Angst

Vanmorgen werd ik wakker en Hecate zat niet op het bed.

Ze zat niet in de badkamer. Ze zat ook niet in de living op de zetel of bovenaan de trap. Ze zat ook niet beneden. Ik heb de deur naar de tuin opengedaan en daar zat ze ook niet. Ik heb zelfs de voordeur opengedaan en gekeken of ze niet op straat zat.

Terug naar boven gekomen, en achter de gordijn van de slaapkamer gekeken. Daar zat ze. Het smerig beest.

Ik zat er echt mee in dat ze weg zou zijn.

Hecate is, eigenlijk, niet zo’n wijze poes. Ze komt zowat bij iedereen flemen, maar laat zich niet gemakkelijk oppakken. Ze legt zich snel bij u neer, maar van zodra ze geaaid wordt, gaat ze rechtstaan en ronddraaien—rustig blijven liggen is er niet bij. Ze klauwt naar wat op de trap voorbij komt als ze aan de trap ligt.

Maar ik zou ze toch niet willen missen. Ik zie ze doodgraag.

Telkens ik ga slapen komt ze mee met mij, en dan komt ze tot aan mijn hoofd gekropen, hef ik het deken op, kruipt ze er even onder, draait ze zich om, kruipt ze er weer van onder, en gaat ze zich aan het voeteneind leggen.

Deze Gentse Feesten wordt ze, denk ik, twaalf. Ons Hecate.

Elders over misschien hetzelfde

17.08.2012: De schuldige | 29.07.2012: Sandra en Jan en Hecate in bed | 08.07.2008: Osiris | 15.05.2008: Smerige beesten | 26.01.2008: Het is nu dat verdriet | 12.01.2008: Scottish folds | 27.12.2007: Nephthys | 25.04.2007: Piepers | 07.04.2007: Look what the cat drug in | 06.12.2005: De gelegenheid maakt de man

10 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.