• Del.icio.us op 27 oktober 2009

  • Die keer met de kapotte WordPress

    Er was eens… een WordPress die zo gehacked was als hij groot was.

    En toen was er gedoe met exportfile die bleken ettelijke jaren spam te bevatten, ettelijke tienduizenden commentaren, en die daardoor eigenlijk helemaal niet gelukt was.

    En toen was er een poging om via phpmysql de spam uit de commentstabel te verwijderen, waarop phpmysql prompt tilt sloeg.

    En toen was het proberen op de server zelf:

    mysql> delete from wp_comments where comment_approved=’spam’;
    Query OK, 0 rows affected (32 min 10.42 sec)

    Meer dan een half uur aan één sql query, jawel. En 0 rows affected.

    Tijd voor plan, euh, F ondertussen.

  • Del.icio.us op 26 oktober 2009

  • Kies uw godsdienst!

    Religion-Flowchart_1

    [via]

  • I say, you’re a bally nincompoop

    Mr. B The Gentleman Rhymer geeft een les in hip hop:

    Quite.

    En als het over Engeland en grappig gaat: het was al veel te lang geleden dat ik nog eens aan Les Dawson zaliger gedacht had.

    Ik heb hem ontdekt, zoals vermoed ik bijzonder veel mensen, toen BBC op de kabel kwam en hij Blankety Blank presenteerde, de quizshow met de slechtste prijzen ooit.

    Geniaal. En als hij muziek deed, was het ook altijd prsij — een mens moet serieus goed zijn om zo slecht te zijn, denk ik dan:

    Iets meer over de man achter de man in Les Dawson’s Favourite Things: een, twee, drie.

  • Kindle, eerste indruk (deel twee)

    Amazon heeft lessen geleerd van de beste, als het op Out of the Box Experience aankomt, dat was mijn allereerste gedachte toen ik de doos van mijn Kindle kreeg.

    Maar als ik de doos van de Kindle vergelijk met die van de iPhone, kan het contrast niet groter zijn.

    De doos van de iPhone schreeuwt superioriteit uit. “Kijk eens hoe ongelooflijk awesome ik ben,” zegt ze. En ook wel “Kijk eens hoeveel geld ik gekost heb.”

    De Kindle zegt “ik ben vriendelijk, zowel voor mens als voor milieu”, zo op het eerste gezicht. Alles is ingepakt in ruw, onafgewerkt, warm, zwartwitbedrukt karton, as opposed to het matglanzende vierkleurenbedrukte van de iPhone, waar dan ook nog eens plastiek in zit.

    Kindle

    Het toestel zelf heeft een scherm met electronisch papier, dat enkel electriciteit gebruikt als er van afbeelding moet gewisseld worden — dat wil zeggen dat het mogelijk was om er een boodschap op te zetten die zei wat er moest gebeuren:

    Kindle

    …en daar is het dat ik een beetje in de soep gedraaid ben. De boodschap zegt zeer duidelijk dat de kabel in het stopcontact moet, maar er zat alleen een UK-stekker bij. Ondertussen heb ik al een adaptor, maar bon. Ik heb hem niet in het stopcontact gestoken maar in mijn computer, en dat heeft de batterij niet opgeladen, met als gevolg dat mijn eerste dag Kindle niet zo’n goeie dag was.

    …maar bon. Toen was alles nog koek en ei, bij het uitpakken.

    Het toestel zelf voelt prettig aan: niet te groot, niet te klein. Mat wit plastiek, dat stevig aanvoelt, niet te zwaar en zeker niet te licht: ongeveer het gewicht van kleine hardcover. Het scherm is verrassend veel stabieler en de letters van verrassend veel betere kwaliteit dan ik verwacht had.

    De Kindle start op met een scherm dat meteen de toon zet:

    Kindle

    Daarna is er een verwelkomingsboodschap van Jeff Bezos, en het is echt wel ongelooflijk hoe goed die Kindle leest in open lucht, en nog meer als er zon op zit:

    Kindle

    Next up: een handleiding, en dan een uitnodiging om naar de winkel te gaan.

    Jammer, vind ik, dat er geen voorbeeldbibliotheek bij zit. Ik weet wel dat het moeilijk is om voor iedereen goed te doen als ze dat zouden doen, maar toch: een paar klassiekers erop en een paar meer geavanceerde voorbeelden met lay-out en beelden en zo, zou fijn geweest zijn. Zoals het nu is, zit er enkel een (heel erg degelijk) woordenboek in.

    Ik heb dan maar meteen een boek gekocht op Amazon. Ik kan niet zeggen dat het verblindend snel is, maar het lukt wel. Ik ben nog maar één keer zonder netwerk gevallen sinds ik het ding heb, en voor de rest is het ongeveer 20% zeer traag versus 80% redelijk van snelheid, afhankelijk van de coverage

    De Kindle gebruikt namelijk geen wifi om op het internet te raken, maar wel een modem om naar AT&T’s gsm– en 3g-netwerk te raken. Zonder bijkomende kost, zeggen ze bij Amazon, maar dat is dan wel omdat de bijkomende kost meteen bij de prijs van het boek gerekend wordt.

    Een boek kopen is een magische ervaring, vind ik.  Kopen kan ook op de Kindle zelf, natuurlijk, maar via de computer is het sneller. Naar Amazon gaan, kopen voor Kindle, en hopla een halve minuut later staat het boek op uw toestel, zonder dat het ding aan de computer heeft moeten vasthangen of niets. Wijs!

    *
    *   *

    Wat doet het ding allemaal?

    Boeken lezen, natuurlijk, om te beginnen. Bij het lezen gebruikt een mens vooral zijn duimen: er zijn links en rechts op precies de juiste hoogte twee grote knoppen om vooruit te bladeren, en links is er een kleinere knop om terug te bladeren.

    De letters… het hangt ervan af. Er zitten voor zover ik zie zeker drie verschillende lettertypes in, waarvaan één (de slab serif) veel leesbaarder is dan de andere (sans en serif; klik voor detail):

    Screen_shot-47587 Screen_shot-47589

    De letters kunnen groter en kleiner gemaakt worden, en vooral bij de serif maakt dat de typografische fouten nog wat opvallender — de kerning is bij tijd en wijlen echt afgrijselijk:

    Screen_shot-47588

    Het is niet enorm vervelend, en andere lettertypes vallen wel veel beter mee:

    Screen_shot-47594

    Het lezen zelf is, als de batterij niet helemaal leeg is tenminste, behoorlijk goed. Niet hypersnel, en dat is in eerste instantie teleurstellend: even snel vlugvlug door een boek bladeren zit er niet in. Een blad “omslaan” duurt een fractie van een seconde, en het hele scherm flikkert, dat is eigen aan die electronische inkt.

    Met een dag gebruik heb ik er al geen last meer van, in tegendeel: ik duw al op “volgende pagina” als ik op een paar regels van het einde van een blad zit, en in de tijd dat hij flikkert, kan ik nog de laatste regels lezen van het vorige blad en al beginnen aan de eerste regels van het volgende.

    Oh, en zoals hierboven te zien, is er ook een text-to-speech. Niets spectaculairs, maar het doet wel zijn werk.

    Wat kan het ding nog?

    • Het is een foto-album: steek uw foto’s in een subdirectory in de images-directory en hij toont ze als een boek met de naam van de subdirectory.
    • Het is een mp3–speler (maar dan zeer primitief): steek uw mp3’s in de Music-directory en ze kunnen spelen terwijl je aan het lezen bent.
    • Het is een webbrowser (maar in Europa enkel op Amazon.com en Wikipedia).

    Morgen of overmorgen meer over de interface, met een aantal wel interessante keuzes.

    Grootste compliment, en eigenlijk meteen alles wat ik er over zou moeten zeggen: na een paar minuten verdwijnt de Kindle, en blijft alleen het boek over.

    Screenshots (shift-alt-G, easter egg!) tot afscheid:

    Screen_shot-47593 Screen_shot-47586

    Screen_shot-2751 Screen_shot-47595

  • Del.icio.us op 24 oktober 2009

    • This excessively picture-based guide to hollowing out a book is brought to you by Heather Rivers, who begs forgiveness for her sins against bookdom and would offer to the appalled that her book-lovin' karma is still in great shape after having spent two years of college working in a book preservation lab preserving priceless treasures that they might continue to be celebrated by book fetishists like you for many years to come.

  • Creative, gvd

    Het is godgeklaagd. Terwijl ik eigenlijk wou werken, heb ik net een uur — een uur gezocht en gewroet om geluid uit mijn computer te krijgen.

    Dat ik het nooit meer vergeet: Playback device properties > Speakers properties > Sound Blaster > FlexiJack, en daar FlexiJack op Digital I/O zetten in plaats van op Mic-In/Line-In.

    24-10-2009 21-26-37

    Grrrr. Godgeklaagd, dat ze bij Creative die setting zo ver weg steken.

  • Kindle, eerste indruk (deel een)

    Zozo, dat was even schrikken.

    Ik heb gisteren mijn Kindle uitgepakt. De handleiding zei dat de batterij nog moest opgeladen worden. Grr, dacht ik, nu zit er toch wel alleen een Stopcontactdink Van Vreemde Landen bij zeker?

    Kindle

    Van iets dichterbij bekeken bleek dat het een USB-stekker was die in een stroomstekker zat.

    Oef, dacht ik: gewoon in de computer steken en dat laadt ook op.

    Wat ik dus doe. En het lichtje licht op, dus ik denk dat alles in orde is. Ik laat hem erin zitten tot het batterindicatortje vol staat en een bliksempje toont, en dan begin ik het spel te gebruiken.

    Een gemak! Dat scherm! In het midden van de straat boeken kopen zonder abonnement op een mobiele dienst whatseover!

    Interessante UI-keuzes! Wijs!

    …en dan begon het mis te lopen. Ik heb nogal wat gewerkt, de laatste tijd, en dus niet echt veel boeken gelezen, laat staan op de Kindle. Maar deze namiddag was ik op de speelplaats bij de kinderen op school, aan het wachten op Sandra.

    En die Kindle deed wel heel er raar. Boodschappen van “cannot connect” als ik naar de winkel wil gaan. De helft van de knoppen antwoordt niet, of toch zeker niet onmiddellijk.

    Normaal gezien verwacht ik van zo’n toestel dat het minstens snel genoeg gaat om zonder onderbreking te lezen. Voor wie een abonnement heeft: lees hier. Voor wie geen abonnement heeft: Nielsen vat het proper samen.

    De iPhone/iTouch is daar fantastisch in, in responstijd. Kijk bijvoorbeeld hoe het scrollen werkt, of de slider om het ding aan te zetten: er is niets van vertraging.

    …maar het ging dus niet. Naar de volgende of vorige pagina duurt bij zo’n Kindle altijd al meer dan een tiende van een seconde, dus ogenblikkelijk is het hoedanook niet te noemen.

    En vannamiddag had ik er geen idee van of het niet meer ging, of nooit gegaan had, maar die Kindle ging voor geen meter vooruit. Never mind dat het traag ging: vijf keer moeten duwen op de Next Page-toets om naar een volgende pagina te gaan, dat is ruim meer dan vervelend.

    En dan vanavond, toen ik hem nog eens bovenhaalde en aanzette, flikkerde het scherm zwart en wit, en dan ging het naar het opstartscherm en stopte het helemaal.

    Zo dood als een pier.

    Er is een resetmogelijkheid (de aan/uitknop 15 seconden fasthouden), maar die deed helemaal niets.

    En ook het opladen-lichtje deed niets meer.

    Paniek? Nee. Teleurstelling.

    *
    *   *

    Lang verhaal kort: opladen via de USB-poort van de laptop lukt niet. Ik ga morgen zo’n adaptor moeten gaan kopen.

    Zucht.

    En dan morgenavond, beloofd, mijn echte eerste indrukken.

  • Even weg

    Mijn weblog was vandaag even weg, zo tussen drie uur vannacht en ergens laat deze namiddag.

    Shit happens, en het is niet alsof ik er enorm van wakker lag. Het bleek bovendien al snel dat de webserver wel nog bereikbaar was via SSH en FTP, en dat de databaseserver er ook nog was.

    Ik heb dan maar van de okkasie gebruik gemaakt om een volledige backup te maken. Van de database en de templates en de plugins en zo. Minder dan 300 megabyte, blijkbaar.

    Er staan ook nog beeldjes op Flickr, en films bij Youtube en Vimeo, en beeldjes en films en geluid op een aparte fileserver. Daar heb ik eigenlijk geen backup van.

    Tja.

    Leven in the cloud: we zullen binnen tien jaar een groot stuk van ons collectief geheugen kwijt zijn, onvermijdelijk.

    Pech.

  • Schermen

    Zegt Bernard, blijkbaar over het feit dat ik meer dan één scherm heb aan mijn computer:

    Eén scherm volstaat.De rest is spierenballerij,.
    Toys for boys. .

    Sorry, maar: patente nonsens.

    Twee schermen op een computer werkt efficiënter dan één. En drie schermen werk efficiënter dan twee. En twee computers werkt efficiënter dan één.

    Efficiënter, en stressvrijer.

    Ik heb geen zin om een nieuwe foto te maken — gisteren zag het er zo uit in de hoek van het achterhuis waar ik werk:

    Kindle

    Links mijn “thuiscomputer”, rechts de laptop van mijn werk. De rotzooit die rondslingert is voornamelijk omdat ik een stapeltje externe harddisken aan het uit elkaar vijzen ben: toen mijn moederbord onlangs gestorven was wegens een stroomstoot in de straat, waren er ook een stuk of vijf (!) voedingen van externe harddisks eraan gegaan. Gelukkig was maar één van de vijf harddisken zelf kapot, maar ik heb de andere wel uit hun bakjes moeten halen en in andere bakjes steken.

    Afijn. De schermensituatie.

    Ik was aan het schrijven, gisteren. Iets tussen regels en inventaris en documentatie, met veel screenshots en veel over-en-weer-gega tussen verschillende websites.

    Op mijn linkerscherm staat het ding open waarin ik aan het schrijven ben: een wiki. Niet één bladzijde, maar op elk gegeven moment misschien een stuk of tien bladzijden open in verschillende tabs, waar ik in zeker twee werk. Niet voortdurend, maar gestaag, de hele dag door.

    Op het middenste scherm staat het ding waar ik actief mee aan het werken ben: de website, het beeld in Photoshop, het filmpje, whatever. En in de achtergrond een Directory Opus met lokale files (zowel laptop als hoofdcomputer).

    Op het rechterscherm staan dingen die ik in mijn perifeer zicht wil hebben: voornamelijk mijn mail tijdens de werkuren, na de werkuren soms ook eens een Twitterclient of een Facebookvenster. En in de achtergrond een Directory Opus met remote files (FTP naar één of meer servers van mijn werk, bijvoorbeeld).

    Dat is mijn hoofdcomputer.

    Daarnaast is er nog de computer van het werk, die via VPN verbonden met het werk. Op één venster staat Outlook open, op een ander dingen die ik enkel op het werk kan doen — de fileserver, bijvoorbeeld.

    En dankzij Synergy bedien ik de twee computers met één klavier en één muis, al ligt er naast de laptop nog een tweede muis voor als ik er wat langer op moet werken.

    Kan dat allemaal met één computer en één scherm? Oh, ja hoor. Maar dan heb ik geen overzicht. Moet ik voortdurend vensters over en weer open en dicht doen, en telkens weer mijn plaats vinden in al die vensters.

    En sommige dingen lukken gewoon niét met één scherm: als ik ‘s avonds tegelijk wil programmeren (middenste scherm) als opzoekingen doen en resultaten bekijken (linkerscherm), als met een half oog naar een serie of film kijken (rechterscherm), dan prijs ik me gelukkig dat ik drie schermen heb — en overweeg ik er nog een vierde aan te hangen, waar ik dan mijn mail, kalender, rss-lezer en twitter/facebookdingen zou in steken.

    Bottom line: ílles is beter dan één scherm. Een groter scherm is beter, twee schermen is nog beter, twee grote schermen is nog beter, drie schermen is nog beter, drie grote schermen is nog beter, etc.

  • Kindle!

    Bimbam de klokken:

  • Sign of the times

    We leven in de toekomst. Mijn dochter heeft chatten ontdekt.

    22-10-2009 18-15-17

  • Microsoft.be fail

    Serieus?

    22-10-2009 16-15-44

    This is probably not the site that you are looking for!

    You attempted to reach www.microsoft.be, but instead you actually reached a server identifying itself as shell.windows.com. This may be caused by a misconfiguration on the server or by something more serious. An attacker on your network could be trying to get you to visit a fake (and potentially harmful) version of www.microsoft.be. You should not proceed.

  • That’s what I call service, vervolg

    Amazon. Serieus. In de mailbox vanmorgen:

    Hello,

    Good news! Due to strong customer demand for our newest Kindle with U.S. and international wireless, we are consolidating our family of 6″ Kindles. As part of this consolidation, we are lowering the price of the Kindle you just purchased from $279 down to $259. You don’t need to do anything to get the lower price–we are automatically issuing you a $20 refund. This refund should be processed in the next few days and will appear as a credit on your next billing statement.

    We’ll also send you a follow-up e-mail to confirm the refund once it has been completed.
    We hope you enjoy your new Kindle. Please send us your feedback at: Kindle-feedback@amazon.com

    Sincerely,

    The Kindle Team

    Ik ken maar één bedrijf persoonlijk dat hetzelfde zou doen — tot haaruittrekking van sommigen soms zelfs — en dat is, niet toevallig, het bedrijf waar ik voor werk.