Uitstekend. Freya van den Bossche zegt dat ze graag minister van Cultuur zou worden.

Tobback zegt dat als het van hem afhangt, ze die post op haar buik mag schrijven. En dramt dan op eigen initiatief door, en noemt ze lomp en dom.

Louis begint echt zijn leeftijd te tonen: zoiets doet men niet. En Caroline Gennez doet er nog een schep bovenop. Go Caroline.

Ik hoor ze spreken over “postjes pakken” en watnog, maar kan iemand me eens zeggen wat er mis is aan zeggen dat men in een bepaalde ministerpost geïnteresseerd is?

Ten eerste: Tobback moet zijn klep houden. Als een andere gepensioneerde krokodil hem dat gelapt zou hebben (niet dat het ooit zou gebeurd zijn, ze waren wel slimmer), zou het kot te klein geweest zijn. Een politieke partij, a fortiori een politieke partij net voor de verkiezingen zelf, is geen praatbarak.

Ten tweede: Gennez (of wie er daar tegenwoordig echt de plak zwaait) had Tobback moeten zeggen dat hij zijn klep moest houden.

Ten derde: van den Bossche zegt geïnteresseerd te zijn in Cultuur? “Et alors?” is het enige antwoord daarop. Als zij dat zegt, dan is dat zo. We zullen wel zien wat de verkiezingen en de stemmen brengen. “Freya zou een goeie minister van Cultuur zijn,” is het antwoord daarop. Niét elkaar zitten afkatten en vliegen afvangen en puntjes denken te moeten scoren.

Fecking amateurs, dedju.

Oh, en daar geheel naast: de VRT is bijzonder goed bezig, de laatste tijd, met die verkiezingen. Vandaag tijdens Terzake: maar blijven doordrammen over de al dan niet geloofwaardigheid van de sp.a — spreek misschien over het PROGRAMMA, eikel!

Gisteren was het ook al een soort ultra-light versie van een verkiezingsprogramma (het Luxemburgplein? serieus? fijn dat Henk nog eens op tv was, maar serieus?? die komkommmers: serieus????), met nauwelijks plaats voor debat, met meer desinformatie dan informatie, en vooral: met zoals alsmaar meer tegenwoordig, dat verdomde monkellachje, dat huhu-wij-zijn-toch-zo-vinger-op-de-pols waar ik me niet kan van inbeelden dat onderhand niet héél Vlaanderen er het schijt van krijgt.

Gnn.

Een museum laten inhuldigen, de wereldpers uitnodigen, en dan niemand laten foto’s of filmbeelden nemen binnen in het museum zelf.

Excellent.

Lang rechtstaan is lastig, koken moet dus rap gaan tegenwoordig.

Mwa ha ha. Hash browns met lamsfilet:

1. Aardappelen schillen.
2. Aardappelen raspen in zo’n vierkante rasp.
3. Geraspte aardappelen in een chinees steken en zoveel mogelijk vocht uit duwen.
4. Pan op een gemiddeld warm vuur zetten, wat olie in doen.
5. Aardappelen in pan dumpen, plat duwen. Kruiden met peper en zout.
6. Laten staan tot het onderaan bruin is. Niet bang zijn dat het gaat aanbakken, en vooral niet panikeren en erin beginnen roeren en prutsen.
7. Omkeren met een spatule. Kruiden met peper en zout.
8. Lamsfilet in andere pan doen, bakken.
9. Aardappelen uit pan halen als andere kant ook bruin is.
10. Groenten zijn voor homo’s.
11. Done!

Jaha. Nieuwe man in huis.

Er zitten overal mijten, daar waren we het over eens, Louis, Zelie en ik. Er zijn er die we gemakkelijk kunnen zien, zei ik. Rode fluweelmijten! zei Louis. En er zijn er die we helemaal niet kunnen zien met het blote oog, zei ik. Huisstofmijten! wist Zelie. Vieze beesten, wisten ze allebei: ik had ze er al foto’s van laten zien.

(En er is ook een heel grote, heel erg nuttige soort mijt, zei ik: een keukenmijt. Maar papa toch was mijn deel. En ook wel: ooggerol.)

Het ging over mijten naar aanleiding van het filmpje dat ik gemaakt had, waar ze er zagen bewegen, van die mijten.

Ik had een hele tijd geleden al kleine witte mijten zien zitten in de GFT-bak van mijn ouders, maar dat was blijkbaar een soort die vochtig en donker leefde. Wat ik vanmiddag op onze koer tegenkwam, leefde in de blakende zon, en was een eind kleiner.

Hoe klein? Dit is een foto van een mier naast een druppeltje honing:

Inzoomen op het kader, geeft dit:

…en daar zit één van die mijten. Ongeveer in het midden. Ik zeg wel degelijk “één van de”, want eens ik er begon op te letten, waren er echt wel veel.

Niet gezien?

Hier, in beweging:

…en naast de kop van de mier van hierboven, ter groottevergelijking:

Heh. heh.

En ooit als ik groot ben, dan koop ik mij een top of the line Canon met een MP-E 65mm. Serieus.

Ik heb iets gevonden om te doen als ik thuis zit: een zo goedkoop mogelijke reis naar Las Vegas vinden, voor ergens dit jaar om het even wanneer.

Parameters: twee volwassenen, een week of zo, en minstens één Cirque du Soleil en één Penn & Teller zien. Uitstap naar Grand Canyon optioneel.

Ha!

Sandra en de kinderen waren er vandaag vandoor: communiefeest in de familie.

Ik zat thuis, van de zetel naar het bed en van het bed naar de zetel. En dan naar de tuin/koer.

Die er als een oorlogszone bij ligt: de linkerhelft staat vol rommel, de rechterkant is een oerwoud waar nu al negen maand geen grasmaaier of ander onderhoud aan te pas gekomen is.

Ik had het erger verwacht, die rechterhelft: ik had visioenen van verlepte en rottende planten, maar uiteindelijk valt het helemaal mee. Veel groen, heel veel bloemen, veel beesten.

Ik werd er zowaar lastig van: ik zou zo graag foto’s nemen, maar het lukt niet. Damned.

Dan maar mijn fototoestel op de grond gelegd en ongefocuseerd foto’s laten nemen:

Het heeft ook wel iets — en dan vooral de meest onverwachte dingen: bekijk het filmpje vooral in HD op Vimeo. Daar onderaan die druppel, daar bewegen allemaal kleine kleine dingetjes: mijten! Witte kleine mijten!

Euh ja kijk, ik had gezegd dat ik er niet zelf een foto van zou nemen en dingen, maar bon, bon, dan toch.

…en ‘t is doodgemakkelijk! Mijn favoriet soort recepten!

1. Oven voorverwarmen op 220 graden.
2. Aardappel nemen, zo nodig onderkant beetje afsnijden dat hij wat plat ligt. Aardappel op snijplank leggen, en er twee van die japanse eetstokken naast leggen. Sneetjes snijden in aardappel tot aan de eetstokken.
3. De sneetjes een beetje vullen. Met, euh, een mengsel van zout en peper en parmesaan en broodkruimels. Of met zout en peper en zeer zeer fijn gesneden look. Of met om het even wat, eigenlijk. Een klein beetje olie bovenop de aardappelen doen. Of boter. (Ik heb zwarte peper en grof zeezout gedaan, en look.)
4. In de oven steken. Ik heb gekozen voor een half uur op heteluchtoven en dan nog een kwartier op grill.
5. Done! De aardappelen zijn zacht en romig vanbinnen, en dan worden ze krokant vanboven. Yummy.

Richard Wagner’s “Ring der Nibelungen” in 45 seconden:

Zie ook: 1 2 3 door de onvergelijkbare Anna Russell.

Ik ga ooit nog eens vijftig van die guinese ratten kopen, ze in zo’n kostuum hijsen, en dan loslaten.

[via]

Hey, weet ge wat? En als ik dat nu eens niet zou worden, fan van Mieke Vogels?

Ik bedoel, hoe zielig is dat niet? Mieke Vogels zelf (vermoed ik, of het zou iemand anders moeten zijn die haar Facebook-account bestiert, en dan is het zo mogelijk nog zieliger) die me komt vragen om fan van Mieke Vogels te worden?

For the record: zolang Mieke Vogels bij Groen! de plak zwaait, zo lang denkt geen haar op mijn hoofd eraan om op Groen! te stemmen. Nem.

En elke politicus die op Facebook blijkt te zitten of op Twitter of op gelijkaardige, die daar zes maand geleden niet op zat, die mag het ook vergeten, qua mijn stem krijgen.

I’ll get the daiquiris.
Ik zorg voor het nodige gerief.

The CIA decided to spring for new digs.
De CIA heeft besloten om nieuwe sporen te volgen.

Finally, a first-rate operation!
Eindelijk een eerste klasse inrichting!

I am going back to the peaceful, quiet albeit degrading life.
Ik ga terug naar het vredevolle, rustige, allegaagse leven.

What do you say we hit the shower for a quickie?
Wat denk je van een snelle douche?

It would be nice if we had some romance on occasion.
Het zou leuk zijn moesten we een gelegenheids relatie hebben.

…some undisclosed companion…
…een extraverte kandidaat…

…to Arby’s…
…naar de chinees…

See, all I’m talking about is simply an evening of wining and dining.
Zie je, het enige waar ik over praat is een avond van zeveren en eten.

We have 24 hours max before she unloads it.
We hebben maximum 24 uur voor ze het loslaat.

We need somebody… innocuous. Someone with whom she can let her guard down.
We hebben een onschuldig iemand nodig. Iemand met wie ze haar bodyguard kan neer laten.

What’s on the agenda, if I may be so bold?
Wat staat op de agenda, als ik zo open mag zijn?

I hate to pull rank here, but…
Ik haat het om hier partij te kiezen, maar…

Assume your partner is the mark.
Ga ervan uit dat je partner het teken is.

Tall, dark and caring.
Groot, donker en medelijdend.

I don’t think that’s necessary at this particular juncture. I’m solid as a rock in that department.
Ik denk niet dat het nodig is bij deze bepaalde relatie. Ik ben zo vast als een steen in die afdeling.

Why do you think she’s known as the Black Widow? (…) because she kills all her mates
Waarom denk je dat ze bekend staat als de Black Widow? (…) omdat ze al haar vrienden doodt.

I’m digging the new vest.
Ik zoek de nieuwe vest.

She’ll need to be well-lubricated.
Ze zal moeten verleid worden.

—I no longer drink. —I should probably cut back too.
—Ik drink niet meer. —Ik zou waarschijnlijk moeten vermageren.

Some women prefer a man who can take a back seat.
Sommige vrouwen verkiezen een man die op de achterbank gaat zitten.

The woman is an absolute francophile.
De vrouw is een absolute Francophilie.

Meet me tomorrow. Sixth and Alameda.
Zie me morgen, Alameda 6.

I guess I’m not much of a spy.
Ik gok dat ik geen echte spion ben.

Live by the sword, die by the sword.
Leef bij het zwaard, sterf bij het zwaard.

Ik ben gisteren dan maar naar huis geslonken. In het hospitaal was er niet veel meer dat ze voor mij konden doen: ik heb zo’n zelfreinigend steriel ding op mijn operatiewonde, en voor de rest kan ik niet veel meer doen dan zitten en liggen, en vooral niets opheffen.

Voor de volgende twee weken, dus.

Op 1 juni moeten de draden er uit, en op 5 juni moet ik naar de neurochirurg terug om mijn herintegratie in de maatschappij te bespreken.

Ik kwam gisterenmiddag thuis, trouwens, en ik heb bijna de hele rest van de dag en nacht geslapen, tot vanmorgen. Met ongemakkelijk —ai! oei! gnn!— schuifelen van positie één (linkerzijde, ai!) naar een uur of zo later positie twee (rechterzijde, gnnn auw) naar een uur later positie drie (op mijn ugh! aaaa!! rug), en dan terug.

Ik heb tiketten voor Zappa Plays Zappa vanavond, trouwens. Natuurlijk dat ik niet kan gaan.

Godverdomme.