Ik ben er helemaal voor, dat er een oplossing aan de problemen in België gevonden wordt door het land in vier op te delen, en die onderdelen alle niet-federale bevoegdheden te geven.
Gedaan met het interessante maar uiteindelijk onmogelijk gebleken compromis tussen Nederlandstaligen en Franstaligen dat ons de gemeenschappen én de gewesten heeft opgeleverd in de jaren 1970: duidelijkheid, voor eens en voor altijd. Geen opsplitsing meer tussen aan de ene kant Blut-bevoegdheden voor de gemeenschappen (onderwijs, cultuur) en aan de andere kant Boden-bevoegdheden (economie, werkgelegenheid) voor de gewesten.
Het onderscheid persoonsgebonden (eigenlijk: welke taal men spreekt) versus gebiedsgebonden (eigenlijk: waar men woont) leidt onvermijdelijk tot zooi en miserie, wegens hoe onnoemelijk verstrengeld taal en plaats hier al duizend jaar zijn, en hoe meer de jaren verstrijken, hoe meer het een fictie wordt dat pakweg Brussel in Franstaligen en Nederlandstaligen op te delen zou zijn.
Neen, weg ermee. Vlaanderen, Brussel, Wallonië en Duits-België. Klaar en proper duidelijk. Bevoegdheden verdeeld op basis van gebied, en dat het ons allemaal niet kan schelen welke taal er gesproken wordt: hoe meer hoe beter. Eindelijk verlost van die gecrispeerde vlaamsitude en aberraties in de zin van “onze kleuters mogen geen Franse lesjes krijgen ze zouden wel eens minder Vlaamsch kunnen worden oei oei”.
Maar.
Een spook doemt op aan de einder.
De hoofdstad van Brussel is natuurlijk Brussel.
De hoofdstad van Duits-België is Eupen.
De hoofdstad van Wallonië, of Frans-België, of België-Zuid, of hoe het ook mag heten, is Namen. Duidelijk.
Wat zal de hoofdstad van Vlaanderen zijn? Over mijn opstijvend lijk dat het Antwerpen zal zijn.