Kijk wie vanavond op straat stond: Uw En Mijn Vriend zowaar

donderdag 11 oktober 2012 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties

Dus, we keren terug van de cinema, in de zeikende regen, Louis en ik. In het donker, regen die met bakken uit de lucht valt, Filmfestival dus meer dan gewoonlijk veel auto’s op baan: Louis zat achteraan op de fiets bij mij. 

Ja, dat mag niet, weet ik nu. Maar met zijn fiets in dit weer in het donker en met veel verkeer, en dan nog eens ‘s avonds laat dus moe, zag ik het ook niet zitten om hem op zijn fiets te laten rijden.

En wat denkt ge? Jazeker: aangehouden door de politie. We reden negen à tien kilometer per uur, links en rechts van ons razen de nauwelijks rijdende fietswrakken zonder verlichting voorbij, maar ‘t is ons dat Het Blauw Op Straat moest hebben. 

Als ze de regen met emmers op u smijten en ge door uw bril nog nauwelijks iets ziet en ge u honderdveertig procent op de weg aan het concentreren zijt: ik weet niet hoe het met u zit, maar ik had het niet de eerste fractie van een seconde door dat de juffrouw die mij van tien meter achter mij aansprak, een politieagente was. 

En kijk: meer dan dat is niet meer nodig om die cursus Sarcastisch Omgaan Met Burgers naar boven te laten komen — als het even meezit, dan is het zelfs iemand zoals vanavond, die de bijscholing Mensen Die Uw Vader Hadden Kunnen Zijn Behandelen Als Waren Ze Een Stoute Kleuter Uit De Straat heeft gevolgd.

“Mag ik uw voetje eens zien meneer” hoorde ik de dame zeggen. Ik toon de pikkel van mijn fiets, maar dat was dus he-le-maal verkeerd. Ik had meteen recht op het volledige gamma van “Ge moogt al content zijn normaal is dat direct een boete” en “Denkt gij dat wij hier voor Piet Snot staan misschien” en “Ge moogt te voet naar huis gaan, en als ik u nog op die fiets zie zal het u dus veel geld kosten hé”.

Ik heb er niets tegen dat ze mij aanhouden. Niets. Ze hadden mij zelfs meteen een boete mogen geven — ik zou niet eens veel geklaagd hebben over die twintig doodrijders die ik tussen Kouter en Minard zonder lichten zag voorbijzwalpen of over die lallende stoet studentendoop die in de Sint-Pietersnieuwstraat de halve straat bezette. Dat is allemaal naast de kwestie en ik heb er alle begrip voor. 

Maar waar ik de muren van oploop, is dat toontje van sarcastische neerbuigendheid dat er zo vaak bij moet komen. Hatelijk.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338