De living: it gets worse before it gets better

dinsdag 1 mei 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 5 reacties

It gets worse before it gets better, and then it gets worse again, and then it gets a little better, and then it gets worse again, and then it gets better again. 

Of zoiets. Een huis waar zes man in woont, en waar bij gebrek aan bergruimte vooral gestapeld wordt: dat is géén zicht als er dan eens grondig opgeruimd wordt. Opgeruimd moet worden. 

Het grenst aan het ongelooflijke, wat er allemaal in dozen zit die in dozen zitten die in zakken zitten die in zakken zitten die in dozen zitten. Zo van “we ruimen de grote stukken op, en de boeken, en het speelgoed, en de draden smijten we in één zak, die sorteren we dan wel eens, en wat duidelijk weg mag, smijten we weg, en de papieren bij elkaar, die sorteren we dán wel eens, en… oh what the hell, al de rest van het klein grut ook bij elkaar in een doos, dan sorteren we dat ook wel eens, dan eens, dan.” 

Doe dat een paar jaar aan een stuk, en het resultaat is dat het definitief opruimen er na twee dagen ongeveer zó uitziet. Van de venster naar de trappen:

De ramp, na twee dagen opruimen

It gets worse before it gets better, indeed – dit is van het bureau naar de vensters:

De ramp, na twee dagen opruimen

There’s method in the madness, daar niet van, en ‘t was ook redelijk veel werk om te geraken tot waar het was in de foto’s hierboven. Slik, inderdaad. 

Vandaag dan de laatste hand gelegd: eerst zelf vanalles gedaan terwijl Sandra met Jan naar voetbaltoernooi was, dan de hulp van mijn moeder en mijn broer absoluut niet afgeslaan, en vanavond dan een laatste stamp gegeven met Sandra. 

Alle computermateriaal in gelabelde zakjes gestoken, alle boeken gesorteerd, alle belangrijke papieren in één doos, alle kraaltjes in een doos, alles puzzelstukken in een doos, alle Legoblokken en blokjes in één doos, alle knikkers tesamen, de helft van de handleidingen die ik nog liggen had (wat zeg ik, 95%) weggegooid, duchtig gesnoeid in kindertekeningen en -werkjes, fotogerief bij elkaar, foto’s bij elkaar, tafels weggedaan…

Résultat des courses:

Opgeruimd staat klaar op weer te vermoosen

De grote meubels mochten blijven staan, daar gingen ze plastiek of dekens of dingen op leggen. 

Want, haja, morgen beginnen de grote werken in de living. Gepland: afbraak van de schouw, en afbraak van het plafond. En als dat gedaan is: grote werken aan ruwweg deze zone:

Waar het allemaal gaat gebeuren

Het trapgat wordt mooi afgewerkt, die draden en buizen komen mooi opgeborgen, tegen de verste muur achter de trap (vanaf die houten pilaar die er staat) komen boekenkasten bovenaan en opbergkasten onderaan, idem aan de muur waar nu die spiegel en die bureaustoel staan. Waar nu de schouw is, komt een opbergmeubel bovenaan (denk glazen en flessen), en onderaan een richel met daarin uitrolbare zitbanken, en de TV zal achter een schuifdeur kunnen weggestoken worden.

En het plafond wordt rechtgetrokken, met aan de uiteinden, tegen de muur, indirecte verlichting. En alle muren worden in orde gezet, van pleisteren en verven en alles. 

Dit zal er dus helemaal anders uitzien, binnenkort:

Dit gaat er dus helemaal anders uitzien, dan

Slik.

L’ampleur de la catastrophe

vrijdag 27 april 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 8 reacties

Er waren drie plaatsen in ons huis waar we de miserie al jaren aan een stuk voor ons uit schuiven: het bureau beneden, het achterhuis, en de living.

Het bureau, daar zijn we nu bijna door: de rommel die er jaren aan een stuk opstapelde, is er weg. En de werken vorderen gestaag. Toen ik gisteren thuiskwam, waren de twee deuren afgesloten met anti-stof-dinges, wegens plamuren:

Muur geplamuurd

De deur van bureau naar keuken, die draait open in één richting, maar de lichtschakelaars hielden er rekening mee dat er in de andere richting zou gedraaid worden (omdat er toen de deuropening gemaakt werd, er nog geen sprake was van kasten in de bijkeuken, denk ik). 

En dus moest dat rechtgetrokken worden, wat bij deze dus gebeurd is:

Electriciteit omgeleid

Ik heb zo’n vermoeden dat als ik vanavond thuiskom, er een nieuw plafond zal liggen. Alles zit er in alle geval klaar voor, denk ik:

Klaar voor verlichting

(Daar aan de rechterkant komt er indirecte verlichting, ingewerkt in een soort nis tegen het plafond.)

De tweede probleemzone die alsmaar uitgesteld werd, is het achterhuis. Opgestapelde boeken, meubels die nergens anders konden gezet worden, een tapijt, matrassen, en natuurlijk: stapels en stapels en stapels boeken en CD’s en DVD’s. 

Eerst was het duidelijk: boeken in dozen aan de linkerkant beneden, bureautafels en computers en oude TV en zitbank aan de rechterkant, meubels uit erfenissen die wij opslaan bovenaan. 

En toen kwam er een koelkast bij, en een poussette, en een diepvries, en gereedschap,  en dan gingen de kinderen daar op de WII spelen, en dan werd er soms overnacht als er vriendinnen kwamen slapen. De doodsteek, achteraf bekeken, was dat ik mijn computer daar weggehaald heb en in de living gezet heb. Vanaf dan kwam ik daar niet meer, werd de ruimte alleen nog door de kinderen gebruikt, en stapelde en stapelde en stapelde het er zich allemaal op. 

…en nu is daar dus het flotsam en jetsam van het bureau en van the eerste verdiep van het achterhuis bijgekomen, wat ervoor zorgt dat wat er eens zo uitzag:Achterhuis, opgeruimd, gelijkvloers

Er nu zo uitziet:

Allemaal op te kuisen

…maar er dus wél leger moet uitzien dan het er ooit heeft uitgezien: een schoon taaksken voor het lang weekend, dus. 

Hetzelfde geldt voor de living: die staat voller dan ooit, met relieken van overal en te strijken was, en kabels, en speelgoed, en vanalles en nog wat. En dat moet allemaal weg tegen woensdagochtend. 

Weg naar ergens, zoals de inhoud van het achterhuis weg moet naar ergens. Waar die “ergens” is: ik heb er nog geen idee van. Misschien al in het bureau. 

Met een zeer klein hartje: de omvang van de ramp in de living:

L'ampleur de la catastrophe

De zetels die er nu staan, op mijn trekzetel na, moeten weg wegens rotversleten. Ze waren al tweedehands en we hebben er veel geniet van gehad, maar nu zijn ze echt wel óp.

Die witte schouw gaat weg en die hele muur wordt een soort meubel met kasten en zitbanken in schuiven en bibliotheek, het plafond wordt uitgebroken, de trap wordt afgewerkt. Waar nu een tafel met monitors en een spiegel staat, komt bibliotheek, en waar nu die blauwwitte vuilbak staat, aar zal het einde zijn van een bureau. En tegen de achterwand aldaar komen ook kasten en bibliotheek.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338