Dingen die ik niet had verwacht, en die dan ineens toch blijken te kunnen. Dingen die helemaal vast zaten, die dan ineens niet meer vast blijken te zitten. Rollen die niet helemaal goed ingevuld waren, die dan alsnog anders gaan ingevuld worden.

Ik ben meestal tegelijkertijd nogal gelaten in de zin van “het is wat het is”, terwijl ik in mijn hoofd tegen de muur bonk van frustratie, terwijl ik eigenlijk ook tegelijkertijd “hey, ’t is bijna weekend” zeg vanaf maandagmiddag, terwijl ik ook tienduizend ideeën heb om dingen anders en beter te doen, terwijl ik tegelijk zó hard fuck it denk, terwijl ik zelfs in het midden van de nacht plannen smeed terwijl ik er ook geen halve minuut van wakker lig — maar kijk, ik was enorm aangenaam verrast.

Ik heb goed nieuws gekregen, en ik heb goed nieuws kunnen geven. Dat maakte me helemaal blij, hoezee!