Het licht is ergens in de voorbije paar dagen aangegaan bij Jan. En hij is ook weer wreed gegroeid:
Het moment waarop het licht aangaat, dat is wanneer je plots een baby vasthebt en niet iets dat for all intents and purposes even goed een bleirende en pampervullende homp rosbief zou kunnen zijn. Jan glimlacht, reageert op geluid en beweging, houdt zichzelf al recht, begint te wriemelen zodat we hem binnenkort gana moeten vastzetten in zijn relax, het licht is aan, quoi.
Volgende stappen onder meer, en niet noodzakelijk in volgorde: recht zitten, omdraaien, opdrukken, puberteit, eerste woordjes, zindelijk worden, eerste schooldag, stappen, leren lezen, stoppen met borstvoeding, afstuderen.
…wat niet wil zeggen dat Jan er meteen fotogeniek uitziet: hij zit zwaar in een periode van enorm veel drinken, en als hij zo voortdoet kunnen we hem binnenkort de trap afrollen:
aw, cute!!