Ik ken de Werkgroep Morkhoven van haar nog van pluimen, behalve van wat ik er in de gazetten over lees, en wat blijkt uit hun overvloedige internetaanwezigheid: klassieke vigilante justice.
Een groepuscule, blijkbaar, die vindt dat het gerecht verkeerd bezig is. Ze zijn niet streng genoeg, ze zitten er niet genoeg achter, yada yada. Tot daar aan toe geen probleem, wie vindt dat niet?
Maar dan gaan ze een stap verder, en krijgen ze paranoide neigingen, schoppen ze wild om hen heen, zien ze er —lees ik in de pers— blijkbaar geen erg in om zelf dubieuze tot zelfs strafbare feiten te plegen.
Het gerecht moet nu eenmaal voorzichtig opereren, onschuldig tot bewijs van het tegendeel en zo. De Werkgroep Morkhoven voelt zich daar allemaal niet zo door gebonden, lees ik.
Zo gaan ze er prat op dat ze een internationaal centrum van kinderporno in Zandvoort zouden platgelegd hebben, ergens in de jaren 1990. Tienduizenden!! foto’s van kinderporno!!! — tot dat dan enige tijd later blijkt dat het niet echt een internationaal centrum is of een georganiseerde bende, maar een paar honderd foto’s, één persoon die blijkbaar een verzameling aangelegd had, en er niet echt meteen monstergeld mee verdiende.
Nu, voor de duidelijkheid: één foto is een foto teveel. Eén kind is een kind teveel. Als het mijn persoonlijke keuze was, als er één zo’n vuilaard ook maar een halve foto van één van mijn kinderen zou hebben: ik zou hem willen dood doen. En niet op een propere of snelle manier.
Maar het is niet mijn persoonlijke keuze. We leven niet in de Far West. Dit is een land met regels en wetten, waar iedereen zich aan te houden heeft.
De Werkgroep Morhoven heeft dat niet zo begrepen.
Waar het voor u en mij verboden is om kinderporno te hebben, laat staan er voor te betalen, zien zij daar blijkbaar geen graten in. “Jamaar het is voor het goede doel het is om de slechteriken te vangen”?
Neen, zo werkt het niet. Two wrongs don’t make a right, gelijk ze in het Engels zeggen. Justitie doet justitiewerk, politie doet politiewerk, en iedereen heeft zicht aan dezelfde regels te houden.
Ook dat heeft de Werkgroep Morhoven niet zo begrepen. Als de justitie niet snel genoeg werkt, dan doen ze stalkerachtige dingen met al wie er ook maar in hun vizier komt. En als daar niet op gereageerd wordt in de zin van “oh werkgroep morkhoven wat zijn jullie fantastisch dank jullie voor deze ongelooflijke tips”, maar wel bijvoorbeeld met “werkgroep morkhoven, jullie richten deze klacht aan de verkeerde instantie, de hoge raad van justitie gíít helemaal niet over waar jullie klacht over gaat” — dín is het hek van de dam.
Dan kín dat niet anders zijn dan moedwillige kwade wil. Dan zijn er doofpotoperaties aan de gang. Dan is er valsheid in geschrifte. Awoert, boze heel de rest van de wereld! Alleen de Werkgroep heeft het bij het rechte eind!
Het wordt een béétje zielig als ze al hun doen en laten, hun eindeloze “officiële klachten”, het ene PV na het andere, ingescand en overgetypt, op de ene na de andere website plamaasteren.
…en het wordt nóg zieliger als ze doen wat ze nu al een tijdje bij Els doen.
Els had het in 2007 terloops over Marcel Vervloesem. Marcel Verloesem, da’s die kerel van de Werkgroep Morkhoven die tegenwoordig de twijfelachtige eer heeft om een technische term geworden te zijn: onlang noemde De Standaard een pafferige zelfvoldane ‘pedojager’ “de zoveelste Marcel Vervloesem”.
Vervloesem deed zich jíren aan een stuk voor als kinderpornojager, maar het moet zijn dat dat “jagen” enkel een excuus was om zelf vuile prentjes en filmpjes te kunnen kopen zonder dat er teveel vragen gesteld werden — in 2008 viel het doek op de kerel, met een bevestiging van zijn eerdere veroordeling voor kindermisbruik:
Het oordeel van het hof was ondubbelzinnig: Vervloesem is een kinderverkrachter. ‘Het kan moeilijk erger’, stelde de rechter behoorlijk scherp. ‘De grote kinderpornojager heeft zichzelf duidelijk schuldig gemaakt aan kindermisbruik.’
In 2006 werd Vervloesem al eens tot vijf jaar cel veroordeeld, waarvan drie jaar effectief. Het hof van beroep stak zijn ergernis gisteren niet onder stoelen of banken en verzwaarde de celstraf met nog eens een jaar.
Het enige waarvoor hij werd vrijgesproken, was voor het bezit van kinderporno, voor inbreuken op de privacy en verkrachtingen. De redenen die de rechtbank daarvoor aanhaalde, waren ’twijfel’ en ‘verjaring’.
[…]
Zijn slachtoffers, onder wie zijn halfbroer Vic, waren jongeren tussen elf en zestien jaar die met problemen kampten en bij Vervloesem een thuis hoopten te vinden. In ruil voor geld en drugs liet hij hen rekoefeningen doen, waarbij hij hun geslachtsdelen aanraakte, hen met een bamboerietje op het achterwerk sloeg en hen misbruikte. [De Standaard]
Els had het dus niet bij het verkeerde einde als ze op haar weblog schreef dat Vervloesem niet onbesproken was. Ze stelde er zich vragen bij dat de site van Marcel Vervloesem in de top 100 van Metatale stond. Vragen, da’s alles. Een balonnetje opgelaten richting Metatale, Metatale antwoordt, een weblog-bijna-discussie zoals er in het toen-nog-niet-Facebook-tijdperk zoveel waren, einde verhaal, juist?
Oh, maar dít was buiten de Morkhoven-fangroep gerekend. Begin deze maand, bijna twee jaar na datum, als Marcel Vervloesem ondertussen dus finaal het deksel op de pedofiele neus gekregen heeft (cassatie heeft vorig jaar zijn beroep verworpen), komt ene Jan Boeykens zijn snater slaan. Hij schrijft dat hij een dossier opgestuurd heeft.
Een dag later voegt hij eraan toe dat de opsluiting van Vervloesem niet wegens kinderverkrachting en verspreiding van kinderporno en oplichting is, maar wel een “politieke beslissing” was: in de gemeenteraad van Herentals was er namelijk een discussie geweest dat ze het jammer vonden dat bij een zoekopdracht naar “Morkhoven” niet de wijk in Herentals, maar wel de talloze sites van de vereniging van die veroordeelde kinderverkrachter naar boven kwamen. En ze stelden zich de vraag of de site(s) niet van het internet zou kunnen gehaald worden. De burgemeester zei dat dat waarschijnlijk niet zou kunnen, en dat er niet veel aan te doen is behalve blijven proberen Morhoven positief naar buiten te brengen.
En dat was dat?
Ah nee, Els maakt de fout om een vraag te stellen:
De gemeenteraad van Morkhoven die er voor iets tussen zit dat iemand opgesloten zit omdat er ergernis bestaat over een website met een te hoge ranking op google? Moet ik dat zo begrijpen?
Mer dan dat heeft Jan Boeykens niet nodig. “Doe niet zo kinderachtig,” bijt hij Els toe. En dan legt hij het helemaal uit: het is Victor Vervloesem (da’s die halfbroer die één van de slachtoffers was van het kindermisbruik van Marcel Vervloesem) die er achter zit!! En, hou u nu goed vast:
Mensen zoals jij die dank zij hun vader wat op de sociale ladder zijn geklommen, zijn er de oorzaak van dat de Sp.a verloedert.
Vooral voor een strafpleiter die zich op alle vlakken sociaal en progressief voordoet, vind ik je gedrag en handelswijze in heel deze zaak beschamend. En al dat luchtig gelul op je sites en de zogezegd humoristische videofilmpjes die je voor de verkiezingen maakt, veranderen daar niets aan.
Typisch, typisch, typisch. Ad hominem, krampachtig rond zich heen schoppen, op het belachelijke af.
Maar wacht! Het wordt nog beter! Ene “Saey Stefaan” mengt zich in de discussie. Waar Boeykens het nog op de vlakte houdt — hij kent zijn rechten en plichten wellicht nét iets beter, en weet wellicht preciés binnen welke lijntje hij het mag kleuren — doet Saey er van zijn eerste reactie al een schepje bovenop in toon:
Elsje toch, wordt het eens niet tijd dat je op je eigen beentjes leert staan , en ook stilletjes aan leert te begrijpen voor wat je gestudeerd hebt.
…en verder:
Ik vraag me trouwens af , Elsje, waarom juist jij Werkgroep Morkhoven via het internet aanvalt, en toch maar argumenten opnoemt die je waarschijnlijk niet kan en ook niet mag staven. Heb je in je jeugd ook misschien een trauma opgelopen met Marcel Vervloesem? Echt waar Elsje, ik ben benieuwd wat uw persoonlijk aandeel is in de motivering van dit alles.
Die Stefan Saey duikt links en rechts op, op de sites van Morkhoven en gelijkaardig tuig — zoals bijvoorbeeld bij Chris Hölsken (da’s die pafferige zelfvoldane ‘pedojager’ zoals de Standaard hem noemde), waar hij acht manieren geeft om de Belgische internetcensuur te omzeilen en alsnog kinderporno te kunnen downloaden. Om te zoeken naar slechteriken hé! Niet om zélf kinderporno te hebben hoor! Nee hoor! Absoluut niet! Het is niet omdat de stichter van de werkgroep een veroordeelde kindermisbruiker is dat de rest dat ook is hé!
Nee, niet goed bezig. Zoals ik zei, bij Els:
Binnen een paar jaar zal hij ongetwijfeld heel, heel erg beschaamd zijn over wat hij allemaal voor slijmspoor op het internet nalaat. (Maar dan zal het wat laat zijn, het internet vergeet dergelijke nonsens niet, tsk, tsk.)
En kijk: hij heeft de hint helemaal niet gesnopen, want zijn reactie is alweer a doozy:
Michel Vuijlsteke, bla bla bla.
Een gesprek op niveau over het onderwerp is waarschijnlijk te hoog gegrepen voor u.
Ik heb toch lekker kinderlijkjes gevonden in Grobbendonk; oeps, ligt dat niet naast Herentals.
Belangrijk is ook om te weten ,heer vuijlsteke (heb je trouwens die naam zelf mogen kiezen) dat als ik iets zeg het ook op pv staat, en ons Elsje zal wel weten wat dat dan betekent.
Geen anonieme bla bla bla zoals ik nu lees hier op deze blog.
Machtig.
Nu begin ik er plezier in te hebben: nog een haartje verder en het worden strafbare feiten, als die Saey zo voortdoet.
