Typisch Belgisch

Als Malisse en Wickmayer er met een waarschuwing van af waren geraakt, was het kot te klein geweest: awoert! vedetten moeten de wet niet volgen! waarom zijn zij gelijker voor de wet dan wij? Jaja, ze zullen wel hun mannetjes kennen in de politiek!

Als Serena Williams er voor hetzelfde met een waarschuwing van afgeraakt was, was het continent te klein geweest, hier in België.

Dan zijn ze daar in dichte drommen, de bewonderaars van Ortnung muss sein, van de strikte lijn zoals in Nederland-leve-Nederland-waar-het-niet-modderig-is-met-de-regels-zoals-in-Belziek, de mannen die in koor de Belgische flou artistique als het op regels en wetten komt, met luide stem veroordelen.

Godgeklaagd, de belastingsontduiking. Degoutant, het ons-kent-ons. Walgelijk, de achterpoortjes. De nagel aan de doodskist van de maatschappij, het dichtgeknepen oog van de welwillende sjampetter.

Oh, en specifiek de doping: nu moet het gedaan zijn, nee, nú, schluß, fini, gedáán met de valsspelers. Akkoord, Eddy Merckx was de prehistorie, daar spreken we niet over, eens de allergrootste blijft de allergrootste en ‘t is niet alsof hij een Oostduitse zwemster was – ah nee, ten bewijze: hij had minder haar op zijn benen. En akkoord in de jaren 80 en 90 waren er misstanden, maar nu, nú is het over en uit met al die vunzigheden.

*
*   *

Of wacht, nee, och here dat meiske Yanina. Missen is toch menselijk? Toch? Hé?

Yanina_Wickmayer

28 Comments

  • Dit is echt tragisch. Een tribunaal dat er is gekomen om dopingzondaars te klissen, pakt trots uit dat het drie carrières naar de verdoemenis heeft geholpen over een administratieve fout! Waren ze gelijk waar elders geboren, ze konden nu doodleuk verderspelen.

    Moest Yanina nu geprobeerd hebben de dopingcontroles te ontlopen, ja, dan was die straf terecht. Maar die keren dat het haar niet gelukt was haar whereabouts op te geven stond ze op officiële tornooien te spelen. Ze heeft geen enkele dopingcontrole gemist. Die straf is echt buiten alle proporties.

    Ik vraag mij af of die gasten die doodleuk beweren dat ze hiermee een goed voorbeeld geven (zoals onze lieve minister van sport) dat echt geloven? ‘t Buitenland lacht ons uit, ja! Goed voorbeeld, mijn voeten!

    En ik vraag me ook af of al die ‘regels zijn regels’ mensen al ooit eens echt met de fantastische Vlaamse administratie in contact zijn gekomen.

  • Lees eens op de buitenlandse websites ook. Twee vaak terugkerende vragen:

    – waarom zouden de regels die voor iedereen gelden, niet voor Wickmayer en Malisse gelden?
    – is het niet een klein beetje verdacht dat Wickmayer uitgerekend nu ze ongehoorde sprongen in de ranking maakt “toevallig” (maar dan wel drie keer “toevallig”) “vergeet” haar whereabouts in te vullen?

    Ach ja. Ik weet er het fijne niet van. Al wat een zekerheid is, is dat het altijd verkeerd was geweest, wat er ook besloten was.

  • Dat is het hem niet, die regels gelden niet voor iedereen. Die Vlaamse regels zijn strenger dan de internationale regels. ‘t Zijn gloednieuwe regels en er zitten nog wat kinderziektes in. Medunkt dat men dat wel eventjes ietwat flexibeler moet zijn totdat al die kinderziektes verdwenen zijn. Of er moet duidelijk kwaad opzet in het spel zijn, wat hier niet het geval was. Er was geen vermoeden van misbruik, de procureur had ook slechts om een kleine symbolische straf gevraagd.

    En dat buitenlanders meer vermoeden is niet zo verwonderlijk, ze zijn onze belachelijke regelneverij dan ook niet gewoon.

    En ik denk niet dat er veel tegenstand zou zijn geweest tegen een lichtere symbolische straf. Nu is het gewoon broodroof! En waarom?

    Dat tribunaal bestaat van in augustus, ik meen dat dit de allereerste uitspraak is. Dit is puur een geval van een voorbeeld willen stellen, van ‘kijk ne keer hoe serieus wij dat hier menen’.

  • kijk, als er een snelheidsbeperking geldt van 120 en ik rijd 140 en krijg een boete, dan moet ik ook niet komen zagen. Ik weet dat ik een boete riskeer bij overdreven snelheid. Anderzijds lijkt de strafmaat me dan weer wat overdreven en stel ik me ook vragen bij die whereabouts.

  • Marc, stel u voor dat ge door 140 km/u te rijden een rechter beslist dat ge een jaar geschorst wordt op uw werk met de mogelijkheid dat ge nooit meer dat werk zult kunnen uitoefenen, zoudt ge dan nog zeggen dat de regels eerlijk zijn?
    Ze hadden ze gewoon een boete moeten geven, of een waarschuwing. Of ze hadden ze ne keer moeten bellen na de twee keer om ze te waarschuwen dat ze moeten opletten. Maar nee, ze sturen aangetekende brieven naar sporters die tijdens het jaar nauwelijks thuis zijn en daardoor die brieven nooit te zien krijgen.

    ‘t Feit blijft dat waren Yanina en Xavier gelijk waar ergens ter wereld geboren, zelfs in Wallonië, dan waren ze nu niet gestraft. En wat voor een straf!

    Dit is even belachelijk als een bouwvergunning schorsen omdat de vergunning niet integraal opgehangen werd. Wij hebben ook al bouwvergunningen weten weigeren omdat er geen noordpijl op de plannen stond. Die pietluttigheid is om de muren van op te lopen.

  • Die ‘whereabouts’-regel is toch helemaal van de pot gerukt. Er is toch een groot verschil tussen enerzijds een individuele atleet die alleen traint en anderzijds een ploegsporter die zes dagen op zeven met zijn team op een vaste trainingslocatie verblijft en dus makkelijk te controleren valt. Begin er maar eens aan als individuele atleet of probeer het zelf eens te doen: voor de komende drie maanden een lijst opstellen waarop (voor iedere dag) staat waar je op een bepaald uur ergens zit, ligt of staat. En hup, na drie fouten: boeltje inpakken en buiten, geen werk meer. Onnozel.

  • @ Tine: ‘Die Vlaamse regels zijn strenger dan de internationale regels.’

    En in Vlaanderen betalen we meer belastingen dan elders.

    Leren leven met de wetten van het land waarin ge woont, en u ernaar gedragen, en ze zouden ook nog spelen hé.

    Verhuizen is gemakkelijk binnen de EU hoor.

  • Maartje, ik vermoed dat Yanina dit wel zal doen, ja.
    Het is gemakkelijk te zeggen dat je moet leren leven met de wetten, maar als dit een nieuwe wet is en er zijn nog fouten in het systeem, dan hoop je toch op een beetje redelijkheid.
    Ook Dick Norman heeft gemeld dat er echt wel problemen waren met het systeem van whereabouts opgeven, dat bepaalde zaken gewoon niet aanvaard werden. Het systeem vond bv. het tornooi niet dat hij aan het spelen was, hij heeft dan maar ingevuld dat hij in Shangai woont.
    Kijk, als het systeem nog niet naar behoren werkt, en er is bij de personen bij wie het niet gelukt is geen vermoeden dat ze het systeem bewust proberen te ontduiken (Yanina speelde op moment officiele toernooien), dan is een straf totaal niet terecht.

    Als ik iedereen hier zo bezig hoor vraag ik me af waarom we tout court rechters hebben. Als het toch gewoon puur wet is wet is, en verzachtende omstandigheden kunnen niet worden ingeroepen, dan kunnen we net zo goed computers recht laten spreken.

    Ik ben een gigantische tennisfan, vandaar dat ik hier zo heftig op reageer. Ik heb altijd de strijd tegen doping in tennis zeer zwak gevonden. Maar nu gaat het hier helemaal niet over doping. Dat maakt het zo oneerlijk. Yanina heeft een administratieve fout gemaakt en riskeert hiermee haar ganse carrière. Dit terwijl Boonen driemaal positief test en vrijuit gaat. Dit terwijl Gasquet positief test en slechts drie maand krijgt. Het verschil tussen drie maand en een jaar in tennis is gigantisch. Een jaar betekent dat Yanina al haar punten verliest en weer helemaal van onderaan de ladder zal moeten beginnen. In andere sporten kan men weer gewoon inspringen, in tennis niet. Ze zal weer moeten qualificaties spelen voor 10.000 $ tornooien. Tegen dat ze weer de tornooien gaat kunnen spelen die ze nu speelt, zijn we alweer een jaar verder. En dit voor een adminstratieve fout! Dit voor een fout die tout court had kunnen vermeden worden had men gewoon eens de telefoon gepakt en haar opgebeld.

    Akkoord, ze is misschien wat slordig geweest, maar ik kan me niet inbeelden dat iemand ooit had verwacht dat men hier zo streng voor zou straffen. Hier is nog nooit iemand eerder voor gestraft geweest.
    De strafmaat staat totaal niet in verhouding tot de gemaakte fout. Daar gaat hem om.

    Zelfs de procureur had een kleine symbolisch straf gevraagd. Dat de rechter dan toch zo zwaar uithaalt, kan ik alleen maar toeschrijven aan het feit dat het de allereerste zaak was van het tribunaal en ze zich willen profileren. En daarmee maken ze dan drie carrières kapot.

  • Komaan gasten. Schors ze dan een maand of twee of zo, dan geef je een straf maar dan blijft die toch nog redelijk én kan ze nadien normaal gezien redelijk snel weer aansluiten. Nu tuimelt ze diep in de ranking, verliest ze een groot deel van haar matchritme en zal ze na dat jaar nog tijd nodig hebben om terug te keren.

    Twee maanden schorsen, mét een strenge vingerwijzing voor de toekomst: als het nog eens gebeurt, zo’n vergetelheid, dan is het meteen voor een jaar. Ze zal in het vervolg wel zorgen dat het in orde is, dan. En als dan effectief blijkt dat ze tijdens die ‘missers’ ergens was waar ze niet moest zijn en daardoor plots beter is gaan spelen, dan zal ze automatisch in de toekomst wel terugvallen.

  • Maar als ik het goed heb begrepen laat dat decreet geen andere bestraffing toe dan een effectieve schorsing van minimum 1 tot 2 jaar?
    Dus een boete of een minder lange schorsing, of een voorwaardelijke straf is niet eens een mogelijkheid. Het probleem ligt dus niet bij de rechters, maar bij de opstellers van het decreet.

  • “Yanina”? “Xavier”? Komaan zeg, het lijkt wel alsof men die mensen persoonlijk kent en er elke dag een babbeltje mee slaat. Een klein beetje perspectief mag wel.

    De enige juiste analyse is deze van Michel. Het is een internationaal reglement, overgenomen per decreet en toegepast door de ambtenarij. Als u dit niet aanstaat moet u de regels veranderen en niet komen zagen als het toevallig 2 arme Belgjes betreft, wat als het één van de Williams-zussen zou zijn??
    Het systeem vraagt u een agenda in te vullen die voortdurend kan aangepast worden. Uiteraard is hier niemand die ooit met Outlook of timesheets moest werken, hoe onrechtvaardig…
    En dan de zever over die aangetekend brieven. “Niet meer van deze tijd” en “voortdurend in het buitenland”. Dit doet niets terzake en ontslaat u niet van uw verantwoordelijkheid. Een mail heeft niet de bewijslast als een aangetekende brief, punt. En neen, u moet ook niet persoonlijk verwittigd worden, dat zou pas bureaucratie zijn.

  • Koen, het kon onmogelijk 1 van de Williams zusjes zijn want die wonen niet in Vlaanderen. ‘t Is maar hier in Vlaanderen dat men heiliger wil zijn dan de paus. Woonde Mejuffrouw Wickmayer en jongeheer Malisse in Wallonië of in de VS, dan waren ze nu nog lekker aan het tennissen.

    Is het nu al teveel gevraagd dat men als er een nieuw decreet is, men toch tenminste de betrokkenen hierover verwittigt?
    Mensen in ploegsporten hebben het gemakkelijk, die komen het wel van de anderen te weten, mensen die vooral thuis trainen, weten het ook. Maar individuen die constant in het buitenland zitten en waarbij de competitie die zaken niet moet invullen, hoe moeten die dat te weten komen?
    Bij iets waar de gevolgen zo ongelooflijk zwaar liggen, had men een formulier moeten laten ondertekenen waarin ze bevestigen op de hoogte te zijn gesteld van de nieuwe regelgeving. Dan was er geen discussie mogelijk. Nu kwam er plots een nieuw decreet en werden ze stilzwijgend verwacht dit te weten. Dit terwijl de gevolgen zo immens kunnen zijn.

    En ik werk wel met outlook en ik moet ook heel vaak voor ‘t werk inloggen op de website van de overheid. De helft van de keren werkt het gewoon niet. Dus ik kan heel goed begrijpen dat er problemen kunnen zijn met dat systeem. Moesten men mij een jaarloon afpakken na drie keer niet tijdig ingelogd te hebben, dan was ik al twintig jaar loon kwijt.

  • Wat als deze 2 wielrenners waren geweest?

    Overigens liegt Wicked mayer a volonte.
    Nooit post ontvangen wegens nooit thuis. En niemand die de brieven gaat afhalen.

    Ja, maak dat de Chinezen wijs … Die brievenbus wordt quasi dagelijks geledigd ten alle tijden of ze zouden met een boel meer instanties problemen hebben.

  • Het is Christine Ohuruogu bijvoorbeeld ook overkomen, en dat is tot nader order geen Vlaamse.

    En er is een eeuwenoud principe dat gaat “nemo censetur ignorare legem”. Anders zou het gemakkelijk zijn, natuurlijk. “Oei, mocht dat niet meneer de juge? Oh, sorry hoor, sorry, sorry, maar ik wist dat niet dat het niet mocht”.

    Nee serieus. Moesten ze haar een SMS sturen of zo om te zeggen dat haar administratie niet in orde, nu al de tweede keer niet in orde, nu al de derde keer niet in orde was? Voor hetzelfde geld was ze dan misschien haar telefoon kwijtgeraakt of zo.

    Alle respect voor de betrokken personen en het zijn inderdaad menselijke drama’s, maar als het ze menens is met die strijd tegen doping en dit is wat gestemd is als de manier om het te doen, dan heeft iedereen er zich aan te houden.

    Als het Clijsters lukt, moet het Wickmayer ook lukken.

  • Dames,
    (Heren ook,)
    Ik vind dat bepaalde reageerders nogal hard uithalen naar Mejuffrouw Wickmayer. Houdt U er a.u.b. rekening mee dat het meisje nog maar 20 jaar is en dat zij de laatste tijd allerlei internationale avonturen medemaakt. Wellicht kunnen haar hersenen al die infoirmatie nog niet allemaal verwerken. Men had dat invullen van die whereabouts uit haar handen moeten nemen.
    Met vriendelijke groeten,
    De Drs.

  • Seppe Smits, een snowboarder, is nog jonger dan Wickmayer, ook veel onderweg en… die vraagt hulp van zijn papa. Waarom kan papa Wickmayer, toch haar begeleider, zijn dochter hierbij niet helpen?

  • Michel, Christine Ohuruogu heeft drie dopingcontroles gemist! Dat is dag en nacht verschil! Wickmayer heeft geen enkele controle gemist!

    Kijk, als er in mijn beroepstak een nieuw decreet gestemd wordt, dan worden er nieuwsbrieven rondgestuurd, dan gaat de orde mails rondsturen, er wordt melding van gemaakt in tijdschriften. En dan nog bestaat er zeer veel onduidelijkheid.
    Is het dan zo moeilijk te verwachten dat de Vlaamse tennisvereniging misschien eens een nieuwsbrief rondstuurt?
    De WADA doet het dus ook, maar dus enkel naar die spelers die volgens de internationale regels moeten voldoen en daar hoorden Wickmayer en Malisse niet bij want ze stonden niet in de top 50.

    Wielrenners behoren tot een ploeg en komen het zo automatisch te weten. Wielrenners worden trouwens niet door dit tribunaal berecht. De entourage van tennissers is een pak kleiner dan bij voetballers of wielrenners.

    En Wickmayer is niet achteraf met die problemen afgekomen, het is geen excuus waar ze nu mee afkomt. Ze heeft de problemen van in het begin gemeld. Het is trouwens een systeem dat enige uitleg vraagt in het begin.

    Ik kom zelf helaas teveel in contact met ambetante procedures and Wickmayer’s relaas komt oh zo bekend over. En de straf staat totaal niet in verhouding tot de gemaakte fout. Ze heeft geen enkele dopingcontrole gemist of proberen te mislopen.

  • @Tine: “Is het nu al teveel gevraagd dat men als er een nieuw decreet is, men toch tenminste de betrokkenen hierover verwittigt?

    Ja, Tine dat is teveel gevraagd. Bij mijn weten ben ik ook nog nooit persoonlijk op de hoogte gesteld van nieuwe regelgeving die mij aanbelangt. De wet is simpel: “elke Belg behoort te weten welke wetten in het Staatsblad gepubliceerd worden”. Dat geldt voor mij, voor u en dus ook voor Wickmayer en co. Zoals jij ga ik dan ook ZELF op zoek naar informatie. En neen, leeftijd is ook geen excuus want daar heeft ze haar begeleiding voor.

  • Ik heb nog nooit het staatsblad gelezen. In de praktijk gaat men tenslotte de mensen wel altijd op de hoogte brengen. Volgens de letter van de wet is dat niet nodig, maar als men mensen echt bewust in het ongewisse laat, vind ik dit wel zwaar getuigen van slechte wil.

    Het feit blijft dat als men haar wilde straffen, dit een veel lichtere straf had mogen zijn. Het feit blijft dat Wickmayer en Malisse de allereerste veroordeelden zijn voor dit feit. Er waren nog geen precedenten, dus niemand die ooit had durven denken dat de strafmaat direct al zo zwaar zou zijn, zeker gezien de opstartfoutjes in het systeem. Zorg eerst dat het systeem naar behoren werkt, en begin dan pas te tellen.

    Feit blijft ook dat men elders in de wereld maar verwacht van tennissers in de top 50 om dit in te vullen. Dus volgens de officiele ITF regels hebben zij eigenlijk nog niks fout gedaan. Op zich is er niks mis mee dat men ook lager gerankte spelers die zaken laat invullen, ook daar kunnen natuurlijk dopingzondaars inzitten. Maar het verklaart wel waarom Malisse en Wickmayer mogelijks niet voldoende afwisten van het feit dat zij het wel moesten invullen.

    Ik stoor me ook aan de typische reacties, in de trand van “ze verdienen veel geld, dus ze verdienen een zware straf.” Men heeft succes, dus als hen onrecht wordt aangedaan moeten we daar zeker geen medelijden mee hebben.

  • Ze speelde op die momenten officiële toernooien dus men wist wel waar ze was. En ze had e-mails gestuurd met de vraag waarom ze niet ingelogd geraakt. Ze konden ze perfect bereiken.

    Gudrun Hoie kende ik niet, maar ‘t lijkt inderdaad de enige vergelijkbare zaak. Ik vind er wel niet veel over terug.

    en als ik de standaard lees, merk ik dat er nog een hele resem Vlaamse atleten zijn die nu met de daver op het lijf zitten, want die hebben al twee streepjes achter hun naam (in die gevallen zelfs grotere inbreuken dan van Wickmayer).

  • “En ze had e-mails gestuurd met de vraag waarom ze niet ingelogd geraakt.” Tiens, beweerde Wickmayer eerder niet dat ze maar niemand kon bereiken en zelfs niet wist wie. Het arme kind moest och heere googlen. Nu weer dit excuus, met een dergelijke verdediging word je in een rechtbank afgeslacht want het rammelt langs alle kanten. Ondertussen komt ook boven water dat de administratie blijkbaar wel een paar keer met Malisse contact heeft gehad maar dat had blijkbaar geen gevolg. Enfin, ik geef het op…

  • Pingback: houbi.com / blog » 2009 » November

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.