Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: maart 2005 (pagina 1 van 8)

links for 2005-03-31

Druk

Miljaar ’t is de afgelopen tijd al druk geweest. Het was van naar Oudenaarde gaan eten en op het werk van programmeren en van budgetten en van sites maken en vanalles, en dan thuis komen en voor pampus in de zetel liggen.

Ik heb ook wat onverrichterzake een zoveelste nieuwe template gemaakt voor mijn weblog en vervolgens weer afgevoerd wegens niet goed genoeg.

Tja, ’t is wat, perfectionist zijn: dan nog liever het uitzicht dat het ding nu heeft dan iets nieuws en niet meer dan middelmatig.

Vandaag zijn de Sandra en de kinderen trouwens naar het Boudewijnpark geweest, alwaar de zeeleeuwen geen zin hadden om een show op te voeren maar de dolfijnen wel. En we zijn allemaal samen met de trein naar huis gegaan uit Brugge—niet evident met drie koters op een volle trein, en trappen op en af.

En nu zit ik in de zetel wegens dat ik me overhoft heb aan de kindervoiture op de trappen in de Dampoort. Awoert!

links for 2005-03-30

Hoezee!

Bimbam de klokken! Het werkt! Ze hadden me de afgelopen twee dagen bij Dreamhost gewoonweg twee keer verkeerde ip-nummers doorgegeven. Trrr.

Enfin, http://gardensafari.zog.org is klaar om ingevuld te worden. Behalve misschien dat het een gemak zou zijn mocht ik dat tweetalig kunnen doen, maar bon, we gaan niet klagen.

Néééé!

Fer feck’s sake!

Klopt het dat zowel op http://gardensafari.zog.org als op http://wiki.zog.org een blog staat met de naam ‘Pressepapiers.net’? Op http://pressepapiers.net staat trouwens hetzelfde blog, maar dan met een andere layout. En het laatste berichtje heet niet voor niets “Déménagement”. Is dat allemaal de bedoeling, of gewoon ook ‘spitstechnologie’?

Dat is dezelfde site die een week of zo geleden ook plots verscheen. Dedju. Back to the drawing board.

links for 2005-03-29

Allez ju

Er is toch (enig) schot in de zaak gekomen met mijn domeinnamenhistorie: ze geven bij Dreamhost toe dat ze verkeerd waren, en ze hebben mij een hele omweg aangesmeerd om te krijgen wat ik eigenlijk wil (zog.org daar zogezegd hosten als “geparkeerd domein”, en dan een subdomein aanmaken, en dan het hoofddomein verwijderen, enfin, spitstechnologie).

Enig probleem is dat het nog altijd

Site Temporarily Unavailable

We apologize for the inconvenience. Please contact the webmaster/ tech support immediately to have them rectify this.

error id: “bad_httpd_conf”

doet op zowel http://gardensafari.zog.org als http://wiki.zog.org, maar ik denk (hoop) dat dat alleen maar dat typisch Dreamhostprobleem met refreshen of gecachede info is.

Wordt vervolgd, ongetwijfeld.

Ook wel wijs trouwens:

Hotspot

Op tinternet via telenet in Sint-Pieters!

Vakantie!

De kinderen en Sandra zijn op paasvakantie, en dus met andere woorden: ik kan de trein pakken van 7u22, en om iets na achten op het werk zijn.

Juich!

Ik hoop eigenlijk ook stiekem dat er veel volk op paasvakantie is op het werk, want er zijn een aantal dingen die ik graag dringend zou af krijgen, en waar in alle drukte soms geen tijd voor is.

Ha!

Hulp!

Allez, hoe moeilijk kan dat nu zijn? Het lukt nog altijd niet met die domeinnamen.

Ik heb ondertussen zowel een CNAME (wiki.zog org -> w.blaffeture.net) als een A record (gardensafari.zog.org -> 205.196.222.107, het IP waar w.blaffeture.net op draait), maar bij Dreamhost snappen ze het niet.

Als men nu http://wiki.zog.org intypt of http://gardensafari.zog.org, komt men terecht op het toestel waar ook w.blaffeture.net op staat. Veel meer dan dat kan ik niet doen bij Exabytes, waar zog.org staat, toch?

En dan moet er daar waar blaffeture.net drait toch alleen nog maar ingesteld worden dat wiki.zog.org en/of gardensafari.zog.org “opgevangen” worden door w.blaffeture.net, toch?

Ben ik nu helemaal verkeerd bezig?

‘t Is verdomme goed dat het geen missiecritische dingen zijn, gedomme.

links for 2005-03-27

Cirkels

>Zucht<

Djutoch, djutoch, we blijven ronddraaien in cirkels. De situatie: ik probeer mijn tuinsafari-site die nu op http://safari.zog.org staat bij Exabytes en ColdFusion MX is langzaam maar zeker om te zetten naar een MediaWiki-ding, zoals dat dat op http://w.blaffeture.net staat bij Dreamhost in een LAMP-omgeving.

Niet zo moeilijk, zou een mens denken. Bij Exabytes een CNAME aanmaken die wiki.zog.org doet verwijzen naar w.blaffeture.zog, en dan bij Dreamhost ervoor zorgen dat er een VirtualHost entry bestaat op blaffeture.net die ervoor zorgt dat requests voor wiki.zog.org naar w.blaffeture.net gestuurd worden, juist?

Op http://w.blaffeture.net draait er een werkende website, op Exabytes draait er een werkende CNAME die naar de juiste dingen verwijst, maar toch loopt het nu al weken mis.

Eerst een bad_httpd_conf error, en dan verwijst wiki.zog.org plots naar godbetert http://www.pressepapiers.dreamhosters.com, een website die niet van mij is maar wel op dezelfde server staat, en dan gaat het weer terug naar bad_httpd_conf.

De laatste beweging is nu dat ze mij zeggen

We can only suggest that you contact your hosting provider to troublshoot this matter. The fact that http://w.blaffeture.net loads is an indication that  everything is fully operational on our end. Let us know if we can help with anything else.

Allez! Als ze daar hun VirtalHost dinges niet in orde hebben, dan gaat daar geen CNAME-wijziging aan helpen toch?

Aaargh!

Zalig!

Bunnyevil

Mé wadde? Ah! Mé tissages!

'Loreta Visic?’t Is al een paar dagen dat we ’s morgens met de kinderen in het voorbijrijden naar school een huisje in wasgoed zien staan in den hof van MIAT.

Ik wist al een tijd dat ik naar het MIAT moest om voor gent.blogt een tentoonstelling te verslaan, en de kinderen wilden echt wel weten wat dat huisje was, dus wij met ons gedrieën ernaartoe vanmiddag, terwijl Sandra en Jan even aan het uitrusten waren.

De kinderen wilden eigenlijk alleen maar dat huis zien, en ik heb het de hele tijd moeten horen: alleen maar het huisje, want het museum vanbinnen, dat hèbben ze al lang allemaal gezien. Ik heb ze naar binnen moeten meelokken met de belofte dat ze zelf de knoppen van de lift mochten bedienen, ‘t is wreed wat een mens doet voor de cultuur.

De lift naar het vijfde, nog eens getoond waar ons huis is (daar, naast dat witte huis, kijk, dààr is ons achterhuis, en dààr is jullie raam), de machines en de spionnetjes in de schuiven afgelopen, de skeletten, de modelboot, de kleedkamer, de touchie-feelie-textieldinges (wijs maar dringend aan vervanging toe, praktisch alles is ondertussen al maanden kapot).

En wel twintig keer moeten zeggen dat ze overal af moeten blijven. Zelie is erin geslaagd om een stuk of wat keer de sirene te doen afgaan (“maar allé, altijd zo’n luid lawaai! waarom doen ze dat?” “omdat dat het alarm is en omdat je altijd aan dingen komt waar je niet mag aankomen meisje”), en ik ben erin geslaagd om zonder commentaar foto’s te nemen van de kinderen, en uiteindelijk na een klein halfuurtje (àlle verdiepingen over en weer met de lift gedaan, zelfs de zes of zo trappen van het tweede naar het eerste) op het verdiep beland waar de tentoonstelling was.

Ik ben hoegenaamd niet aan arty-farty, en dus heb ik geen pers of brochures gelezen, kwestie van niet op voorhand nijdig te worden. Ik heb ook de briefjes bij de kunstwerken eerst niet gelezen, kwestie van hetzelfde. Als ik ergens Jan Fabre zie staan of Wim Delvoye of Tracy Emin, kan ik er niet meer met objectieve ogen naar kijken.

Maar goed, ‘t is allemaal nogal meegevallen. Zelie en Louis waren direkt onder de indruk van wat later bleek Ernesto Neto en Franklin Cassaro’s A Contemporary Woman and the Shadow of the Wind te zijn:

A Contemporary Woman and the Shadow of the Wind

…een soort opgespannen windtunnel-nylonkous-koeltoren, met blauwe kubusjes die erin zweven op wind uit een ventilator, de kinderen vonden het fantastisch. Ik ook, ‘t was een mooi voorbeeld van een kunstwerk dat grappig was, en dat niet zou kunnen werken zonder recente evoluties in technologie, én het maakte gebruik van de hele ruimte. Ja, pretentieuze titel en zo, maar misschien was dat wel ironisch :).

Jan Fabre’s Privy/White (“eikes, een toilet”) en Privy/Red (“maar allé, allemaal bloed in dat toilet”) vonden ze op niet veel trekken. Ik ook niet. Kijk, ik heb niets tegen naakte vrouwen of zo, en ik ben ook geen preuts persoon, maar in ‘s hemelsnaam, zitten we echt te wachten op twee tapijten van een mannenpissijn met vier zwevende pissende dan wel bloedende vagina’s? I think not. Het was noch shockerend, noch vernieuwend, noch boeiend, noch mossel, noch vis.

Op één van de machines lagen twee ballen in elkaar gebreide elastieken. Bij nalezen bleek het te gaan om me too, I would like to save the world, een installatie van Gudny-Rosa Ingimarsdottir. Zowel de kinderen als ik vonden het wijs. Tracy Emin’s patchwork waren we het ook over eens: niet mooi. En het was bovendien more of the same van ons Tracy. Geeuw.

En we hadden alledrie Shane Waltener’s Knitting piece niet zien staan. En ik ben er trouwens nog altijd niet uit of het nu een ironisch statement is dat er vijf stoelen stonden, maar dat het bijschrift zegt “performance – 6 breisters, 6 ronde breinaalden, wol, 6 stoelen”.

Knitting piece

Wim Delvoye’s geborduurde plakken hesp hebben we niet gevonden. De folder zegt nochtans dat ze heel interessant zijn (of zo). Enfin, maar goed misschien, anders zou ik er mij over druk gemaakt hebben.

Maar versta me niet verkeerd: Mé-TISSAGES is echt de moeite waard. Het klinkt allemaal zeer zwaar in de brochure, met creatieve verstrengelingen links en het MIAT als fysieke en mentale ruimte rechts, maar het is stomweg wel degelijk zo: de wisselwerking tussen kunst en technologie is boeiend, en de kunstwerken gaan wel degelijk een dialoog aan met de indrukwekkende ruimte.

De werken gaan van intiem tot monumentaal, en ik heb maar één fundamentele kritiek op het geheel, en dat is op iets dat al direkt aan de ingang staat:

De aard van de presentatie is heel uitnodigend om de kunstwerken niet alleen te bekijken maar ook te betasten. Mogen wij u uitdrukkelijk vragen de kunstwerken niet aan te raken.

Tja.

Spijtig inderdaad dat veel van die kunstwerken het geen week zouden overleven als ze zouden mogen aangeraakt worden (dat zegt misschien ook wel iets over het vakmanschap van sommige van die artiesten), maar andere zijn dan weer wél degelijk gemaakt, en zó tactiel en uitnodigend, dat het echt wel een gemiste kans lijkt. Heel erg spijtig.

Ik kan niet inschatten of de tentoonstelling zich “op een internationaal niveau beweegt”, maar zowel de kinderen als ikzelf waren er aangenaam door verrast. Mijn persoonlijke favorieten zijn Louis De Cordier en Sarah Pillen’s sculpturen in vilt, waar ik nu al de hele namiddag mee in mijn hoofd rondloop. Zouden die mensen te contacteren zijn, en zouden ze van die sculpturen verkopen voor een betaalbaar bedrag?

Vilt

En zouden ze het niet erg vinden dat Zelie die hierboven helemaal platgeduwd heeft op de eerste dag van de biënnale?

[verscheen eerder op gent.blogt, min of meer]

links for 2005-03-26

In de auto (verontwaardigd)

We waren juist uit de keukenwinkel gekomen en in de auto geraakt. Zelie klikt zich rap of tel vast:

Zelie: Eerstes vast! Louis! Pakt mijn ballon ekeer!

Louis: Waar?

Zelie: Daar! Op de grond!

Louis: Ik kan dat niet!

Zelie: (verontwaardigd) Wablieft!? Gij kunt dat niet? Gij zit toch niet vast! Hij ligt dààr!

Iets later: Louis roept iets onduidelijks.

Ik: Wat?

Zelie: Oorontsteking!

Ik: Huh? Wie heeft er een oorontsteking?

Zelie: Wàt!?

Ik: Waarom zeg je dat, “oorontsteking”?

Zelie: (verontwaardigd) Ik heb dat niet gezegd, Louis heeft dat eerst gezegd!

Stilte. Plots:

Louis: Roderick!

Ik: (alles wordt me duidelijk) En heeft Roderick een oorontsteking?

Zelie en Louis: Nee?

Ik: (…of toch niet) Waarom spreken jullie dan van Roderick of oorontsteking?

Zelie en Louis: (stilte, grote bambi-onschuldige ogen)

Tja.

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑