Op reis gaan zonder verplichtingen of verwachtingen is ook: de laatste volle dag ergens zijn gewoon niets doen. We zijn tot laat in onze nest blijven liggen, hebben beneden in het hotel ontbijt gedaan, zijn weer in ons bed gaan liggen lezen en doen, en dan rond een uur of half elf, elf de stad ingegaan om winkels te gaan kijken.

Ik heb mijzelf ingehouden en géén brol gekocht, ook geen vest of mantel zelfs al had ik er goesting in. (Het is beperkt gebleven tot een nieuw paar Dr. Martens gisteren en een Black Sabbath-t-shirt vandaag.) Wél duuzd paar kousen gekocht voor de kinders (en drie paar voor mij) — ik heb Sandra laten betalen met mijn rekening want ik wilde niet weten hoeveel geld dat ons gekost heeft.

En dat was het dan zowat, voor vandaag. Het oude shopping center gedaan, ’t is te zeggen de overdekte markt, en dan het nieuwe shopping center, een mastodont van een mall die gelijk kilometers lang is.

Contrast wel. Oud:

En redelijk zielloos nieuw:

(Bijna geen foto’s getrokken, want het zag er, gang na gang, eigenlijk precies hetzelfde uit als een willekeurig mall in een willekeurige andere stad: fast food die doet alsof het upmarket is, Sephora, M&S, John Smith, klerenwinkels gelijk elders, schoenenwinkels, gadget- en speelgoedwinkels. Het meest opvallende vond ik nog at het zo uitgestrekt is en dat het zo veel huizenblokken heeft opgeslorpt zonder ze volledig af te breken, dat er voortdurend rare niveauverschillen zijn. (Dat, en dat er in de Applewinkel gelijk twee keer meer bedienders waren dan klanten.)

Afijn. In de lokale Tesco’s een nieuwe voorraad roze Lucozade gekocht voor vannamiddag en vannacht, een doos Yorkshire Gold voor thuis, en voilà. Vanavond nog iets eten, morgen vroeg opstaan en de metro naar de vlieghaven, en voor we het weten zijn we weer thuis.

Een aangename stad, Newcastle. Ik voel mij thuis in steden als dit, waar de geschiedenis en het lelijke nieuwe en het ook wel mooie nieuwe naast mekaar leven. In het geval van Newcastle specifiek: naast en op en over mekaar, want er is hier zoveel niveauverschil dat er hele wijken onder enorme bruggen liggen, en dat er middeleeuwse kerken in het midden van eeuwen architectuur verscholen liggen:

En waar ge ook kijkt, het is allemaal divers en anders en niet-uniform. Heerlijk.