De kinderen

Alles kan altijd erger, maar dan ziet een mens deze rondlopen, vannmiddag bij mijn ouders in de living:

Jan in de living

Louis in de living

Zelie in de living 3

…en dan bedenkt een mens: er is er van onze hand nog zo één op komst.

I’ve done my bit for the world.

Ik zou er nog zo lang mogelijk zo min of meer goed mogelijk bij willen blijven, bij de kinderen. Maar het kàn nu eigenlijk al niet meer stuk.

Jan komt tegenwoordig in mijn armen gevlogen als hij mij ziet, en ik vind dat van een aan het ongelooflijk grenzende hartverwarmendheid.

En gulder nu!

Doe mee met de conversatie

4 reacties

  1. Ge moest Jan zijn gezichtje dan zien toen ik hem gisteren uit de auto haalde en zei “papa is daar ook”: zóóó content. Hij kon niet rap genoeg uit de auto en naar binnen 🙂

Laat een reactie achter

Zeg uw gedacht

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.