Zelie en Louis hadden een rapport vandaag. Louis in het derde leerjaar en Zelie in het vijfde: zij heeft haar allereerste examens gehad vorige week.

En het resultaat?

Onverdeeld positief!

Hun attituderapporten staan bol van de erenoten en de zeer goeds, en op hun puntenrapporten hebben ze alletwee in de 90%: Zelie is de eerste van de klas en Louis de eerste of de tweede.

Maar veel belangrijker dan dat: ze doen het heel goed in de klas, en ze werken goed mee, en vanalles en vanalles. En hun rapport van de kangoeroeklas was ook onverdeeld goed. En alles.

Ik heb van de weerbots rondgebeld om het heuglijke nieuws aan de familie te melden, ik denk niet dat ze al ooit zó een goed rapport hebben gehad tesamen.

Jaja: kerstboom, sneeuw, kinderen vanaf morgen thuis: start uw kerstsferen.

Muziek! (via)

Het zal morgen wel wat anders zijn, met al die sneeuwsmurrie op de plankieren, maar toch. Gat es gat.

En nog muziek!

…en voor al wie zich al een heel leven beschaamd voelt dat hij de tekst niet kan meezingen omdat hij het Engels niet begrijpt:

Prisencolinensinainciusol

In de col men seivuan
Prisencolinensinainciusol ol rait

Uis de seim cius nau op de seim
Ol uait men in de colobos dai
Trrr – ciak is e maind beghin de col
Bebi stei ye push yo oh

Uis de seim cius nau op de seim
Ol uoit men in de colobos dai
Not s de seim laikiu de promisdin
Iu nau in trabol lovgiai ciu gen

In do camo not cius no bai for lov so
Op op giast cam lau ue cam lov ai
Oping tu stei laik cius go mo men
Iu bicos tue men cold dobrei goris
Oh sandei

Ai ai smai sesler
Eni els so co uil piso ai
In de col men seivuan
Prisencolinensinainciusol ol rait

Ai ai smai senflecs
Eni go for doing peso ai
Prisencolinensinainciusol ol rait

Uel ai sint no ai giv de sint
Laik de cius nobodi oh gud taim lev feis go
Uis de seim et seim cius go no ben
Let de cius end kai for not de gai giast stei

Ai ai smai senflecs
Eni go for doing peso ai
In de col mein seivuan
Prisencolinensinainciusol ol rait

Lu nei si not sicidor
Ah es la bebi la dai big iour

Ai aismai senflecs
Eni go for doing peso ai
In de col mein seivuan
Prisencolinensinainciusol ol rait

Lu nei si not sicodor
Ah es la bebi la dai big iour

Op de terugweg van contract tekenen, met het fototoestel in de aanslag:

Meer foto’s:

Ik werk vandaag thuis, voornamelijk omdat er vanmorgen een contract moest mede-ondertekend worden.

Iets van een erfenis, en dat ik nog altijd niet begrijp waar de staat het recht vandaan haalt om als iemand sterft, iemand die heel zijn of haar leven belastingen heeft betaald meer dan veel, die heel zijn of haar leven bijvoorbeeld ook mee betaald heeft voor een pensioen waar hij of zij bijvoorbeeld geen halve euro van gezien heeft, om van zo’n mensen nóg eens een enorme hoop geld af te troggelen.

Dan is het zoals de meter van mijn broer bijvoorbeeld die begin dit jaar stierf: gespaard en gespaard en gespaard, en dan overleden, en omdat het geen naaste familie is – de nicht van mijn grootvader, reken zelf maar uit: voor de staat is dat hetzelfde als een totale vreemde – moet de helft of meer aan de staat gegeven worden voor erfenisrechten.

En dat is allemaal goed en wel als het om een zak geld op de bank zou gaan – maar als het gaat om een huis, dan is het helemaal in orde. Dan moet dat huis geschat worden, en dan verandert een huis dat misschien altijd in de familie geweest is, plots in een geldelijke waarde waar meer dan de helft moet aan de staat gegeven worden. En dat dus moét verkocht worden: ik weet niet hoe het bij u in de familie zit, maar bij ons hebben we niet meteen genoeg om al was het een stuk van de waarde van een huis in het centrum van Gent te betalen.

Oh, en als het niet op tijd betaald wordt, dan zijn daar verwijlinteresten op, wat had u gedacht? Dus het is geen kwestie van “we gaan even wachten tot het wat minder, euh, gelijk, crisis is, en we zo’n huis aan een niet-snelverkoop-tarief kunnen kwijt raken”, want als ik me niet vergis moet er per maand 7% of zo verwijlinteresten betaald worden op erfenisrechten. En dat loopt serieus op als het op de geschatte waarde van wat eigendom berekend wordt.

Ik vind dat wraakroepend, ik.

Ik moest iets doen tegen morgenochtend, en normaal gezien zou ik dat in de namiddag gedaan hebben maar toen was er iets anders te doen, en dus zou ik het thuis doen, maar tegen dat ik thuis was, was ik het al lang vergeten, maar toen ik net naar bed wou gaan, rond een uur of elf wegens stikkapot, herinnerde ik me nét dat ik dat ding nog moest doen.

Trr.

Nog goed, anders had er iets gezwaaid, morgen.

Vandaag waren er een paar reacties op iets dat ik een tijd geleden gepost had, over de NMBS.

Dat deed me eraan denken dat ik eigenlijk nooit iets had gezegd over de afloop.

Samenvatting: abonnement vergeten een paar dagen voor het verloopt, de week erna “betrapt” in de trein, één dag nadat mijn abonnement verlopen was, en vijf minuten vóór ik het toch zou hernieuwd hebben.

Kommaneuker van dienst weigert te geloven dat ik écht wel mijn jaarabonnement zou hernieuwen, zoals ik al een eeuwigheid deed, aantoonbaar, met een hele stapel abonnementen in mijn portefeuille ten bewijze.

Naar het loket in Gent-Dampoort, bediende van dienst vindt mijn dossier niet. Er gaan een paar dagen over, de week erna sta ik weer aan het loket, en ik ben één dag te laat voor het oorspronkelijk “abonnement vergeten”-vergrijp: veertien euro negentig boete.

Ik ben naar huis gegaan en ik heb een zeer beleefde brief naar de NMBS gestuurd. Waar ik het hele verhaal uitleg. Dat ik het niet zitten om dat te betalen: ik word behandeld als een crimineel, terwijl ik bijvoorbeeld elke dag mensen hun Go-Pass-of-hoe-heet-dat-tegenwoordig op het allerlaatste moment zie invullen en alleen als er een controleur langskomt. Ja, het ene is geen excuus voor het andere, maar ik vind dat ze voor een iemand die al jaren een trouwe klant is, een béétje moeite kunnen doen. En dat het eigenlijk allemaal op een zeer zeer strikte en onflexibele conducteur terug te brengen is, in combinatie met een IT-probleem dat mijn “dossier”, wat dat ook moge geweest zijn, niet te vinden was.

Niets meer van gehoord. Geen accusé de réception of niets.

Maanden gaan voorbij.

De NMBS leek mij vergeten.

Tot ik ergens in mei of zo een brief in mijn bus kreeg dat er een deurwaarder aan mijn deur zou staan als ik niet binnen X dagen meer dan tweehonderd euro zou betalen.

Ik heb ze betaald. Wat moest ik doen? Een advokaat aanspreken?

Fucking klootzakken van de NMBS. Klantvriendelijkheid my arse.

Beste quote van een filmster over de film waarin hij speelt, die ik de laatste tijd las? Orson Welles over die keer dat hij Unicron speelde in Tranformers: The Movie:

The Japanese have funded a full-length animated cartoon about the doings of these toys, which is all bad outer-space stuff. I play a planet. I menace somebody called Something-or-other. Then I’m destroyed. My plan to destroy Whoever-it-is is thwarted and I tear myself apart on the screen.

Oh, of die keer dat hij een glas teveel gedronken had:

Of die keer dat hij het niet eens was met de copywriter van een reclame voor diepvrieserwten:

Ah, I kid, I kid. Grote meneer.

The making of an Eames chair:

Vroeger was de toekomst nog écht de toekomst, zelfs al werd hij met passers en houten mallen en klei gemaakt.

[via]