Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Leeft daarmee samen jong

Ik kruip uit mijn trekzetel richting bed. Sandra ligt in de zetel naar televisie te kijken.

In en uit de trekzetel geraken is niet evident: dat doet overal pijn. Ik vind dat daar, zelfs na zes jaar, enige aandacht op mag getrokken worden. Ik laat dus een welgemeende “auw” horen.

Stilte uit de zetel van Sandra.

Ik herhaal mijn “auw”, met iéts meer nadruk.

Geen reactie. Ook niet na nog een paar keer.

Ik kan niet anders dan Sandra confronteren met de vaststelling: dat ik het stuitend vind, haar gebrek aan medeleven. Grotesk stuitend. Van een aan het wanstaltig grotesk grenzende stuitendheid.

Een nauwelijks gecamoufleerd verveelde “uh huh” is mijn deel.

Gaat daar mee naar den oorlog. Dat is hier dus alle dagen zo hé.

9 Comments

  1. Zo’n huiselijke dingen zwiert men best niet op het internet…

  2. Ik vind “uh uh” alvast charmanter dan “zaagdaloep”.

  3. ‘k ‘eb zoooo’n compassie

  4. ’t Waren waarschijnlijk uitzendingen door derden op tv.
    Of interludium.

  5. gij neute gij

  6. op wie slaat uw titelken nu eigentlik? zij of gij?

  7. ik ben nu al onvoorwaardelijke fan van Sandra! Sandra voor President!!!

  8. Gij dramaqueen gij.

  9. Kan vanalles zijn.
    Moederkesdag missen is niet mogelijk met kinderen in huis. Heeft ze iets nieuws aan? Is ze naar de kapper geweest? Verdien je eigenlijk wel aandacht?
    Om te zeggen dat ik me niet gauw moei in andermans huishouden en zeer te bedanken om de .

Zeg uw gedacht