Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: mei 2015 (pagina 1 van 3)

Weekend!

Een weekend teambuilding gehad, ha!

Zoals dat moet zijn: drie dagen op een meer dan fijne locatie (het kasteel van Gert van Samson en Gert), niets moeten doen, lekker eten (we hebben lasagnes en chili con carne gemaakt en barbecue gedaan), en activiteiten (wandelen, sauna, zwembad, boogschieten) voor wie dat wou.

Wij hebben een fijn werk, wij.

(Waar we trouwens nog volk zoeken, hint, hint.)

Gelezen: La naissance du français

NaissanceIk wist niet goed wat te verwachten van dit fascikuul uit de reeks Que sais-je? — ik vermoedde dat het iets even beknopt en van een even hoge informatiedensiteit als het boekje over het Manicheïsme zou worden, maar niets was minder waar.

Bernard Cerquiglini schrijft leutig. Hij leest zichzelf ook graag, denk ik, of tenminste: hij schrijft het graag in een stijl die als ‘iéts uitgebreider dan telegramstijl’ kan omschreven worden. Dit is hoe hij het heeft over de overgang van enkel-gesproken-taal naar geschreven-taal:

Quand apparaissent les premiers textes, tout modestes qu’ils soient, des formes sont lisibles, ou reconnaissables sur le parchemin, le soleil de l’écriture, en son aurore, éteint les étoiles de la reconstruction. La mise en écrit du français n’est toutefois pas tenue pour une étape ni une rupture : le français est finalement « attesté », on possède enfin quelques documents sur l’état de langue, ce qui assoit les hypothèses. Tout au plus on le signale en note, et on convoque les philologues. Car pour la linguistique historique, ces documents ne sont pas fiables. Copiés, recopiés, filtrés par les habitudes latines des scribes, ces textes ne renvoient pas directement à la langue de la pratique quotidienne (et le moyen qu’ils le fissent ?), à cette parole vraie que la linguistique historique incessamment recherche. Il convient donc de critiquer ces documents, de leur faire rendre raison de la parole enfouie qu’ils recèlent, de faire surgir ce qui, parfaitement et originellement, fut. C’est le travail de la philologie, archéologie de l’origine, qui vient curieusement reconstruire là où l’on pouvait enfin se passer de reconstruction.

Ik kan mij inbeelden dat het voor veel mensen lastig of zelf onaangenaam zou kunnen overkomen, maar ik heb dat graag.

Het duurt denk ik tot de helft van het boek voor het eerste stukje proto-Frans valt. Daarvoor gaat het over de manieren waarop er gezocht werd naar de geboorte van het Frans, en de discussies tussen verschillende scholen.

En eens het over het eerste Frans gaat, zitten we meteen in 842 met de Eed van Straatsburg (historische context, aanleiding, inhoud), en voor we het goed en wel beseffen, is het boek gedaan.

Samenvattende these voor Cerquiglini, die zich daarvoor baseert op beter gedocumenteerde analoge situaties met het Italiaans: in tegenstelling tot wat ons op school wijsgemaakt is, is het moderne Frans niét ‘de taal van het Isle-de-France’ die zich als een soort inktvlek over de rest van het territorium heeft uitgebreid en in de loop van 1000 jaar de andere lokale dialecten verdrongen heeft. Neen, zegt hij, ‘het Frans’ is, al van zijn allereerste prille begin in 842, een gemaakte taal. Met elementen van verschillende dialecten, maar die ontstaan en gegroeid is als neergeschreven lingua franca, en dus géén geschreven neerslag van een ooit bestaande taal is.

Het ontstaan van het Frans is een politieke daad, zegt de man. Huh. Ik zou er eigenlijk meer over willen lezen, nu. Boeiend boekje.

[van op Boeggn]

Het lastige aan een zieke dochter die pillen up the wazoo moet nemen: de pillen liggen niet meer op hun plaats!

Dan staat een mens op, wilt hij een pijnstiller of twee pakken, en zijn die verdwenen! Aargh! Niét geestig, dedju.

Rapture!

Soms vraag ik mij ook wel eens af waar ik mij mee bezig houd

Ik was via /r/amibeingdetained op een filmpje terechtgekomen van een Amerikaanse religieuze nut die weigerde zich te identificeren bij een grenscontrole wegens dat hij beweerde dat hij volgens de Bijbel een Israëliet was(don’t ask), en toen klikte ik door op ’s mans kanaal, en voor ik het wist waren we twee uur later — jawel, TWEE. UUR. LATER. — en had ik met volle aandacht van begin tot einde gekeken naar de documentaire “After the Tribulation: The Pre-Tribulation Rapture Fraud Exposed”.

Déze documentaire, dus:

Ik vond het machtig interessant. En zeer redelijk, ook: ja natuurlijk is “pre trib rapture” belachelijk, daar ben ik nu helemaal van overtuigd.

(En ook bijzonder fascinerend hoe jong die gast is, en hoe ik het mij zó kan inbeelden dat zo’n soort mens tweeduizend of meer jaar geleden precies zo’n discussies zou kunnen gehouden hebben. En wat het zou geweest zijn om Jezus of Mani of Mohammed op YouTube te zien.)

Verbouwingen: keuken, getting there

Ik kwam vanavond thuis en ik zag:

Weken en maanden hingen er plastieken dingen van plafond tot vloer, en daarvoor stond er gelijk vier eeuwen lang een muur. En nu niet meer. ’t Is een eind lichter, ja.

Eén dezer komt er ook nog een nieuwe vloer. En zo.

Links van 17 mei 2015 tot 26 mei 2015

Tanith Lee, 1947-2015 | Tor.com
Ugh. Nog een stuk jeugd verdwenen. — "We are saddened to report the passing of science fiction, fantasy, and horror writer Tanith Lee. Lee had a long and prolific writing career, publishing over 90 books and 300 short stories, as well as several poems, four BBC Radio plays, and two episodes of the BBC’s sci-fi television series Blake’s 7."

‘Mattress Girl’ Is a Perfect Icon for the Feminist Left | National Review Online
The continued lionization of Sulkowicz has proven so instructive: It has made clear how utterly uninterested the feminist movement is in anything like an appeal to facts or common reason.

Welcome to Ordos, China: The World’s Largest “Ghost City” | The Bohemian Blog
Built for over a million people, the city of Ordos was designed to be the crowning glory of Inner Mongolia. Doomed to incompletion however, this futuristic metropolis now rises empty out of the deserts of northern China. Only 2% of its buildings were ever filled; the rest has largely been left to decay, abandoned mid-construction, earning Ordos the title of China’s Ghost City. Last year I travelled to Inner Mongolia for myself, to get a closer look at the bizarre, ghost metropolis of Ordos… and the experience, as I would discover, was far stranger than anything I could have prepared for.

Secret’s collapse shows the traditional VC funding model is broken | VentureBeat | Entrepreneur | by Jenny Q. Ta, Sqeeqee
The monumental failure of anonymous social app Secret and the closing of the company’s doors after a mere 16 months in business has fueled serious discussion among entrepreneurs and venture capitalists. Concerned parties on both sides of the funding table are asking hard questions about what this development means to the future of venture capital funding and whether the well-funded startup’s demise might not in fact indicate that the traditional VC model is broken and badly in need of repair.

Solving Sudoku with SQL – Database tutorial – developer Fusion
I embarked on an exercise to write a program that solves Sudoku puzzles. And to make it even more challenging I decided not to write the program in the popular object-oriented fashion (Java, C++, C#, etc.) or in any of the old-fashioned procedural programming languages (Pascal, C, Basic etc); but in Transact SQL, within SQL Server 2000.

Gelezen: Le manichéisme

ManichéismeSnel! Wat zegt u “manicheïsme”? Iets met gnostisch gedoe, iets met dualisme, iets rond Perzië in de derde eeuw, gesticht door Mani, en veel verder kwam ik ook niet echt.

Een mens kan dan Wikipedia en andere navlooien, maar als het kan: altijd een goed idee om er een Que sais-je? tegen aan te smijten. Dat is handig en beknopt (128 bladzijden, niet meer, niet minder), dat is goedkoop, dat is meestal redelijk state of the art, en dat is wat men noemt ‘haute vulgarisation’: het behandelt zijn lezers niet gelijk kleine kinderen.

Bij mijn ouders stonden er hele reeksen van die ik enorm graag las (hello, compendium aan nutteloze feiten in mijn hoofd); Le manichéisme is boek nummer 1940 van de ondertussen meer dan 4000.

Tardieu houdt het sec: een biografie van Mani, een overzicht van zijn werken, de organisatie van de Kerk, een overzicht van de theologische mythologie. Zeer opvallend: géén nadruk op het gnostische en het dualisme waar manicheïsme later min of meer sysnoniem van werd, maar wel op de manier waarop Mani tot zijn wereldbeeld kwam, en op de rijke inhoud en esthetiek.

Enorm boeiend, hoe Mani uit een joods-christelijke sekte, met enorm veel invloeden van overal — van boeddhisme tot zoroastrisme, van apokriefen uit Oud en Nieuw Testament — een volledig eigen godsdienst maakt. Met een volledig en zeer zorgvuldig uitgedokterd systeem van rangen en standen, van ritussen en gebruiken.

Een godsdienst om alle bestaande godsdiensten te vervolledigen, waar Mani zelf de sluitsteen van de profeten is. Met nadruk op ascese, eerlijkheid, en schoonheid. Hij vond een prachtig schrift uit om zijn boeken in te schrijven, hij tekende en schilderde, zijn mythes zijn meer poëzie dan theologie.

En hij had enorm veel succes: van Noord-Afrika (Augustinus was eerst een manicheïst!) en Rome tot in China waren er bloeiende Kerken van Mani.

Tardieu gaat niet verder dan een beknopte tijdlijn van het manicheïsme na Mani, en ik had ook graag meer voetnoten gehad in plaats van een (toegegeven, degelijke) bibliografie op het einde, maar behalve dat: zeker meer dan de moeite waard voor een regenachtige namiddag ergens.

[van op Boeggn]

Face casts

Ik heb zó goesting om er aan te beginnen.

Microsoft Surface Pro 3

Het begint traag en het duurt lang, het is niet Apple-gepolijst, maar ik vind dit zó fantastisch, een echte mens die met echte passie spreekt over zijn werk:

Mijn volgende computer is zonder enige twijfel de opvolger van de Surface Pro 3.

Nog een Waegenaer in de gazet!

Methodisch de kranten van meer dan honderd jaar geleden lezen, dat is ongetwijfeld niet de meest efficiënte manier om aan genealogie te doen, maar het kan soms wel eens verrassende dingen geven.

In Het Nieuws Van Den Dag van 19 oktober 1894 stond dit:

Het Nieuws Van Den Dag, 19 oktober 1894 Karel Waegenaer

Karel Waegenaer, de broer van mijn overgrootvader, geboren op 5 februari 1883 in Zelzate, haalde op zijn elf jaar zijn tweede diploma, met een totaal van 200 punten!

Ik weet (nog) niet wat dat precies betekent, hoe het zat met lagere scholen die leerlingen ten wedstrijd aanboden, maar voor zover ik het snap: er was geen schoolplicht, het was absoluut niet evident dat kinderen op school bleven zitten, en die wedstrijd op het einde van de lagere school zal wellicht een soort eindexamenachtig iets geweest zijn. En wie goede punten had, kon verder studeren, hetzij in middelbare school, hetzij in adultenonderwijs (voortgezet avond- en weekendonderwijs voor kinderen die eventueel al aan het werken zijn).

Karel Waegenaer kwam uit de min of meer middenklasse: zijn vader was timmerman en later winkelier en wagenmaker, zijn moeder vroedvrouw; de ouders van zijn vader waren timmerman en vroudvrouw, die van zijn moeder kleermaker en winkelierster. Karel zal na zijn lagere school wellicht iets verder gestudeerd hebben, maar wat precies: geen idee.

In ieder geval: als de oorlog uitbreekt is hij getrouwd met Maria De Telder, hebben ze een dochtertje Simonne en een zoontje Louis, en woont en werkt hij als douanier in Boekhoute. Tijdens de oorlog wordt een tweede dochter geboren, Elisabeth.

Eind 1916 richt hij een hele spionagecel op voor de Britten: hij observeert de treinlijn Eeklo-Dendermonde (de trein was immens belangrijk voor troepen- en ander transport), en als douanier is hij ideaal geplaatst om documenten te smokkelen.

Alle spionagerapporten van de hele regio werden gecentraliseerd in zijn huis, en dan over de grens gebracht — zoals Marie De Telder zei: ze gingen geheimen halen en om ze “binnen ons huis in kloefen weg [te] stoppen en […] dan bestellen ik of mijn man of zelfs onze kleine Simone [ze]”.

Maria De Telder, Simone Waegenaer, Elisabeth Waegenaer, Louis Waegenaer

Simonne is het meisje links.

Karel Waegenaer werd in maart 1917 aangehouden. Het is niet duidelijk waarom — misschien had iemand van het netwerk zijn of haar mond voorbijgepraat, misschien was er bewust verraad in het spel. Wat wel duidelijk is, is dat ze Karel alles hebben doen bekennen met een oude truuk: zijn schoonbroer Arthur Van Borm was ook gevangen genomen, en de Duitsers speelden ze tegen elkaar uit. Tegen Arthur zeiden ze dat Karel alles al bekend had, en tegen Karel dat Arthur alles had bekend.

Zoals Karel zelf schreef:

ik wilde het blijven afloochenen maar hij zegde mij gij moet niets meer loochenen uw schoonbroeder heeft het ons al gezegd en als gij hier seffens niet spreekt dan zullen wij seffens telefoneeren en wij zullen uwe vrouw ook doen pakken en haar hier ook doen opsluiten

Arthur Van Borm schrijft aan zijn vrouw, Leonie Waegenaer:

luistert ik kwas aan twerken de zondag op de fabriek en ik at die twee lafaars nog in geen twee dagen gezien nu ik at juist wat tijt voor mij te gaan aangeven binst dat ik opde fabriek werte gij kanwel denken dat ik bezig was met te werken want ik kwas niet gekleed ik ben hier up mijn werkdigen gekomen want de fabriek is maar vijf minutten van waar dat ik mij moeste gaan aangeven en daar meede was dat gemakelijk nu als ik daar naar toe ging al ik daar toe kwam de Duitsche zijnden mij dat mijn paspoort toegekomen was al viertien een paspoort aan gevraagt van mijn heer maletoo en die was juist toegekomen en ik moeste gaan tekene gelijk ik altijt moeste doen gelijk op andere jaaren zoo ik konde daar niet van weten danze mij gingen aanhouden ongelukkig genoeg zoo dat is een grotte leugen dat ik zat geweest zijn want ik kwas op mijn werk

…maar hoedanook: ze hebben bekend. Karel was ervan overtuigd dat het de schuld van Arthur was:

Nu liefste vrouw het is al de schuld van Arthur hij heeft ons verraden hij heeft gezegd in Holland heeft hij met die mannen in een café zitten drinken en eene soupé gehouden en zij hebben daar zitten klappen en de duitsche politie heeft alles zitten afluisteren

Arthur en Karel kregen meer dan ruzie in de gevangenis. Arthur was regelmatig zat en had wellicht zijn mond voorbijgepraat waardoor iedereen gearresteerd werd, maar het was waarschijnlijk pas na de bekentenis van Karel dat het hele netwerk opgerold kon worden. Zei Arthur:

den dinsdag morgent wisten zij mij al te zeggen hoe dat gegaan was en zij noemden tans het geen die gebeurd was en danze in mijn huis schreefde en danze al de raporten naar mijn huis brachten zoo wat moeste ik tans doen of te zeggen van ja en tans zijt de commiesere tegen mij awel Vanborm zie wel damme dat wisten het is uwe schoonbroeder die ons gistere gezijt hebt dat gij gelt gegeven hept in avans voor te wilen werken en dat hij nog mannen moest zoeken voor te werken

…en dan bekent hij ook helemaal:

maar nu zijde ik hebt dat nooit geweten wat dan die mannen moesten schrijven want ik hebt dat nooit bezien die brieven ik ben juist afgekomen van tas van gend met een kommisse van debosschere voor dat aan die mannen te zeggen danze mogten die brieven naar mij huis brengen en danze van wagtebeke zouwden om gekomen dat hept ik tans gezijt natuurlijk voor mij plan te trekken deur danze zij diet al op mij staken

En is hij redelijk kwaad op Karel Waegenaer:

Karel waegenaere die is zijn tonge niet meester […] het is een groote zieveraar hij weet niet wat hij zecht

En Karel terug:

zegt het dan maar goed wat slechte vrouw mensch dat mijne zuster is en ook mijne schoonbroeder […] Arthur is hier altijd bezig als er eens is die pardonnaise zal krijgen dat zal Karel zijn zegt hij maar als hij pardonnase krijgt zegt Arthur dan moest hij creveeren van den aarmoede en de luisen moesten uw gezicht afloopen

In juli wordt hij ter dood veroordeeld wegens “krijgsverraad”. Hij stuurt zijn familie nog de dag voor zijn overlijden een laatste brief, en op 10 september wordt hij in Gent gefusilleerd:

Fusillering Karel Waegenaer

Na de oorlog krijgt hij een staatsbegrafenis in Zelzate, een monument zowel in Boekhoute als in Zelzate, een straat naar hem genoemd in Zelzate, en krijgt zijn weduwe een karrenvracht medailles, onder meer van het Britse Rijk:

waegenaerbrit

Zijn familie was er vet mee.

 

Gelezen: Jonathan Strange & Mr. Norrell

strangeHet boek speelt zich af in een alternatieve versie van onze wereld, waar magie bestond en nu (begin de jaren 1800) bijna helemaal verdwenen is. Er zijn nog wel tovenaars, maar het zijn theoretische tovenaars, die ongeveer evenveel met magie te maken hebben als vrijmetselaars met mortel. Praktische tovenaars bestaan niet meer, of dat denken de meeste mensen tenminste.

Een paar honderd jaar geleden verdween John Uskglass, The Raven King, die 300 jaar lang Koning was van Noord-Engeland, de Elfenwereld en een Derde Wereld (misschien wel een stuk van de Hel, misschien iets anders) — en met hem verdween langzaamaan de echte magie uit de wereld.

Tot nu: Mr. Norrell, een vreemde eenzaat met een enorme bibliotheek, heeft zichzelf over tientallen jaren magie geleerd. En niet veel later inspireert hij Jonathan Strange, in uitzicht en karakter zowat zijn volledig tegenbeeld.

Norrell verhuist naar Londen en begint er voor de regering te werken, en Jonathan Strange wordt zijn leerling. Volgen avonturen in de Napoleontische oorlogen, esbattementen met ontvoeringen door elfen, eeuwenoude voorspellingen die uit lijken te komen, en voortdurend op de achtergrond: The Raven King.

Norrell wil hem het liefst doen vergeten door de wereld, Strange het omgekeerde, maar hoedanook: over en onder en achter alles lijkt John Uskglass te zitten.

Meer dan de moeite waard. Er is tegenwoordig een tv-reeks van, die op het eerste zicht van de eerste aflevering redelijk dicht bij het origineel zit. Kijken!

En behalve dat: dit is een boek dat ik nu al voor de derde keer lees, en voor de derde keer zou ik willen dat het nog niet gedaan was. Een debuutroman, maar wat voor één. Wellicht niet voor iedereen (het komt op het allereerst gezicht wat oubollig over, en met voetnoten die soms hele bladzijden lang zijn), maar ik vind het fantastisch goed.

[van op Boeggn]

Yuiy!

Koorts en keelpijn, maar toch voor de televisie gekropen en ons nagelbijtend kampioen zien worden. Hoezee!

Jan zat natuurlijk al in bed, maar ik heb hem bij elk doelpunt op de hoogte gebracht, en op het einde ook: één zeer content kindje, één.

Verbouwingen: langzaam maar zeker

De kleine dingen, daar kan een mens van content zijn, als hij in verbouwingen zit.

Een buitenkraan en een element voor drainage, bijvoorbeeld:

Of twee putten voor afvoer:

Of dat er plots iets vloerachtigs, of ondervloerachtigs, of chape-achtigs, of isolatielaagachtigs ligt op een plaats waar tot voor kort een put met eeuwen bouwafval was:

Nog een week of twee en de zijkanten van de veranda komen toe. En ondertussen misschien al stukken vloer. En dan gaat één van de volgende weken aan de tuin begonnen worden ook. Echt waar, echt waar, houd ik mezelf voor. Eén van de volgende weken of maanden.

Eurosong for ever

Het is weer die tijd van het jaar. Ze zullen wel hun best moeten doen om in de buurt van het allerbeste Eurosong-nummer ooit te komen:

Eurosong, jaren 1980 en Star Wars in één — “Nelle chiese abbandonate si preparano rifugi e nuove astronavi per viaggi interstellari” — zo maken ze ze niet meer, meneer.

Werkmens gezocht

Op het werk zoeken we iemand. Knippety plakkety uit de vacature:

Adhese is an application with an extensive and complex back-end and an equally extensive and complex front-end. Large publishers and sales houses (Mediahuis, PebbleMedia, Roularta, NRC Handelsblad, …) use Adhese for ad serving, but Adhese is also being used for content personalization and recommendation at places like De Tijd, VRT, and Stad Gent.

We’re looking for a great Front-end developer to join our multinational team of developers.

To be absolutely clear: we’re not looking for someone to just do some light UX work, some slicing of PSDs, some HTML and CSS.

We’re looking for someone who knows how to build an application that happens to run in a web browser. A seasoned coder who will happen to code in JavaScript. The more affinity you have with actual users, the better. The more eye for detail, the more interest in UX design, the better. But the base line should be “great programmer”.

If you feel this describes you right now, or if you feel this could be you in the near future, get in touch with us at info@adhese.com.

We do …

  • d3.js, Backbone, Marionette, SASS, LESS, Mustache, HAML, require.js, …
  • Java 8, Tomcat 6, Spring 4, HTML 5, JavaScript (5.1), CoffeeScript, mySQL, Gradle …
  • Hadoop powered analytics (with Pig)
  • 2-week sprints in a SCRUM setting
  • One-button deployments (never on Fridays!)
  • Continuous integration
  • Version control with git (and git flow)
  • Puppet for server configuration
  • Service health monitoring with Icinga
  • Tech talks
  • We are open minded for new technologies

We offer …

  • Interesting work with international customers
  • Work in Gent, in an office with a garden and your personal Herman Miller office chair
  • Flexible office hours & excellent work/life balance
  • No overtime! (unless you insist)
  • Competitive compensation + extra-legal compensation

In het schoon Vlaams (werktaal op het werk is Engels en Nederlands):

Gezocht: een goeie programmeur die aan de voorkant van een ingewikkelde toepassing wil werken. Geen interfaceontwerp of dergelijke, maar programmeerwerk in javascriptachtige dingen — al is alle affiniteit met interfacedinges zeer welkom.

Wij bieden vanalles, maar vooral: een bijzonder aangename balans tussen werk en leven, met veel flexibiliteit en géén overuren.

Stuur gerust door é.

Oudere berichten

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑