Father-daughter bonding

Ha! We hebben hier in lange tijd niet zoveel gelachen, dochter en ik.

Eerst naar de slechte televisie gekeken op Vitaya, en zo ongeveer overal dezelfde bedenkingen en opmerkingen gemaakt, meestal in koor zelfs. En als het niet in koor was, dan vulde het redelijk aan, zo van schaamtlijk! en ook wel zó hip… in 1985! en redelijk veel van stek! en alle keren als er ergens één van de RTL4-Hollanders “toch?” en “hè?” zei, deden we mee, enfin: wijs, dus.

En dan, naar aanleiding van een reclame ergens in een intermissie van één van de slechte programma’s: onszelf geregistreerd bij zo’n vind-een-nieuwe-partner-website. We hebben veel over mekaar geleerd, met die vragenlijst van wel driehonderd vragen, ‘k zweer het u. En ook redelijk over de grond liggen lachen (al vrees ik dat iedereen die op mijn profiel daar uitkomt, meteen weet wie het is die het ingevuld heeft — er zijn niet zoveel mensen die het over hun trekzetel hebben op het internet, namelijk).

Hey, en wie weet, misschien komt er wel een nieuwe mama uit! (Al zal ze dan wel met een zeer lastige en zeer veeleisende mens moeten overeen komen, ah ha!)

6 Comments

Zeg uw gedacht

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.