The power of advertising: ik heb nog nooit een fles Johnnie Walker gekocht van mijn leven, maar na dit filmpje met Robert Carlysle zou ik het wel eens overwegen.

‘t Is erg.

Ik herinner me heel, heel erg duidelijk dat ik een projector-met-dia-scherm aan iemand meegegeven heb. Iemand die ik ken.

En ik ga er wel opkomen aan wie het was, hoor, één van deze dagen/weken.

Maar nu niet meteen.

En laat het nu zo zijn dat ik hem wel ergens één dezer dringend nodig heb.

Dus bij deze: als die iemand zich zou herkennen in de omschrijving “heeft ooit, maximum een maand of drie-vier geleden, een projector in een zak en een heel erg bestoft dia-scherm meegekregen van mij”, zou die dan eens een boodschapje kunnen laten? 

Pretty please?

‘t Is officieel: Sandra is zo’n sokkermom geworden.

Ja, al van zodra hij ook maar een beetje kon bewegen, is zot van voetballen. Uren aan een stuk kan hij schoppen op een bal — niet gehinderd door enige kennis van zaken, daar niet van: ik ben niet degene die hem gaat leren dribbelen en passen en binnenkant dan wel buitenkant voet gaan leren shotten.

Hij is vijf, en dus mag hij in de voetbalclub: hij glundert al dagen.

‘t Was vandaag zijn eerste training. Er zal nog veel leren en luisteren aan te pas komen, maar hij heeft zich alvast enorm geamuseerd.

KSC Excelsior Mariakerke, ha! Ze zijn met negen die vandaag begonnen, waarvan schat ik een stuk of twee die al een tijd intensief met vader/broer(s) aan het trainen zijn, nog een stuk of vier die al veel gevoetbald hebben, een paar zoals Jan die het graag doen maar het nog niet echt gestructureerd gedaan hebben, en één of twee die het, ahum, in eerste instantie wat minder gemakkelijk zullen hebben.

In alle geval: de infrastructuur ziet er top uit, de trainer sympathiek en met kennis van zaken, en al zagen we er wel tegen op: te hopen dat hij er ongelooflijk lang ongelooflijk veel plezier van heeft, Jan.

‘t Is nu dat verdriet: Anna ligt in het hospitaal!

Ze zat met haar hand tot aan haar elleboog klem in een roltrap in de H&M. ‘t Was proper toen ik toekwam in de Veldstraat: politie, brandweer, ziekenwagen, allemaal zwaailichten.

Gelukkig kwamer er ook net twee politieagenten om een PV op te stellen, ik ben die dan maar gevolgd in de lift, zo heb ik de andere drie gevonden. Ze zaten te tekenen en limonade te dringen en spekken te eten. Proper.

En Anna ligt nu dus in het hospitaal om te zien wat er, aha, aan de hand is. Sandra is erbij, ik zal dan wel horen wat en hoe.

Te hopen dat er niets moet afgezet worden! En dat ze haar hand nog zal kunnen gebruiken!

update Ze is terug van het hospitaal met een dik verband rond haar hand. Niets gebroken, oef.

Wél het vel van haar hand aan de bovenkant serieus gehavend. Het zou kunnen dat haar vel afvalt. En we moeten erop letten dat haar vingers niet verkleuren. Ik maak mij al allemaal scenario’s van necrotiserend vlees en zo, Anna ziet het zelf al wat rooskleuriger:

Hyunmo Kim, due onder artiestennaam H.J. Freaks opereert, speelt een aardig riedeltje bas:

Maar. Euh:

De kerel heeft een heel kanaal op Youtube (en MySpace, en godweetwaarnogallemaal). In zijn eigen woorden:

H.J.Freaks is the name of bass soloing project. H.J.Freaks means a project for making music, performance, and multimedia producing which lead by South Korean bassist whose name is Hyunmo Kim who “hopes to be the world’s greatest stupid idiot bass player”.

My Equipments:

“Spunky Royal” 4-string bass by Willows Guitar
“Spunky Noble” 5-string bass by Willows Guitar
Fender 1970 Jazz Bass
Fodera Emperor 5 Bass
Epiphone EB-3 Bass
Gallien-Krueger MB150S combo bass amp
Pensa custom replica 2-band bass preamp
Xotic Tri-logic bass preamp
EBS MultiComp
EBS Unichorus DBX 160A compressor
Avalon U5 DI/preamp and so on…

Ik vind zijn muziek echt wel wijs, maar. Euh.

I dunno man. I dunno.

[via]

Bon, OK, goed. Het achterhuis: we zijn er bijna.

Ter situering, de buitenkant:

Achteraan de ruïne van wat ooit een koer en een tuin was, en wat het ooit wel eens opnieuw zal zijn, maar niet numeteen.

Tot vorige week was er in het achterhuis sinds pakweg 2004 niemand meer binnen geweest, behalve om er brol bij te stouwen. En soms, om er op zoek te gaan naar brol die tussen andere brol lag, en daarbij nog andere brol nog meer overhoop te smijten.

Resultaat:

Moeilijk te zien, maar rechts en achteraan staat een tafel in L-vorm waarop allemaal computers staan. En verder: brol, dus.

Allemaal dozen met boeken die ik de afgelopen paar jaar gekocht heb, en brol, en brol, en brol.

Tijdens de opruimwerken zag het er zo uit:

Zoveel mogelijk aan de kant gezet, boeken uit dozen en opnieuw in dozen op elkaar gestapeld.

En na een paar dagen werk, waarvan de laatste meer op mijn stoel zitten rugpijn hebben dan werken:

Alle boeken die beneden stonden op een stapel, alle electrische kabels en dergelijke geklasseerd in dozen, de tafel verschoven naar de andere kant, computers op een hoop en/of weggegeven, koelkast verhuisd, lades die over waren van kasten die al lang weg zijn, verbrand.

Er is weer plaats.

Aan de ene kant:

En aan de andere kant:

Daar in de hoek linksachteraan trouwens: een eigen frigo!! Die nog bleek te werken! Met allemaal drank erin! Die koud staat! Voor mij!

Zo ongeveer een kwart van de Koran is onduidelijk. ‘t Is te zeggen: is voor zoveel interpretaties vatbaar dat het zelfs voor al-Tabari (lees er alles over op Wikipedia) in de negende eeuw of voor het belangrijkste lexicon van de Arabische taal, Ibn Manzur’s Lisan al-‘arab (geschreven eind dertiende eeuw, gebaseerd op lexica begonnen in het midden van de achtste eeuw, en niets op Wikipedia, ‘t is proper) onmogelijk was om er kop of staart aan te vinden.

Wa-l-lahu ‘alam staat er dan soms in de commentaren. “God weet het best”, waar eigenlijk mee bedoeld wordt: God only knows.

Ik ben een boek aan het lezen van Christoph Luxenberg over de Koran—“Luxenberg” is een pseudoniem, niet onslim van de mens, in acht genomen waar hij het over heeft en hoe achterlijk somme religieuze mensen op dergelijke dingen reageren.

Luxenberg zegt dat het nog erger is dan men denkt: die driekwart die wel begrepen worden (al zijn er vaak nóg veel verschillende interpretaties), daar is een deel verkeerd van begrepen.

Zijn betoog: studie van de Koran houdt al eeuwen voornamelijk (enkel) rekening met Arabisch. Gaat ervan uit dat de Koran, al dan niet Goddelijk geïnspireerd, eerst mondeling overgeleverd werd in het Arabisch, en dan neergeschreven werd in het Arabisch.

Voor Luxenberg — die zich daarbij op stapels onderzoek baseert, maar dan wel onderzoek naar de broegste bronnen in plaats van herinterpretatie van interpretatie — is veel van de Koran veel meer begrijpbaar als men ervan uitgaan dat grote delen uit het Syro-Aramees komen.

De volksstammen in het Arabisch schiereiland waren zowat ongeletterd, de Syrische christenen waren al vanaf de derde eeuw zwaar proselyterend bezig (tot in China, check it out), en voor Luxenberg is het heel erg waarschijnlijk de Koran wellicht gebaseerd is op Syrische teksten. Daar zijn morfologische en lexicografische sporen van te vinden in de tekst. Om te beginnen, de naam van het boek. Het woord qur’an bijvoorbeeld bestond blijkbaar niet in het Arabisch en zou eigenlijk van het Syrische qÉ™ryan afkomstig zijn. Een qÉ™ryan is een lectionarium, een boek met lezingen uit joodse en christelijke teksten.

De Koran was met andere woorden in oorsprong een Christelijk liturgisch boek met een bloemlezing van teksten uit het Oude en Nieuwe Testament.

En dan worden plots allemaal compleet onduidelijke dingen duidelijk. Sura 19:24 (over Maria) zegt nu in Nederlandse vertaling dit:

Dan riep (Gods boodschapper) haar van beneden toe, zeggende: “Treur niet. Uw Heer heeft een beekje aan uw voet doen ontstaan;”

Een beekje doen ontstaan? Mhu? Wallahu Allam indeed. Na vijftien pagina’s en zesentwintig ellenlange voetnoten waar moeilijk een speld tussen te krijgen lijkt, komt Luxenberg met dit alternatief:

Then he [’t is te zeggen het pasgeboren kindeke Jezus] called to her immediately after her delivery: “Do not be sad, your Lord had made your delivery legitimate”.

…veel beter, effektief. En het heeft maar dertienhonderd jaar geduurd voor we daarop gekomen zijn.

Een ander voorbeeld: Sura 2:259. God heeft een mens honderd jaar dood laten wezen, wekt hem dan weer tot leven, en spreekt hem dan toe. Vertaling in het Nederlands:

Kijk nu naar uw voedsel en uw drank; zij zijn niet bedorven. En kijk naar uw ezel

Kijk naar uw ezel? De Syrisch-Aramese hypothese volgend, is het bovenstaande aldus te vertalen:

Look at your condition (i.e. how you are constituted) and your state: it has not changed. Behold your perfection (or completeness) (i.e. how perfect, how complete you are)!

Leutig. Want, vergis u niet: die “vreemde vertaling” naar het Nederlands is dus niet enkel in het Nederlands of in het Engels (“look at your food and drink; they did not spoil. Look at your donkey”) vreemd: in het Arabisch wordt dat ook zo gelezen. Van eten en drinken en ezels.

Oh, en nog ééntje: de zeventig maagden in de hemel? Verkeerd vertaald. Witte druiven.

Er is natuurlijk (wetenschappelijke) kritiek op Luxenberg, en dat is maar normaal ook.

Maar ik vind het ongelooflijk fantastisch, dat er ook in Koranstudie recente evolutie is. In de wetenschappelijke studie, as opposed to theologische: de twee hebben, net zoals voor de bijbel, hun plaats, maar ik vind vooral de eerste interessant.

Het is zoals met de vroege geschiedenis van het Christendom en het Jodendom, de studie van de “donkere” middeleeuwen in onze kant van Europa, de geschiedenis van Amerika vóór Columbus, dinosaurussen met pluimen: allemaal dingen die zelfs twintig jaar geleden nog helemaal anders bekeken werden dan nu, en die binnen twintig jaar wellicht nog anders zullen bekeken worden.

Wijs!

En verder: het boek, The Syro-Aramaic Reading of the Koran: A Contribution to the Decoding of the Language of the Koran, leest als een trein, zelfs al begrijp ik er geen tiende van, de essentie blijft hangen. En ik ben een fan van boeken met veel voetnoten, en al helemaal als de voetnoten langer zijn dan de tekst: 

…of zoals hier, over drie pagina’s (de vorige pagina stond ook al helemaal vol):

Akkoord, die eerste voetnoot is wat overbodig want de inhoud ervan staan ongeveer verbatim nog eens herhaald tweehonderd bladzijden verder, maar toch.

Mwahahaha. Ik ben zonet eigenaar geworden, eBaygewijs, van een spiksplinteroude Chesterfield Queen Anne archmchair, in oxblood red leder.

Kijk, close-up:

En overzicht:

Dat gaat hier schoon staan, peisk.

On a related note: Flippend Rund, gij enabler gij.

Wat vooraf ging: ik zoek het filmequivalent van Librarything. De Movie Collector Connect ziet er uit alsof het precies is waar ik naar op zoek was.

Movie Connector van Connectorz.com, de off-line versie, is helemaal zoals ik ze mij herinner van jíííííren geleden: een beetje verouderde Outlook 2003–metafoor, op den duur allemaal verwarrende modale vensters boven elkaar, heel erg lijkend op maar heel erg weinig geëvolueerde Access-applicatie. Doet wat het moet, deed al wat het moest vijf jaar geleden, maar niet mee met de tijd. Clunky.

Die Movie Collector Connect ziet er dus op het eerste gezicht uitstekend uit. Er zit een lijstoverzicht in dat proper kan gesorteerd worden:

Er zit een detailzicht in:

…en de ondertussen obligate cover view:

DVD’s toevoegen kan door de titel in te typen of door een barcode in te scannen. Als er meer dan één mogelijk resultaat is, is het gemakkelijk kiezen tussen de verschillende opties:

Ook handig: meer dan één DVD tegelijk inscannen, en dan een hele reeks EAN’s en vrac laten herkennen:

Niet herkende films kunnen manueel aangevuld worden, en negen kansen op tien later alsnog verbonden worden met een versie van die film die wel in de database zit. Hier was het Dr. Phibes Rises Again, die er wel in zat, maar blijkbaar niet met deze barcode:

De database is niet perfect: op de 49 DVD’s die ik er in gestoken heb, waren er twee in eerste instantie niet gevonden en dan toch wel na manueel linken (Dr. Phibes en Dr. Phibes Rises Again), is er één die niet gevonden werd (A Better Tomorrow 3), en één die “gevonden” werd maar eigenlijk niet:

De afbeelding van de doos is juist, maar de rest niet: dit zou seizoen vier van Curb Your Enthusiasm moeten zijn, maar het zegt dat het History of Curb Your Enthusiasm is. Editeren kan gelukkig altijd:

…maar tot zover het goede nieuws.

Het slechte nieuws begint als ik op de grote rode knop bovenaan klik: ik zie het wel zitten om te betalen, namelijk.

Twee klikken verder is dit het scherm dat ik zie:

Bon, OK, tot díír aan toe dat ze me meteen een soort cross-selling in de maag proberen splisten (alhoewel, “priority support” op een DVD-catalogus? en onder “priority” wordt begrepen “binnen de 24 uur gegarandeerd een e-mail terug, niet noodzakelijk een oplossing”?).

Nee, ik verwacht om te beginnen uitleg over wat ik krijg, en mogelijke formules om te betalen: per maand, per jaar, voor het leven.

Ik verwacht niet dat ik meteen ook een barcodelezer en verscheepkosten aangerekend wordt. Ik heb er al twee, van die dingen.

Ik verwacht ook niet dat ik begot zowél een setup fee als een jaarlijks bedrag moet betalen. Het gaat om een lijstje van een paar honderd DVD’s, niet om een bibliotheek van duizenden boeken, en ‘t is niet alsof er enorm veel werk aan zo’n “setup” is. Het ruikt gewoon naar eind de jaren 1990, en alsof de klanten KMO’s zijn, de slager om de hoek, de bakker in de straat. Die konden toen “een éénmalige opstartkost” aangesmeerd worden. Tegenwoordig pakt dat niet meer, jongens.

Het hele concept blijft ook vastplakken in het “collector”-aspect van de zaken. Al wat er kan geëditeerd worden per film is de locatie, de eigenaar, status, staat, huidige waarde, waar en wanneer en voor hoeveel het origineel gekocht werd, en waar en wanneer de film eventueel gezien is. En dan een vrij veld voor notities.

Geen tags, wat zeg ik, geen categorisatie period, buiten wat er uit de centrale databank komt. Wil ik Blade Runner onder film noir steken? Pech. Voor de database is het “science fiction, thriller, action”. Niet dat het veel utimaakt, want ik kan er niet op zoeken of op sorteren.

Zoeken, trouwens? Shit out of luck als ik op iets anders wil zoeken dan op titel van film. Ik heb Blade Runner, Minority Report, A Scanner Darkly en Total Recall: tags gingen al niet, maar er is ook geen enkele andere mogelijkheid om een lijstje van films gebaseerd op boeken van Philip K. Dick te krijgen. Ook geen mogelijkheid om op “Philip K. Dick” te zoeken of zo.

Reviews? Ik zou kunnen een review in “notes” steken, en ik kan een “rating” geven aan elke film, van 1 tot 10. Maar dat is dan enkel voor mezelf. Geen manier om te zien wat andere gebruikers ervan vonden.

Géén sociale features nergens, trouwens. Ook geen integratie met andere websites (buiten het eenmalig automatisch ophalen van gegevens uit IMDB en van bij Amazon, blijkbaar). Geen Facebook-integratie, geen lijstjes aanmaken, geen recommendations doorsturen, niets.

Een zuivere bare-bones cataloog van films, dus. En daar 55 euro voor vragen? Een beetje veel, me dunkt.

Er zitten iets meer editeerfuncties en ook een beetje meer geavanceerde features voor eindgebruikers, genre “uitgeleend aan” in de off-lineversie, maar dat zou dan nog eens 40 euro bij zijn. En er is ook een mogelijkheid om films raad te plegen in een eigen iPhone-applicatie, maar die kost —houd u vast, een app die enkel kan raadplegen, niet toevoegen of editeren, laat staan leuke dingen als barcodes inscannen met de camera of covers fotograferen — en waar bovendien de off-line-versie voor nodig is of het werk helemaal niet — die kost nóg eens 8 euro.

Alstublieft.

Ka-ching.

Een prijszetting van 14,95 euro per jaar voor de online versie zoals ze nu is, en 24,95 euro voor een versie met meer sociale dinges en dergelijke, dat zie ik zitten. Maar met deze prijzen: euh nee bedankt.

We hebben met de hele familie — het is een gemak soms, vier kinderen — de DVD’s van boven in de living naar het achterhuis gebracht, menselijke-ketting-gewijs.

Ik weet al wat ik de rest van de dag ga doen: eerst elke doos open doen en kijken of de DVD er nog in zit. En dan alles op orde steken: kinderfilms bij elkaar, series bij elkaar, films voor grote mensen bij elkaar, en alfabetisch.

Het zou wel helpen als ik een website zou hebben zoals Librarything, waar (een deel van) mijn boeken in zitten, en DVD Corrall ziet er wel goed uit, maar hij aanvaardt geen EAN-codes, en weet dus niet dat 8712626015116 deze versie van The Abominable Dr. Phibes is, en niet deze, en dat 7321931129053 deze Blade Runner, the Director’s Cut is en géén andere.

‘t Is niet (enkel) een kwestie van dwangneurose of zo, ‘t is vooral dat ik die films in een database wil krijgen met een barcodelezer wegens dat ik me geen uren aan stuk zie titels intypen en dan puren in een ellenlange lijst van dingen die er in de buurt van komen, om er die ene versie uit te halen die de juiste is.

Wél al een windowsgebaseerd programma gevonden. Mét een interface, kijk maar (klik vooral door naar de grote afbeelding, de details zijn de moeite waard):

…maar dus nog geen goede online catalogus gevonden die EAN doet. Ik zal straks verder zoeken.

update: actually, nu ik eraan denk, ergens deze week zat er een aankondiging van Movie Collector Connect in mijn brievenbus. Een uitchecken.

Oh boy:

Zoals Les zegt: Not too shabby looking. Could be good. Could also suck donkey dick.

Ik heb de originele serie keer op keer op keer na elkaar bekeken, alle zeventien afleveringen van begin tot waanzinnig einde. En ik ben bijzonder benieuwd wat ze ervan gemaakt hebben. Of ze er een happy end aan gebrouwen hebben, bijvoorbeeld.

Zoals steed bij XKCD staat er meer in de title van het beeld:

I hear many of you finally have smooth Flash support, but me and my Intel card are still waiting on a kernel patch somewhere in the pipeline before we can watch Jon Stewart smoothly.

‘t Is godgeklaagd. Ik heb een laptop die krachtig genoeg is om een expeditie en landing op Titan te simuleren, maar fullscreen flash lukt niet in Linux. Kch.