Boetseren

We hebben, ‘t is te zeggen Sandra heeft, een klomp klei gekocht zo groot als een microgolfoven.

Wahey!

Het moet geleden zijn van in de lagere school, denk ik, dat ik nog met klei had geprutst — ik herinner me dat we van die heel grove klei hadden op school, en dat we dan eerst een eeuwigheid moesten kneden en met water prutsen eer daar iets mee aan te vangen was.

En dan zat dat vol met stukken en brokken, en moest dat gebakken worden in de oven die achteraan de tekenklas stond, en als het gebakken was dan moest het geglazuurd worden, en negen kansen op tien liep dat faliekant af, met glazuur die in dikke druppels trok en heelder stukken onbewerkte klei over liet, en alles.

En achteraf gezien was de tekenleraar een numskull die ons maar liet (letterlijk) aanmodderen, en die ons exact één techniek heeft aangeleerd om met klei te werken, over de zes jaar lagere school: worstjes maken, die boven mekaar leggen, en dan vlakstrijken met boetseermes en water.

Wat dus wou zeggen dat wij beperkt waren tot massieve stukken massief gebeeldhouw, of tot variaties op ineenzakkende pennenhouder/asbak/vaas.

Terwijl er al die technieken zijn, en terwijl er nota bene een potterswiel in de klas stond, bedenk ik achteraf.

Afijn.

Deze klei is blijkbaar luchtdrogende klei. Ze voelt aan als natte plasticine, en er zitten geen brokken in. De kinderen hebben er al meteen vanalles mee gemaakt, Louis op kop. Een iguanodon, bijvoorbeeld:

Een iguanodon van Louis

Of een dikke slek, wel twintig centimeter lang:

Een slak van Louis

Ik heb een olifant gemaakt, tussen de bedrijven door. Klei is wijs.

Een olifantje van mij

4 Comments

  • Oei, de boetseerpolitie!

    Mijn olifant hangt met tandenstokers aan mekaar. ‘t is de bedoeling dat hij bouwpakketgewijs in- en uit elkaar kan gehaald worden.

  • mai, uw kinderen kunnen al dieren boetseren. Bij mij indertijd bleef het ook bij ineenzakkende asbakken, vazen, pennenhouders dmv worsten op elkaar. Blijkbaar is dat een wijdverspreide (oubollige) werkwijze. Man da was toch een geklieder vroeger. Pure luxe is dat gerief van vandaag.

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.