De mevrouw aan de grens vroeg waarom we in Newcastle waren. “Euh, zomaar” was blijkbaar niet iets dat ze gewoon was. Of we hier familie hadden? Ja, zeer verre familie, maar dat het niet de bedoeling was om ze te bezoeken. Ja; de eerste keer hier. Gewoon zomaar.

Taxi naar hotel in centrum, rondgewandeld, pub binnengestapt om te eten, 17u58 was te laat om nog bediend te worden, naar een steakresto gegaan en meer dan goed gegeten, terug naar hotel, boek lezen, slapen.

Meer dan dat moet het niet zijn.