—home. For further information please contact Jean-Paul.

Renée

Dat moeten ze mij geen twee keer zeggen natuurlijk. Zo’n twintig seconden na de mail van Renée stond ik twee verdiepingen lager het materiaal te monsteren.

Er staat inderdaad een hele stapel grijsgroene stoelen, van die jaren 70–achtige stapelmodellen, maar ze zijn echt wel heel erg zwaar beschadigd aan de zijkant. Mijn buit:

Stoel

Twee mooie groene stoeltjes. Eentje heeft wat waterschadevlekken op de zitting, maar geen mens die daarover valt.

Geschreven al luisterend naar: David Bowie – Best 2 – Cat People (Putting Out Fire)

werkmeubels

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338