Het mag stilaan vakantie zijn.

Alle mededogen en begrip van de wereld voor vanalles en iedereen, maar er zijn grenzen. Soms is het om moedeloos en depressief van te worden, situaties waar ge niets aan kunt doen.

Ik heb vannacht tenandere gedroomd dat ik naar een klerenwinkel ging die tweedehands design kleren verkocht en dat ik een paarsachtig Yves Saint Laurentkostuum aan het passen was en dat de vest mij wel ging en dat ik er dan een lange roze kokerrok onder aandeed en dat ik dat eigenlijk wel zag zitten.

Deze namiddag is mijn nieuwe mantel toegekomen, het had daar wellicht mee te maken.

Maar dus aftellen voor vakantie. Serieus.