Leeft daarmee samen jong

Ik kruip uit mijn trekzetel richting bed. Sandra ligt in de zetel naar televisie te kijken.

In en uit de trekzetel geraken is niet evident: dat doet overal pijn. Ik vind dat daar, zelfs na zes jaar, enige aandacht op mag getrokken worden. Ik laat dus een welgemeende “auw” horen.

Stilte uit de zetel van Sandra.

Ik herhaal mijn “auw”, met iéts meer nadruk.

Geen reactie. Ook niet na nog een paar keer.

Ik kan niet anders dan Sandra confronteren met de vaststelling: dat ik het stuitend vind, haar gebrek aan medeleven. Grotesk stuitend. Van een aan het wanstaltig grotesk grenzende stuitendheid.

Een nauwelijks gecamoufleerd verveelde “uh huh” is mijn deel.

Gaat daar mee naar den oorlog. Dat is hier dus alle dagen zo hé.

9 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.