De zeventiende keer al, hoorde ik onze accordeonist zeggen, maar ik weet niet of hij het bij het juiste eind had. In ieder geval: sinds wij hier wonen, denk ik niet dat we er al veel gemist hebben, aperitieven in het park.

Dan zien we al de mensen die we kennen in de wijk (en dat zijn er jaar na jaar meer en meer), maar ook elk jaar nieuwe mensen.

Enfin, ik zeg “elk jaar”. ’t Is eigenlijk veel meer dan elk jaar: we doen redelijk wat met de wijk. Nieuwjaarsdrink, aperitief in het park bij het begin van de zomer, binnenkort op het einde van de zomer ook een wijkbarbecue, en dan in de winter denk ik nog eens muziek in de huiskamers van allemaal mensen in de wijk.

’t Is niet moeilijk dat de mens van Wijk Aan Zet al een hele tijd aan het zoeken is naar een huis in onze wijk, de meest wijze wijk van de stad.

Het is soms zo doorschijnend. Kijk: de moordmeter van bij Clint.be!

Limburg en Vlaams-Brabant spannen de kroon, met tot nog toe dit jaar 9 en 13 moorden! (We gaan voorbij aan het verschil tussen moord en doodslag, maar kom.)

Even in detail gaan kijken, en het beeld is al meteen genuanceerder. Als ik er alle gezinsdrama’s vantussen haal, genre “moeder doodt gehandicapte zoon”, “4 doden bij gezinsdrama”, “boer vermoordt vrouw” of “Limburger steekt vrouw dood”, dat zijn er 16, dan blijven er nog 18 gevallen over.

In die 18 zit dan ook nog “dakloze vermoordt drinkebroer”, “burenruzie ontaardt” en “nigeriaan slaat tibetaan dood”, ontaarde ruzies tussen mensen die elkaar kennen. Er zit ook nog een overvaller bij die doodgeschoten is door de juwelier die hij aan het overvallen was. En een politieagent die doodgeschoten werd toen een vader zijn zoon dood schoot.

Zonder die vijf blijven er nog 13 doden. Het kaartje van hierboven zou er dan ook even goed – zonder die gezinsdrama’s en dergelijke – zo uit kunnen gezien hebben:

Die ene in Oost-Vlaanderen is iemand die dood gevonden is op zijn oprit, ’t is niet zeker wat daar precies gebeurd is.

Ach ja. Whatever sells, zeker?

Ik weet het niet zeker, maar ik dénk dat er in België een stuk of vier-vijf creatieve mensen moeten rondlopen. Misschien zelfs meer.

Het is al een tijdje geleden dat ik er nog gezien heb in het echt, maar ik weet bijvoorbeeld pertinent zeker dat er –tenminste in de jaren 1990– minstens een paar goede grafische ontwerpers te vinden waren in België.

En misschien dat het maar om te lachen is, dat ze daar in Cannes allemaal prijzen geven aan Belgische reclamemensen, maar met een beetje zoeken zou het toch ook wel mogelijk moeten zijn om links rechts een paar reclamekerels en/of -meiden te verzamelen die een campagne op poten kunnen zetten?

Kan iemand mij dan verklaren waarom deze monstrositeiten in alle stationsgebouwen-en-wie-weet-waar-nog-allemaal hangen?

Dat is toch wel godgeklaagd lelijk? En die eu4be, is dat een verwijzing naar sharia4be? Is dit misschien een campagne van anti-Europa-mensen?

Ik vermoed het, want als ik naar die eu4be ga, dan staan daar praktisch enkel negatieve dingen te lezen over Europa: Leefmilieu: 15 miljoen euro boete voor België en België: Gele kaart van Commissie voor btw-regels in vastgoedsector en voor rechten van zelfstandigen uit andere EU-landen, ik vind dat gelijk niet meteen een touchy-feely-goed gevoel geven over de EU.

En toch is het iets officieels van Europa. Het domein is wel degelijk geregistreerd door Wille Helin — “Organisation: Commission europeenne Representation en Belgique”, zegt eurid.eu.

Dan vraag ik mij alleen maar af: wie heeft daar hoeveel geld aan gegeven waarom? Voor zo’n afgrijselijke affiche? Wat is de boodschap eigenlijk? En zouden ze niet beter iets anders gedaan hebben met dat geld? Bijvoorbeeld samenleggen met de mensen van deze (sorry voor de slechte foto, gsm in de metro):

Op dit kleine stukje metro-affiche vier verschillende lettertypes. Vier! Dat is niet eens meer verkeerd, dat is gewoon met onze voeten rammelen.

En dan de inhoud: I-love-EU, en dan een krulletjes-eu, en een URL: trio.be. Op www.trio.be staat geen site, helaas. Oh ja, ik weet wel dat het eutrio.be is, en dat dat de officiële site is, maar een gewone mens weet dat niet. Die gaat naar trio.be, ziet er niets, en stopt met zoeken. En trouwens, zelfs “eutrio”, dat is vies. Klinkt als een ziekte die koeien aan hun uiers krijgen.

Jongens: coördineer dat daar eens, allemaal.

Ik hoop van ganser harte dat Vervotjen het daar overneemt.

Iemand kreeg een bekeuring wegens ik-weet-niet-wat? Snel, tijd voor doordachte opiniestukken!

Gent loopt blijkbaar vol met debielen die bij gebrek aan enig IQ dan maar parkeerwachter geworden zijn… Dat lukt hen net *grmbl*

Oh ja, parkeerwachters zijn “debielen” en wij zijn zo intelligent. Want wij parkeren ons altijd waar en wanneer het mag, en als die mensen met “gebrek aan enig IQ” ons een boete lappen, dan is het hun schuld en uiteraard niet de onze.

Of nog: ergens bij de NMBS lopen een paar kiekens rond die advocatenbrieven sturen naar och here och god mede-internetmensen? Snel, haal uw nuancekanonnen boven!

Ondanks het feit dat ik er van overtuigd ben dat er een paar intelligente creatieve mensen moeten rondlopen bij de NMBS is het wel duidelijk dat deze tot een absolute minderheid behoren. Dit is werkelijk onvoorstelbaar.

Inderdaad, “werkelijk onvoorstelbaar”. Er moeten een paar tienduizend mensen werken bij de NMBS, maar er is maar een “absolute minderheid” van die werknemers “intelligent” of, wait for it, wait for it: “creatief”.

Het zijn maar twee voorbeelden die ik recent tegen het lijf liep, en ik heb absoluut niets tegen de auteurs van die dingen, maar ik krijg zó eczeem van mensen soms.

Ik heb geen probleem met lyrische, ironische of sarcastische overdrijving, maar als het zo dodelijk ernstig geponeerd wordt, vind ik dat redelijk vies. Op mij komt dat over als commentaarders van Het Laatste Nieuws, en als er iets dat waar we minder nood aan hebben, dan is het wel dat soort houding van permanent verongelijkt zijn.