Vakantie is het moment om die honderd dingen te doen die in de lijst van “dan eens” stonden.

Natuurlijk leg ik mezelf vanaf vag één van de vakantie nog eens honderd andere dingen op, en komt er dus gewoon helemaal niets van niets.

Cue schuldgevoeld dat eigenlijk nergens voor nodig is, maar het is er wel.

Ik zou boeken moeten uitlezen! Ik zou dingen moeten maken! Ik zou moeten dingen herorganiseren! Ik zou moeten vanalles doen!

Ik wil ook gewoon niets doen. Ik wil eigenlijk twintig uur per dag in mijn bed liggen.