Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

  • Echinacea

    Ik had geschreven, deze ochtend vroeg:

    Echinacea: het is niet alleen “niet bewezen dat het werkt”, maar nu ook bewezen dat het niet werkt. Zie ook alhier voor korter.

    Drie keer raden of dat iets zal uithalen, en of er mensen gaan overtuigd worden?

    En dan dacht ik plots: so bloody what, als mensen blijven kwakzalverij doen? Misschien moet ik mij wat minder opwinden in 2011, zou dat niet iets zijn?

    Het was gelukkig maar een zeer tijdelijk moment van zwakte. Ik heb mij vandaag al zo nijdig gemaakt, dat het niet meer proper is. Op iemand die ik al geen zeven jaar meer gesproken heb. Op de regie van Côté cuisine, het kookprogramma met Eric Roux op Njam (zet-dat-kookvuur-niet-tegen-de-muur-gulder-kiekens). Op onrechtvaardigheid in de wereld in het algemeen en in mijn buurt in het specifiek. En op dingen, en dingen, en dingen.

    Verontwaardiging is goed, denk ik.

    ⁂

  • links for 2010-12-28

    ⁂

  • Lang lang geleden

    Ik heb de afgelopen jaren nog wel meer geprogrammeerd, maar dat was dan altijd in kleine dingen.

    De laatste tijd zit ik zo’n beetje prutsen in een toepassing die vele jaren vele ontwikkelaars oud is. Iets met version control en release notes en een eigen bugtracking- en supportsysteem, en met gebruikers die het gebruiken en dat er echte dingen mee gedaan worden in het wild, en dat er geld en watnog in het spel is.

    Spannend, en ook wel: wijs, eigenlijk.

    Zo weten, bijvoorbeeld, dat een verandering van al was het maar één woord ergens in de interface altijd wel door iemand zal opgemerkt worden, en dat er dus best over nagedacht wordt.

    En dat was dus al lang lang geleden.

    Niet het werken op iets dat door veel man gezien zal worden — mijn laatste werk bij Namahn was de verzamelde websites van Sony in heel Europa, dus op dat vlak viel het wel mee — maar wel het feit dat ik er zelf rechtstreeks aan kan programmeren, en niet via allerlei tussenschakels.

    Het is niet dat ik het enorm gemist heb, zelf in de code zitten: uiteindelijk vind ik dat meestal eventjes leutig, juist lang genoeg om een probleem op te lossen. Of juist lang genoeg om te weten hoe een probleem zou moeten opgelost worden, of zou kunnen opgelost worden. Nee, ik ben niet zo’n fan van het dan ook nog eens 100% af te moeten werken — dat met die laatste 10% die 90% van de tijd innemen en zo.

    Wat ik daarentegen wel enorm gemist heb, en dus wel degelijk enorm erg hard, is de mogelijkheid om dingen meteen te veranderen.

    Staat er ergens een woord verkeerd of een punt teveel of te weinig: hopla de ApplicationResources in, verbeteren, en klaar. Vind ik dat een serverfout properder zou gecommuniceerd mogen worden: een-twee-drie een meer vriendelijke pagina maken. Zou er dan toch nog wat technische informatie bij mogen staan: done! Doet de interface iets inconsistent: checkout, wijzig, build, test, commit, klaar.

    Natuurlijk wel dat het in overleg gebeurt als het nodig is en alles, maar toch.

    Contrasteer dat met als consultant ergens zitten en –hoogstens!– suggesties kunnen doen, of wireframes maken, of een rapport schrijven, en dat dat op het einde van een (deel van een) project door te mogen geven aan iemand anders die het later misschien doorgeeft aan iemand die het misschien aan iemand doorgeeft die iemand bij IT kent. En waar je dan niets meer van hoort.

    Hé hé.

    ⁂

  • links for 2010-12-27

    • Notes on the Tongeren Lead Bar
      Es ist falsch die Varusschlacht als historischen Wendepunkt aufzufassen, wie dies geschichtswissenschaftlich Unkundige gerade in diesen Tagen wiederholt propagieren,
      (tags: rome history)

    ⁂

  • IT WALKS!

    Ik ging iets zeggen met Mein Führer, I can valk!, maar uiteindelijk is het te schoon om ermee te lachen: Jaimie’s Giant Robot Project spin/robot/dink is getest, en het werkt!

    ’t Is al een tijd dat ik het volg, en die mens zijn enthousiasme is aanstekelijk. Om niet te spreken van zijn uithoudingsvermogen en zijn intelligentie en zijn alleskunnen.

    Meer op zijn website, en op Reddit (hier en ook hier).

    ⁂

  • links for 2010-12-26

    ⁂

  • Vroeg dag

    Ik ga maar eens vroeg in bed, denk ik. Morgen werkdag en al — die kerstavond-op-een-vrijdag is toch al met al een rare bedoening.

    Ik heb verdorie de indruk dat het tegelijk vakantie en nog maar zaterdag en alweer vrijdag is.

    ⁂

  • links for 2010-12-25

    • The Career of Pertinax
      It is not a terribly shocking improvement of our knowledge of the past, but it is interesting that all this can be deduced from one, exceptionally damaged inscription.
      (tags: history rome)

    ⁂

  • ’t Is vakantie voor iets

    ’t Was half in mineur, gisteren, het kerstfeest van de zus van Sandra: Sandra zelf was ziek. En vandaag ook. Gisteren de have avond in de zetel doorgebracht, vandaag bijna de hele dag in bed: leve de vakantie!

    Wel vreemd hoe weinig kerstdag nog betekent, eigenlijk: we hebben zo ongeveer alles gemist van wat er van officiële festiviteiten zou kunnen zijn. Zelfs geen nieuws gezien!

    Het enige dat er nog overblijft is The Sound of Music. Waar we nu met twee naar zitten te kijken, Zelie en ik. Anders zou ze al uren in bed moeten zitten, maar hey: ’t is vakantie voor iets.

    ⁂

  • links for 2010-12-24

    • A Full and Proper Kit : An introduction to the gear of astro-photography
      This paper is a discussion of hardware, software, methods and actions that a newcomer might finduseful. It is not meant to be an in-depth discussion of all forms of astro-photography; that would takemany books and more knowledge than I have available. But I hope that my descriptions and graphicswill help a newcomer to the art understand a bit more what is involved in this wonderful pastime.
    • Flickr: Zen Magnets Gallery
      This is a photography group as much as it is a Zen magnet group.

    ⁂

  • It’s magic

    Ja, lach maar al.

    Ik blijf het allemaal magisch vinden, als het werkt, die computers. Er bleek een IP-conflict te zijn tussen het netwerk hier lokaal en het netwerk op het werk.

    En dus heb ik mijn lokale IP-adressen allemaal veranderd. Van 192.168.1.0 naar 10.0.0.0. De router op 10.0.0.1 zetten, en dan nog eens op de twee andere draadloze dozen zeggen dat zij respectievelijk 10.0.0.2 en 10.0.0.3 zijn, en dat ze hun DNS en watnog van 10.0.0.1 moeten betrekken.

    Enfin, dus wel eerst die twee andere dozen en dan de router: wij een eerste poging had ik de router al veranderd en kon ik natuurlijk niet meer aan die andere dozen met hun vast IP.

    Maar het werkt. Zonder draden te moeten uittrekken of machines te moeten fysiek gaan bepotelen. En nu kan ik gewoon op de computers op het werk van bij mij thuis.

    Magisch, zeg ik u.

    ⁂

  • Roma Basta!

    Aanrader: Roma Basta!, de documentaire reeks van Luk Dewulf die op AVS uitgezonden werd in de week van 18 september. Hij haalde er woensdag de Interculturele Persprijs 2010 mee, een prijs die het Minderhedenforum uitreikt aan journalisten die de multiculturele samenleving op een indringende manier in de kijker zetten.

    (deel één hierboven, zie ook deel twee, drie, vier, vijf)

    (zie ook artikel op Gentblogt)

    De jury prees de inzet en het lef van Dewulf. Katleen De Ridder: “Met deze actuele reportages over de Roma levert Dewulf een reeks gedocumenteerde en toegankelijke portretten af.” Dewulf haalde het in zijn categorie van een Panorama-reportage en nog van het Radio 1-programma Peeters en Pichal.

    Eta woont drie jaar in België. Ze heeft werk en zou het niet anders willen. Haar kinderen gaan naar school, en ze doen het allemaal uitstekend.

    Irena is ook sinds drie jaar in België, maar dan illegaal niet illegaal wegens EU-burger, maar zeker in minder goede omstandigheden dan Eta. Ze woont in een kraakpand in de Brugse Poort met haar dertien kinderen in de miserie, maar het is hier toch nog beter dan waar ze vandaan komt: hier is het tenminste niet nodig om in de vuilbakken naar voedsel te zoeken voor uw kinderen.

    Luk Dewulf spreekt met de mensen in Gent en trekt ook naar Slovakije. Daar kwam tussen 1998 en 2001 uit Košice een tweede grote migratiegolf van Roma naar Gent vandaan: ze worden er in een ghetto van afbrokkelende appartementsgebouwen gestoken, in een soort vicieuze cirkel van discriminatie-geen werk-geen geld.

    Ze krijgen er bijvoorbeeld maar twee uur per dag water. De burgemeester van Košice, toch de tweede grootste stad van Slovakije, steekt het erop dat de Roma zich weigeren aan te passen, dat ze zelf hun appartementen verwaarlozen, en weigeren hun rekeningen te betalen. En vandaar dat hun water afgesloten wordt.

    De burgemeester van KoÅ¡ice ziet natuurlijk ook wel dat er problemen zijn: hij constateert dat ze eigenlijk verkeerd bezig zijn, dat ze allerlei maatregelen uitvaardigen en dan twee jaar later pas beseffen dat het niets uithaalt. En de bron van veel van de problemen is dat ze sinds het einde van het communisme constitutioneel gediscrimineerd worden: “als ik blank was, zou ik wel een job vinden,” zegt ene Peter.

    Tom Balthazar, schepen van Wonen in Gent, wil duidelijk maken dat het niet zo is dat iedereen zomaar geld krijgt in Gent. Er zijn voorwaarden aan gekoppeld, en zeker wat de kinderen betreft: die moeten bijvoorbeeld echt wel regelmatig naar school gaan. En wat hem betreft, zou de overheid in de Landen Van Herkomst veel meer moeten (proberen) doen aan bijvoorbeeld die discriminatie: hij zou er geen probleem van maken om allerlei Europese steun ook te koppelen aan kansen- en discriminatiebeleid.

    De Europese Unie probeert landen wel te begeleiden bij het kansen geven: Dewulf bezoekt ook een gemeenschapscentrum in Slovakije dat nu betaald wordt door de EU, en dat geleidelijk overgenomen zou moeten worden door de lokale overheden. Helaas: de burgemeester van het dorp kan geen twee van de zes mensen van dat centrum betalen, en dus zullen voord de EU de regels niet meer in orde zijn, en dus dreigt de EU alle steun weg te halen.

    De reportage werd uitgezonden in september. Voor zover ik weet, is het buurthuis op 1 oktober gesloten. Ik leerde er ondertussen ook dat er begot Roma zijn die na eeuwen in de Balkan leven enkel Romani spreken en pakweg geen Slovaaks, en dat die dus zelfs geen doktersbriefje kunnen lezen: er zitten in dat ene dorp nu dus misschien ook een hele resem Roma die in de administratieve problemen dreigen te raken.

    Het zijn erge zaken.

    Voor families als die van Eta ziet het er goed uit. Zij werden naar België geholpen door Freddy De Braeckeleir, die het op een bijzonder correcte manier doet. Hij liet de familie gespreid over tien jaar overkomen, zorgde ervoor dat ze om te beginnen een huis hadden om in te wonen, verplichtte ze allemaal Nederlands te leren, een job te hebben (er zijn elke dag duizenden jobs te vinden) en een eigen huis te zoeken. Dan komt het wél in orde, natuurlijk.

    En dan is het echt wel heel goed wonen in Gent. Stefan en Denisa zaten in Gent, spraken Nederlands en zo, maar zijn toch naar Slovakije teruggekeerd. En daar zaten ze meteen weer in de problemen. Geen werk te vinden, geen uitkering te krijgen, en hopla: vijf maanden zwanger en als het goed gaat, eten ze drie keer per week. Het interview werd opgenomen in augustus, en in september zaten ze weer in Gent. Is dat te begrijpen? Natuurlijk is dat te begrijpen.

    Een fijne reportage. Eén detail: ik miste misschien een kritische noot. Ik heb alleen sympathieke mensen gezien. Ik had ook graag de slechteriken gezien, de profiteurs, de (Turkse of andere) koppelbazen, de mensen die het systeem uitmelken, de reden waarom ze blijkbaar in KoÅ¡ice liever hun vuilnis uit de venster gooien dan in de vuilbak, zelfs al is er twee keer per week een vuilnisophaling.

    Een compleet genuanceerd betoog is natuurlijk niet mogelijk in vijf reportages van vijf minuten, en ik ben alvast blij dat Roma Basta! er is om naast de bijna uniform negatieve protretten van de Roma te plaatsen in andere documentaires.

    ⁂

  • links for 2010-12-23

    ⁂

  • Software op de macintosh

    ’t Is ondertussen al een paar maand dat ik bijna fulltime op een Mac werk als ik in de trekzetel zit of op het werk: tijd voor een stand van zaken van de dingen die ik geïnstalleerd heb staan.

    Om te beginnen: ik heb, even kijken, Mac OS X 10.6.5 draaien. Het heeft ook een schuilnaam, maar ik ben te leeg om te gaan kijken wat het precies is. De volgende zou dacht ik Max OS Leeuw gaan heten, ik denk dat deze Mac OS tiegerkatjen is. Of Mac OS sneeuwtieger. Of zo. Niet dat dat zo enorm veel uitmaakt, vermoed ik.

    Ik heb nog altijd een grove hekel aan Finder, en ik ben nog altijd vol heimwee naar Directory Opus: al wie dat ooit ernstig gebruikt heeft, kan bijna niet meer zonder.

    Afijn. Om toch een beetje een overzicht te houden, heb ik TotalFinder staan: zorgt voor tabs in Finder, en ook bijvoorbeeld Dual Tabs, waarbij ik links één directory en rechts een andere kan hebben staan.

    In combinatie met Transmit, dat me een FTP- of S3-site kan doen mounten als een drive, zorgt dat voor een zeer (zeer) ruwe benadering van toch één ding dat Directory Opus doet: transparant copiëren en moven over en weer met FTP-sites en netwerk shares en locale directories en watnog.

    Om de ramp op poten die het dock is een beetje beter te maken, en toch tenminste de basisfeatures van Windows 7 over te nemen, gebruik ik Hyperdock. Nu nog gratis wegens in beta, maar ik denk wel dat ik ervoor betaal eens het uit beta komt.

    Screen shot 2010-12-23 at 23.07.41.png

    Geeft previews van alle vensters van een applicatie, en doet een maximize als ik een venster naar de bovenkant van het venster sleep, een maximize naar de helft van het scherm als ik een venster naar de zijkant van de monitor sleep. Good stuff.

    Ik had ook nog Divvy staan, waarmee vensters op arbitraire groottes kunnen gezet worden. Handig, maar dan vooral op grote en/of verschillende schermen.

    Caffeine is een klein handig dingetje om tijdelijk zeker niet in screensavermodus te gaan.

    Spotlight vrat mijn CPU op; ik gebruik nog altijd Quicksilver om programma’s te starten en voor kleine automatisatie.

    Ik gebruik iTerm 2 als terminal. Klein, handig, doet al wat ik ervan vraag en meer (een degelijke paste history bijvoorbeeld, of een erg leutige rewind/replay feature, handig voor dingen die ooit eens op het scherm stonden maar nu niet meer).

    Blogposten schrijf ik nog altijd met Ecto. Al is het in vergelijking met Windows Live Writer echt wel een gelobotomiseerde zwakzinnige. En al is het écht wel een slechte editor. Die bijvoorbeeld voortdurend vieze codes tussenvoegt bij zelfs een gewone copy-paste van tekst in de editor zelf.

    Instant messaging en chat en IRC en zo: Adium. Ik ben niet zot van al die dingen, maar ik vermoed dat het niet veel pijnloze kan dan met Adium.

    Evernote gebruik ik ook nog, voor notities en zo, maar toch niet overdreven veel. Ik schrijft het meest in TextMate. Old skool, vermoed ik, maar hey, het doet wat het moet doen. De Subversion bundle doet basisoperaties, ik duw er Ant mee in gang om builds te doen, en als er html moet gedaan worden, heb ik de Zen Coding bundle.

    Voor svn ben ik de laatste tijd echt wel content van Cornerstone (zelfs al krijg ik er nog elke dag koude rillingen van omdat ik moet denken aan deze Cornerstone). ’t Ziet er proper uit, het werkt gemakkelijk, diffs en logs en watnog doen wat een mens ervan verwacht. Nee, ’t is niet zo gemakkelijk als Tortoise.

    Ik gebruik vooral VLC om films mee te bekijken. Ik zeg mezelf altijd dat ik meer zou moeten Plex gebruiken, maar het werkt nog te traag naar mijn goesting. Het heeft er wellicht ook wel mee te maken dat mijn media aan de andere kant van de koer op een USB-harddisk staan, en dat ik een redelijk trage computer heb.

    Ik ontinstalleer dingen met AppZapper. Mijn e-boeken zitten in Calibre, ik lees comics met Simple Comic, Disk Inventory X toont mij waar ik mijn chronisch volle harddisk mee gevuld heb.

    Foto’s doe ik nog altijd in Lightroom en panorama’s met PTGui Pro.

    Wireframes en schema’s allerhande doe ik met Omnigraffle. ’t Is een beetje aanpassen voor wie Visio of Axure gewend is, maar in al zijn eenvoud is het een proper programma.

    ScreenFlow is een erg degelijk programma voor screencasts; samen met Mouseposé is het echt kinderspel om een proper uitziende demo of tutorial te maken.

    Keynote voor presentaties, wegens geen Powerpoint. Keynote is géén Powerpoint helaas, maar bon. It does the job, I suppose.

    En Chrome als hoofdbrowser, zelfs al vreet hij geheugen en doet Flash schrikkelijk vieze dingen. Met Firefox en Safari en Opera als bijbrowsers als er iets niet werkt in Chrome of er moet iets getest worden.

    Ik vermoed dat ik nog wel wat dingen vergeten ben, maar dat is het zowat, wat ik dag in dag uit gebruik op mijn computer.

    Ah ja: en Minecraft ook, natuurlijk.

    Ik ben eens benieuwd wat er zal veranderd zijn tussen nu en eind volgend jaar.

    ⁂

  • In gevolge van ziekte. Of zwangerschap, in dit geval

    Ik ben helemaal vóór communicatie in het tijdperk van YouTube.

    En, leve België! In het Frans is er ook een versie!

    Het zit er niet eens zo hard naast hoor: als beide heren wat meer in de camera zouden kijken zou het al tien keer beter zijn.

    Ik vermoed dat het helaas bij een eenmalig iets blijft — bedrijfscommunicatie heeft dat soms wel eens, de ziekte van één keer en we houden ermee op. Dit dateert al van begin september 2010: ik hoop tegen beter weten in ieder geval dat ze het blijven doen, daar bij Partena HR.

    Dat we de presentatoren zien evolueren, van hun allereerste onwennige voetstappen op het interweb tot gerodeerde presentatoren, die er op den duur een talkshow van maken en mensen uitnodigen, en discussies doen en vragen behandelen en watnog.

    Ik ben er redelijk van overtuigd dat de vier mensen in deze clipjes echt wel mensen zijn die hun vak kennen: anders hadden ze wel modellen genomen, denk ik, of acteurs. En dus moet het er wel inzitten, dat ze na een filmpje of twee, drie (vijf, zes, tien) helemaal loskomen.

    Doén, Partena! Volhouden!

    ⁂