Het doet onnoemelijk veel deugd om weer thuis te zijn: kinderen en katten weer zien, goeie stoel, drie grote schermen, en vooral: koude drank zoveel ik maar wil met ijsblokken en al!!!

We zijn gisteren nog naar een Hawaii-achtig retaurant geweest, Moku. Zeer degelijk eten, zeer degelijke cocktails.

En dan was het valies inpakken — nog een geluk dat mijn rugzak niet stampvol zat, want er moest extra gerief en een extra paar schoenen terug.

Vanmorgen zijn we te vroeg opgestaan, want na het ontbijt was het maar een paar minuten naar de metro en dan een kwartier of zo naar de vlieghaven, en waren we daar gelijk drie of meer uur te vroeg. Waar ze in Charleroi een mail stuurden om te zeggen dat we zeker drie uur op voorhand moesten komen, was het tussen aankondigen van gate en inschepen in Newcastle maar gelijk een minuut of tien of zo.

En ja, we hebben dan nog bijna een uur staan wachten op de waterspuiten om het ijs van de vleugels van het vliegtuig te spuiten, en de plaats op de vlieger was écht niet genoeg en ik had helemaal kramp, maar het was het waard om weer thuis te zijn.

(Zie de GPS hierboven: we zijn door het water gereden denkt hij, wegens brug die er nog niet in zat!)